- Άρθρο του Δ.Κωνσταντόπουλου στο ΠΑΡΟΝ της Κυριακής
Η μείωση του κόστους διέλευσης από τη Γέφυρα “Χαρίλαος Τρικούπης” έχει τεθεί δύο φορές στον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Σπίρτζη ως ζήτημα υψίστης σημασίας για τους συστηματικά διερχόμενους από τις γύρω περιοχές των Νομών Αχαΐας και Ηλείας, στα νότια, καθώς και του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, στα βόρεια. Δυστυχώς, έχει παραπεμφθεί και τις δύο φορές στις καλένδες. Όταν, όμως, έχει μειωθεί κατά 40% το μέσο εισόδημα, αυτό που οφείλει το κράτος απέναντι στους πολίτες είναι να δημιουργήσει μειώσεις όπου μπορεί αντίστοιχες του 40%.
Ιδιαίτερα, όσον αφορά στη Γέφυρα, όπου έχουν συμπληρωθεί τα 10 χρόνια λειτουργίας της και επιτρέπεται ο επαναπροσδιορισμός του αντιτίμου, το Υπουργείο όφειλε να είχε ήδη πετύχει μία αντίστοιχη μείωση, καθώς δεν ζούμε στην ευημερία του 2004-2009 με ρυθμό ανάπτυξης 4%, 10% ανεργία και με το ΑΕΠ να αγγίζει τα 210 δις ευρώ. Ο κόσμος ζει ένα δράμα ανέχειας και φτώχειας, η δε ανεργία έφτασε στο 27%.
Πιο συγκεκριμένα, τα τελευταία χρόνια, μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης όσοι συστηματικά διέρχονται από τη Γέφυρα ανταπεξέρχονται με μεγάλη δυσκολία στο πολύ υψηλό κόστος του εισιτηρίου. Η μετ’ επιστροφής διέλευση συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του ΦΠΑ που ισχύει από 1η Ιουνίου 2016 κοστίζει 26,60 ευρώ, ποσό που αποτελεί κατά προσέγγιση πάνω από το μέσο ημερομίσθιο. Η κατάσταση αποτελεί πραγματικό βρόγχο για τους άνεργους συμπολίτες μας, τους προερχόμενους από τις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες και τους φοιτητές, οι οποίοι εξαιτίας του υψηλού κόστους αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν τη Γέφυρα.
Το γεγονός ότι το πολύ υψηλό κόστος διέλευσης απαξιώνει αυτό το έργο πνοής για τη χώρα προβληματίζει όλους τους φορείς των γύρω Νομών, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν αναδείξει το ζήτημα πολλές φορές χωρίς όμως το Υπουργείο να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες. Είναι λυπηρό γιατί η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης» αποτελεί την υλοποίηση του μεγαλόπνοου οράματος του Χαρίλαου Τρικούπη, Πρωθυπουργού της Ελλάδας το 1880, για τη σύνδεση των τοπικών κοινωνιών της Πελοποννήσου με αυτές της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες για τις οποίες δημιουργήθηκε. Πριν την κατασκευή της χρειάζονταν κατά μέσο όρο 45 λεπτά της ώρας με τα οχηματαγωγά πλοία και καλές καιρικές συνθήκες προκειμένου οι διερχόμενοι να περάσουν από τη μια πλευρά στην άλλη. Ο χρόνος αυτός μετά την κατασκευή της μειώθηκε στα 2 ½ έως 5 λεπτά της ώρας ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών. Ταυτόχρονα, η Γέφυρα συνδέει δύο σημαντικούς άξονες, τον αυτοκινητόδρομο Πατρών- Αθηνών- Θεσσαλονίκης και τη διαγώνιο Καλαμάτα- Πάτρα- Ηγουμενίτσα και με την ολοκλήρωση της Ιονίας και της Αμβρακίας Οδού ενώνεται η Ολυμπία Οδός με την Εγνατία, αλλάζοντας τον αναπτυξιακό χάρτη της Δυτικής Ελλάδας. Η Γέφυρα, ωστόσο, απαξιώνεται λόγω του πολύ υψηλού κόστους διέλευσης.
Είναι λοιπόν απορίας άξιον γιατί ο Υπουργός δεν πράττει τα μέγιστα για τη μείωση του κόστους διέλευσης που προβλέπει η τιμολογιακή πολιτική της Γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου «Χαρίλαος Τρικούπης» και την άμεση επαναδιαπραγμάτευση με τους παραχωρησιούχους των όρων της σύμβασης, όταν η μείωση του κόστους διέλευσης της Γέφυρας θα αυξήσει τις διελεύσεις, ισοσκελίζοντας την οικονομική διαφορά. Με αυτόν τον τρόπο και διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον και η Γέφυρα δεν θα έχει απώλεια εσόδων. Αναμένουμε λοιπόν, έστω και τώρα, ο Υπουργός Μεταφορών και Δικτύων να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις του και να προχωρήσει σε επαναδιαπραγμάτευση με την ανάδοχο εταιρία για τη μείωση του κόστους διέλευσης από τη Γέφυρα “Χαρίλαος Τρικούπης”.
