Το ΔΣ της Β’ΕΛΜΕ εκφράζει την έκπληξή του σε σχέση με τις αρνητικές εξελίξεις στο θέμα της υποστήριξης των εργαστηρίων πληροφορικής.
Πριν από δέκα περίπου χρόνια ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια στα σχολεία για την αναβάθμιση και συντήρηση των σχολικών εργαστηρίων. Τότε ο ήδη απαρχαιωμένος εξοπλισμός χρειάζονταν αντικατάσταση. Το κόστος ήταν απαγορευτικό για τα σχολεία μιας και δεν υπήρχε κεντρικός σχεδιασμός για την αντικατάσταση των εργαστηρίων. Η δράση «φορητός μαθητικός υπολογιστής» για την οποία δαπανήθηκαν 67 εκατομμύρια ευρώ ήταν μάλλον άστοχη και εκπαιδευτικά και τεχνικά.
Την ίδια εποχή περίπου μία ομάδα στο ΙΤΥΕ ξεκινούσε ένα έργο για τη χρήση ανοιχτού λογισμικού στα σχολεία. Δέκα περίπου χρόνια μετά τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Έχουν εξοικονομηθεί περίπου 7 έως 9 εκατομμύρια ευρώ με την εγκατάσταση της λύσης που αναπτύχθηκε. Υπάρχουν πλέον πάνω από 1000 σχολικά εργαστήρια όπου είναι εγκατεστημένη και εκτός από το οικονομικό όφελος, κερδίζουν και από τη συνοχή και την αποτελεσματικότητα της.
Η λύση όμως έχει μία ιδιαίτερη πρωτιά για τη χώρα μας. Είμαστε παγκόσμια οι πρώτοι και οι πρωτοπόροι στη χρήση αυτής της τεχνολογίας, άμεση συνέπεια του ότι η ομάδα υποστήριξής είναι και αυτή η πιο ενεργή παγκόσμια.
Η συνέχιση της δράσης αφορά την επέκταση της και στα υπόλοιπα σχολικά εργαστήρια πληροφορικής, εξοικονομώντας αρκετά εκατομμύρια ευρώ επιπλέον και διευκολύνοντας περεταίρω τη διδασκαλία ΤΠΕ στα ελληνικά σχολεία. Όμως αν και θα περίμενε ότι η συνέχιση της δράσης είναι κάτι δεδομένο, η χρηματοδότηση της (μηδαμινή σε σχέση με την εξοικονόμηση που επιτυγχάνεται) δεν έχει ανανεωθεί από τον Νοέμβριο του 2015. Αν εγκαταλειφθεί αυτή η προσπάθεια θα σημάνει στην ουσία και το τέλος των σχολικών εργαστηρίων πληροφορικής για ένα μεγάλο μέρος των σχολείων της ελληνικής επικράτειας. Το μεγάλο κόστος αντικατάστασης του υπάρχοντος απαρχαιωμένου εξοπλισμού, θα οδηγήσει στην εγκατάλειψή τους. Και είναι ίσως γνωστό ότι ο εξοπλισμός είναι σχεδόν απαραίτητο να αντικαθίσταται το αργότερο κάθε δέκα χρόνια.
Εκφράζουμε λοιπόν την ανησυχία μας τόσο για το μέλλον των εργαστηρίων και κατά συνέπεια της διδασκαλίας των ΤΠΕ στο ελληνικό σχολείο. Τέλος αναρωτιόμαστε, αν η τωρινή συγκυρία επιτρέπει τη σπατάλη εκατομμυρίων και αν θα πρέπει ως κοινωνία να είμαστε ανεκτικοί στον εξοστρακισμό των πρωτοπόρων και στον συμβιβασμό με τη σύγχρονη ελληνική μιζέρια.
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Β΄ ΕΛΜΕ ΑΙΤ/ΝΙΑΣ
