- Με αφορμή τις τυμπανοκρουσίες που ακούγονται από το Δημαρχείο σχετικά με την άρση απογόρευσης της ΧΡΗΣΗΣ του νερού στον Αστακό, έχουμε να διατυπώσουμε μερικές παρατηρήσεις:
1. Βαδίζοντας στο δρόμο των προηγούμενων δημοτικών αρχών, η σημερινή διεύθυνση του Δήμου Ξηρομέρου συνεχίζει, με πρόθεση, να βλέπει το δέντρο και όχι το δάσος, καθώς αντιμετωπίζει το πρόβλημα του νερού ακολουθώντας μία πολιτική διαχείρισης και όχι μια πολιτική που θα οδηγήσει σε οριστική επίλυση του ζητήματος σε όλο το Δήμο. Γιατί μπορεί τα προβλήματα του νερού να εντοπίζονται πιο πολύ στον Αστακό, το Καραϊσκάκη και το Αρχοντοχώρι, αυτό όμως δε σημαίνει ότι τα υπόλοιπα χωριά δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα μικρότερα ή μεγαλύτερα, τόσο όσον αφορά την επάρκεια όσο και την ποιότητα του παρεχόμενου νερού (στο Βάρνακα για παράδειγμα οι πηγές παραμένουν ανεκμετάλλευτες ενώ υπάρχουν έτοιμες μελέτες).
Γιατί ξεχνάνε στο Δημαρχείο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δημοτών, συνεχίζει να πίνει νερό είτε εμφιαλωμένο είτε από πηγές, οι περισσότερες από τις οποίες είναι ανεξέλεγκτες και την ίδια στιγμή καλούνται να πληρώνουν υπέρογκα ποσά (στον Αστακό το κυβικό χρεώνεται γύρω στα 70 λεπτά) για ένα αγαθό το οποίο, όποτε το έχουν, δεν το χρησιμοποιούν.
2. Όπως έχουμε ξαναπεί η Διεύθυνση Υγιεινής έχει επιβάλει απαγορευτικό ΧΡΗΣΗΣ νερού στον Αστακό από το 2012, κάτι που συνεχίζει να ισχύει μέχρι και σήμερα. Συνεπώς το ύφος της ανακοίνωσης θα έπρεπε να ήταν περισσότερο σεμνό και ταπεινό, μετά μάλιστα την καλοκαιρινή ταλαιπωρία των δημοτών και λιγότερο θριαμβευτικό.
Τα ζητούμενα για την άρση απαγόρευσης χρήσης του νερού ήταν:
– να μπαζωθεί το πηγάδι που γέμιζε με νερό από το ποτάμι και κατόπιν έμπαινε στο κεντρικό φρεάτιο και ανακατεύονταν με το νερό της πηγής,
– να απομακρυνθούν τα ποιμνιοστάσια που ήταν γύρω από την πηγή και
– να τηρούνται κάποιοι κανόνες υγιεινής (πχ χλωρίωση).
Τόσο δύσκολο τους ήταν, που πέρασαν τρία χρόνια για να μπαζώσουν το πηγάδι, να αρχίσουν δειλά δειλά να χλωριώνουν το νερό και να ζητήσουν την απομάκρυνση του ποιμνιοστασίου και όλα αυτά βέβαια κάτω από την πίεση τη δική μας και την μηνυτήρια αναφορά της Διεύθυνσης Υγιεινής.
3. Το ζήτημα των παράνομων συνδέσεων, που δεν θίγεται στην ανακοίνωση του Δήμου, συνεχίζει να υφίσταται (πελάτες μου!!), με αποτέλεσμα δύο σοβαροί ουσιαστικοί παράγοντες, ο ένας ηθικής τάξεως, καθώς τα κορόιδα συνεχίζουν να πληρώνουν και ο άλλος ζωτικής σημασίας, καθώς αφορά την επάρκεια του νερού, να μην επιλύονται.
4. Τα μαντριά γύρω από τη πηγή και την υδρομάστευση ακόμη δεν έχουν απομακρυνθεί, παρότι γνωρίζουν ότι είναι ένας από τους σοβαρότερους παράγοντες μόλυνσης του νερού και το θεωρούμε ύποπτο το γεγονός ότι δεν αναφέρεται κάποιο χρονοδιάγραμμα απομάκρυνσής τους.
5. Συνεχίζει να μη γίνεται συντήρηση των βοηθημάτων του εξωτερικού δικτύου (εκκενωτές, εξαερισμοί, κλαπέτα αντεπιστροφής κλπ), με αποτέλεσμα να είναι πλέον εδραία η πεποίθηση μας ότι οι ζημιές είναι βιομηχανία, καθώς και πιο γρήγορα θα επισκευάζονταν και πιο φτηνά και ο Αστακός δε θα έμενε χωρίς νερό μέρα παρά μέρα. Οι μεταλλικοί σωλήνες που έχουν αντικατασταθεί είναι πολλοί λίγοι και όσοι δεν έχουν αντικατασταθεί συνεχίζουν να αιμορραγούν, γιατί οι επισκευές που γίνονται είναι μπαλώματα, με αποτέλεσμα να υποτροπιάζουν συνεχώς.
Επίσης στην ανακοίνωση δεν γίνεται καμία νύξη για το σοβαρό πρόβλημα των σωλήνων αμιάντου (από τον Αγ. Δημήτριο μέχρι το Πλατυγιάλι) και δεν αναφερόμαστε στους ακέραιους σωλήνες αμιάντου, αλλά στους σωλήνες αμιάντου οι οποίοι έχουν “δουλευτεί” πολλές φορές στο παρελθόν και οι οποίοι συνιστούν πραγματικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία (οι εργασίες σε σωλήνες αμιάντου πρέπει να γίνονται από ειδικά, πιστοποιημένα συνεργεία, οι δε καταπονημένοι, ή δουλεμένοι σωλήνες απαιτούν διαφορετική μεταχείριση).
6. Οι δειγματοληψίες θα έπρεπε να γίνονται σε ολόκληρο το Δήμο Ξηρομέρου και όχι μόνο στον Αστακό, καθώς μέσα στις υποχρεώσεις του Δήμου είναι να ενημερώνει τους δημότες για την ποιότητα του νερού, όχι μόνο όταν βρίσκουν το νερό κατάλληλο, αλλά κυρίως όταν αυτό είναι ακατάλληλο, κάτι που μέχρι τώρα δεν γινόταν (βλέπε αναλύσεις το 2015).
7. Υπάρχουν πολλά χωριά στα οποία επί μήνες δε γίνεται χλωρίωση.
Τέλος η Συμπολιτεία αισθάνεται δικαιωμένη για τις μάχες που έδωσε και θα συνεχίσει να δίνει, καθώς επιβεβαιωνόμαστε σε όλα και όσα κατά καιρούς έχουμε επισημάνει και να γνωρίζουν οι δημότες ότι αν προκύψει κάτι θετικό από αυτή την ιστορία, χωρίς ίχνος διάθεσης να ευλογήσουμε τα γένια μας, θα οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε μας και σε καμία συναίσθηση ευθύνης ή κάποιο προγραμματισμό των διοικούντων.
Συμπολιτεία Ξηρομεριτών
