Γράφει ο Μιχαήλ Στρατουδάκης

Οι συζητήσεις πριν ψηφισθεί ο ισχύων Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, ήσαν ατελείωτες και στην διαβούλευση και στην επιτροπήν την Βουλής. Όσες παρακολούθησα ήταν ευρύτατα θεωρητικές χωρίς ουσιατικόν αποτέλασμα, κάτι που αποδεικνύεται καθημερινώς μετά την ισχύν του ΚΟΚ.

Το πρόσφατον τροχαίον στην Κηφισού, άλλον όπου οδηγός επεχείρησε να κάμει «όπισθεν» και βρέθηκε εντός καταστήματος, άλλος που οδηγεί στο αντίθετον ρεύμα της Εθνικής Οδού, και άπειρα καθημερινώς τροχαία με θανάτους και τραυματισμούς, δεν αποδεικνύουν την αυστηρότητα του Νόμου και τον φόβον των οδηγών έναντι αυτού. Η καταβολή τριπλασίου προστίμου στους έχοντες περιουσίαν, είναι μία άνομος διάταξη, χωρίς αποτέλεσμα. Εισπρακτικόν μέτρον και όχι αναχαιτιστικόν.

Πριν ψηφισθεί ο ΚΟΚ είχαμεν καταχωρίσει  απόψεις μας για φραγμόν στην «ρομφαίαν» των τροχαίων σε διάφορες ιστοσελίδες και στους παραλήπτες μας. Είχαμεν δε στείλει αυτές και στον αρμόδιον Υπουργόν αλλά απάντηση καμμία.  Κάθε Έλληνας που αναφέρεται στις Αρχές πρέπει να λαμβάνει απάντηση. Η άρνηση είναι περιφρόνηση.

Οι προτάσεις μας για χαλιναγώγηση των θανατηφόρων και ολεθρίων και καθημερινών δυστυχημάτων είναι.

Πρώτον: Επανέλεγχος όλων των οδηγών για την ικανότητά τους, από τον Πρωθυπουργόν μέχρι τον τελευταίον αγρότην και τσιγγάνον χωρίς καμμίαν απολύτως εξαίρεση. Μπορεί να φαίνεται «ουτοπικόν» για κάποιους που νομίζουν ότι είναι άσσοι στο τιμόνι αλλά είναι απαραίτητος.  Όλοι ενδομύχως θέλουν ασφάλειαν στην  οδήγηση.

Δεύτερον: Όσοι κριθούν ανεπαρκείς θα στερηθούν την άδειαν οδηγήσεως για έναν έτος οπότε θα δώσουν εκ νέου εξετάσεις για την απόκτησή της.

Τρίτον:  Παραβάσεις του Κώδικα όπως  περιφρόνηση ερυθρού σηματοδότη, αντικανονικόν προσπέρασμα στην  εθνικήν  οδόν, χρήση τηλεφώνου κατά την οδήγηση,  οινοποσία, έλλειψη ζώνης και κράνους, υπερβολική ταχύτητα και άλλα πρέπει να αποστερούν την άδειαν οδηγήσεως για έναν έτος και αμέσως εκ νέου εξετάσεις. Τα «χάδια» στα μέτρα οδηγούν  σε εκατόμβες νεκρών κάθε μήνα.

Στην πρώτην γραμμήν πρέπει να έρχεται η τιμωρία προς συμμόρφωση με τους κανόνες οδηγήσεως και κατόπιν η χρηματική.

Πολλοί θα κρίνουν αυτές τις προτάσεις  «απαράδεκτες» γιατί θα στερηθούν την άνετην μετακίνηση ή την μετάβαση στην  εργασίαν. Προέχει όμως η ασφάλεια και η ακεραιότητα την οποίαν οι πάντες επιθυμούν διακαώς, αλλά μάλλον εγωιστικώς  «την απορρίπτουν». Το Κράτος έπρεπε να είναι αυστηρόν στον καταιγισμόν θανατηφόρων τροχαίων δυστυχημάτων, εφαρμόζοντας το «σκληρός ο Νόμος αλλά Νόμος», αδιακρίτως.

Μιχαήλ Στρατουδάκης