• “Τιθασεύσαμε τον ατίθασο” ήταν η φράση που χρησιμοποίησε ο Κ. Καραμανλής εγκαινιάζοντας τη γέφυρα Στράτου στο τέλος της δεκαετίας του 1950. Κατασκευάστηκαν από τότε στην κοίτη του Αχελώου ποταμού τρία υδροηλεκτρικά φράγματα δυναμικότητας 2.000.000.000 ΚW το χρόνο, αξίας 120.000.000 Ευρώ. 

Η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της περιοχής μας και οι οικονομικές επιπτώσεις από τη λειτουργία των υδροηλεκτρικών εργοστασίων επιβάλλουν την παροχή αντισταθμιστικών – ανταποδοτικών οφελών. Συνεπώς, είναι δίκαιο, τώρα που υπάρχει και οικονομική κατάρρευση, επείγον και άμεσο η διεκδίκηση αντισταθμιστικών, που μπορεί  να είναι χαμηλότερο τιμολόγιο για τους ηλικιωμένους, δωρεά δημοτικό φωτισμό, μειωμένο ηλεκτρικό ρεύμα για τις νέες επιχειρήσεις που θα επενδύσουν στην περιοχή κ.α.

Και δε φτάνει που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει διεκδικήσει σθεναρά  για την περιοχή, όσα άλλες περιοχές τα απολαμβάνουν χρόνια.   δεν καταβάλλεται ούτε το Τέλος Ανάπτυξης Βιομηχανικών Περιοχών Παραγωγής Ρεύματος .Το θέμα είχε φέρει στην επιφάνεια προσφάτως ο κ.Δημήτρης Τραπεζιώτης ο οποίος μεταξύ άλλων, 

“ζήτησε να κινηθεί άμεσα προκειμένου ο Δήμος Αγρινίου να διεκδικήσει αντισταθμιστικούς πόρους από το Ελληνικό Δημόσιο και τη ΔΕΗ ΑΕ από την αξιοποίηση – εκμετάλλευση των νερών του Αχελώου για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Τέλος ανέφερε ότι με το άρθρο 20 του Ν. 2446/1996 θεσπίστηκε η επιβολή Τέλους Ανάπτυξης Βιομηχανικών Περιοχών Παραγωγής Ρεύματος (ποσοστό 0,4% επί του κύκλου εργασιών της ΔΕΗ), προκειμένου τα κονδύλια που θα προκύψουν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής, ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος σε περιοχές λειτουργίας εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος
.

Ερώτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό, της εξαίρεσης των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών από την απόδοση ανταποδοτικού τέλους έθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή  και ο Ευρωβουλευτής του Ποταμιού, Γ. Γραμματικάκης.

Στο πλαίσιο προώθησης των ΑΠΕ στην Ελλάδα, έχει θεσπιστεί ανταποδοτικό τέλος ύψους 3% για ορισμένες τεχνολογίες ΑΠΕ. Τα έσοδα από το τέλος αυτό μοιράζονται κυρίως στους κατοίκους και στην τοπική αυτοδιοίκηση των επιλέξιμων περιοχών. Στόχος του μέτρου αυτού είναι η στήριξη ενός αποκεντρωμένου, πιο δημοκρατικού μοντέλου παραγωγής ενέργειας. Ωστόσο, η εφαρμογή του μέτρου παρουσιάζει ορισμένες στρεβλώσεις. Δε σέβεται την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας εξαιρώντας κάποιες τεχνολογίες στη βάση μη περιβαλλοντικών ή κοινωνικών κριτηρίων. Συγκεκριμένα, τα μικρά υδροηλεκτρικά αποδίδουν το ανταποδοτικό τέλος ενώ εξαιρούνται τα μεγάλα υδροηλεκτρικά τα οποία και είναι τα πιο αποδοτικά, όπως στην περίπτωση του υδροηλεκτρικού των Κρεμαστών (Αχελώος).

Ειδικότερα, η Επιτροπή ερωτάται αν η διακριτική αυτή μεταχείριση των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών είναι συμβατή με τους κανόνες για την αγορά ενέργειας και αν η εξαίρεσή τους αποτελεί έμμεση επιδότηση των ιδιοκτητών τους.