Συμπληρώσαμε την 4η αγωνιστική και σταδιακά αποκτούμε μία εικόνα για την κατάσταση και τις δυνατότητες του Παναιτωλικού. Υστερα μάλιστα και από το χθεσινό «χιτσκοκικό» 2-2 με τη Λαμία, όπου έγινε ένα από τα καλύτερα ματς της σεζόν ως τώρα.

Η συγκομιδή των  «κυανοκίτρινων» θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη, καθώς έχουν μαζέψει 5 πόντους, αν κα είχαν 3 ματς στο Αγρίνιο. Αλλού στάθηκαν άτυχοι, κάπου τυχεροί αλλά η ιστορία δεν… ξεγράφει. Ας δούμε λοιπόν τι μπορούν να κρατήσουν, αλλά και τι καλούνται να… αφήσουν-αλλάξουν ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος.

ΚΡΑΤΑΝΕ

*Την εκτελεστική ικανότητα του Μοράρ. Ο Ρουμάνος σε τρεις εμφανίσεις του έχει πετύχει ισάριθμα τέρματα και φέτος δείχνει ορεξάτος. Με καλές κινήσεις, προσφέρει λύσεις.

*Την παρουσία του Ερικσον. Ο Σουηδός κάνει αυτό που περίμεναν στην ομάδα, τόσο ανασταλτικά, όσο και δημιουργικά.

*Τα γκολ που παίρνει από τα στημένα, ίσως για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Κόντρα σε ΟΦΗ και Λαμία σκόραρε με ανάλογους τρόπους και δείχνει απειλητικός.

*Την ευχέρειά του στο σκοράρισμα. Με 6 γκολ σε 4 ματς, φαίνεται πως διατηρεί καλή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα.

*Την εικόνα του Κυριακίδη. Ο 32χρονος πορτιέρο γίνεται όλο και καλύτερος και ξεκίνησε τη σεζόν με το πόδι στο… γκάζι. Φαίνεται πως στο τιμ των τερματοφυλάκων που πλέον ηγείται ο παλιός γνώριμος της ομάδας Λουίτζι γίνεται καλή δουλειά. Και το «βάρος» που έπρεπε να… σηκώσουν στην ομάδα σε αυτόν τον τομέα ήταν «βαρύ», καθώς αποχώρησε ο Νικολαϊδης.

*Την εικόνα του Καμαρά σε μόλις 27 λεπτά συμμετοχές. Ο 25χρονος μόλις ενσωματωθεί πλήρως φαίνεται πως θα δώσει πολλές λύσεις. Το χθεσινό 2-1 ήταν ουσιαστικά δικό του γκολ, ενώ και στην Ξάνθη βρέθηκε μια ανάσα από το να σκοράρει. Βάζει εξαιρετικά το κορμί του.

ΑΦΗΝΟΥΝ

*Τα νεκρά του διαστήματα. Σε κάθε ματς έχει περίπου ένα 15λεπτο που…. πελαγώνει σαν να κατέβηκαν οι «διακόπτες». Με τη Λαμία χθες από το 5’ μέχρι το 20’ οι φιλοξενούμενοι του έκαναν 2 «καθαρές» φάσεις σε ροή αγώνα και είχαν ισάριθμες επικίνδυνες επισκέψεις στα καρέ του,με την Ξάνθη «ζορίστηκε» πολύ από το 55’ ως το 70’ (δοκάρι ο Λισγάρας κτλ), ενώ με τον  ΟΦΗ από το 75’ και μετά «κλείστηκε» μόνος του.

*Οι ακραίοι του δεν «πατάνε» καλά και άμεσα πρέπει να μπουν στο «κάδρο» του παιχνιδιού του. Οι Ουίλιαν, Μανά, Ντιας έχουν αθροιστικά 1 γκολ, 0 ασίστ και μόλις 3 τελικές. Οσες δηλαδή ο Ερικσον μόνος του! Πλην του Μάζουρεκ οι μεσοεπιθετικοί του παρουσιάζονται φέτος… αγνώριστοι.

*Απόρροια του παραπάνω είναι ο Παναιτωλικός να βρίσκεται μόλις στην 13η θέση στην κατηγορία με τις τελικές. Ναι μεν είναι καλό που σκοράρει με λίγες φάσεις, αλλά πρέπει να αυξήσει τις επισκέψεις του στα αντίπαλα καρέ.

*Κάτι, συνέχεια του προ παραπάνω, σημαίνει και περισσότερη κατοχή μπάλας. Διαθέτει ποιότητα στα άκρα, αλλά οι τρεις προαναφερθέντες… αδικούν, επί του παρόντος, τους εαυτούς τους και δεν βοηθάνε στην ανάπτυξη.

*Την ίδια στιγμή με 6 τέρματα παθητικό, καλείται να βελτιωθεί και ανασταλτικά. Μπορεί να μην παρουσιάζει την περσινή «παθογένεια» του να δέχεται γκολ στο αμυντικό τρανζίσιον μόλις έχανε την μπάλα στον χώρο μεταξύ της περιοχής του και της σέντρας, αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο δέχεται πολλές φάσεις από τον… αέρα. Είναι η μόνη ομάδα της κατηγορίας που της έχουν γίνει διψήφιος αριθμός τελικών με κεφαλιά (10), ενώ  έτσι δέχθηκε ουσιαστικά δύο γκολ με τον Ατρόμητο, η Ξάνθη είχε δοκάρι, ενώ σε εναέρια «μονομαχία» καταλογίστηκε χθες το πέναλτι κόντρα στη Λαμία. Και να πει κάποιος πως δεν διαθέτει ψηλά κορμιά…

*Ο παράγοντας διαιτησία ποτέ δεν βρέθηκε για τον Παναιτωλικό στην πρώτη γραμμή και ουδέποτε στο Αγρίνιο τον έθεσαν ως δικαιολογία. Αλλά π.χ. είναι ήδη η ομάδα που της έχουν δείξει τις περισσότερες κίτρινες, σε 4 ματς καταλογίστηκαν εναντίον της 2 πέναλτι, της έχουν ακυρωθεί ως οφ σάιντ ισάριθμα γκολ που θες 3-4 ριπλέι να καταλάβεις τι και πώς, ενώ καταλογίστηκε εναντίον λανθασμένα και ένα γκολ. Κάπου όλα τα αμφισβητούμενα είναι κατά του… Κανένα υπέρ του…

gazzetta.gr