ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ ΠΟΛΛΑ ;
Πριν λίγο καιρό όταν θέταμε ζήτημα για τα θέματα που απασχολούν διαχρονικά τον Δήμο μας αντιμετωπίσαμε την αντίδραση κάποιων για δήθεν ευκαιριακές και επικοινωνιακές πολιτικές.
Σήμερα τα ίδια θέματα έρχονται να αποτελέσουν βραχνά και άγκυρες ασήκωτες στις πλάτες όσων τις αντιμετώπισαν με επιπολαιότητα και στρουθοκαμηλισμό.
Δεν γνωρίζουμε για τις πραγματικές και τελικές προθέσεις όσων σχεδιάζουν για εμάς χωρίς εμάς. Όμως, προκύπτει, ως αναγκαιότητα πλέον, η επαγρύπνηση και η ετοιμότητα για την αντιμετώπιση των αποφάσεών τους, ειλημμένες ή μη.
Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία η απόφαση για την αναστολή λειτουργίας του περί ου ο λόγος τμήματος του Πανεπιστημίου. Ούτε η απόφαση για την μεταφορά σε άλλο κωδικό των χρημάτων που αφορούν το παλαιό Νοσοκομείο Αγρινίου. Ήταν αναμενόμενες εξελίξεις.
Το ζητούμενο είναι για ποιον λόγο δεν το γνωρίζαμε. Γιατί κανείς δεν ενημέρωσε τους άμεσα ενδιαφερόμενους; Γιατί να πρέπει ένας βουλευτής να τηλεφωνεί για να μάθει τι συμβαίνει; Διότι όταν δεν συμμετέχεις στον σχεδιασμό τότε απλά τον παρακολουθείς.
Θα το λέμε και θα το τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία. Χρειάζεται συνεργασία όλων των φορέων χωρίς μικρότητες και μακριά από ατομικές και προσωπικές ενέργειες που δεν ωφελούν ούτε τους πρωταγωνιστές τους τελικά.
Ειλικρινά, δεν μας απασχολεί ούτε πώς έπραξαν στο παρελθόν κάποιοι άλλοι ούτε πώς φθάσαμε ως εδώ. Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να συγκρίνουμε τις ανικανότητες ούτε να ζυγίσουμε τα φιάσκα. Κοιτάμε μπροστά σε ένα πολιτικό τοπίο που αλλάζει. Και το στοίχημα για τον τόπο μας είναι να μην παρακολουθεί απ’ έξω αλλά να είναι συνεπιβάτης. Και υπολογίσιμος.
Υπάρχουν ακόμη τα περιθώρια για να μην παγιωθούν οι «προσωρινές ρυθμίσεις» αρκεί να υπάρξει συντονισμός, στρατηγικός σχεδιασμός και συνεννόηση, χωρίς μάταιους ηρωισμούς.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ
