Αν ήμουν μια φορά ανήσυχος για τις εξελίξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μετά την συνάντηση Τραμπ – Μητσοτάκη είμαι δύο φορές ανήσυχος. Κι αυτό διότι ο Ερντογάν μπορεί να εκλάβει τις δηλώσεις Τραμπ για τον φίλο του Τούρκο Πρόεδρο -τις οποίες ο Κ. Μητσοτάκης παρακολουθούσε αμήχανος- ως πράσινο φως για τη συνέχιση της παράνομης τουρκικής δραστηριότητας.
Το σκηνικό των δηλώσεων ήταν προσβλητικό για την χώρα μας. Όποιος θέλει να κοιμάται ήσυχος με τον Κ. Μητσοτάκη ας το κάνει, αλλά νομίζω ότι ήλθε η ώρα να προβληματισθούμε και να αναπροσαρμόσουμε την πολιτική μας, τη στιγμή που η επιχειρηματολογία του Έλληνα Πρωθυπουργού για την Ελλάδα ως προβλέψιμης συμμάχου βρίσκει την συγκεκριμένη πρόσληψη και ανταπόκριση από την διοίκηση Τράμπ. Κάνει τεράστιο λάθος όποιος, παρασυρμένος από τα επικοινωνιακά χάδια που απολαμβάνει στο εσωτερικό, ερμηνεύει το πιο κρίσιμο θέμα της εξωτερικής πολιτικής με τους ίδιους όρους και με την αβάσταχτη επικοινωνιακή ελαφρότητα της παρακολούθησης ενός αγώνα μπάσκετ στο ΝΒΑ.
