Μετά το δημοσίευμα του κ. Πάσχου Μανδραβέλη στην εφημερίδα “Καθημερινή” με τίτλο “Η Ζωή Ενός Τμήματος ΑΕΙ” σχετικά με το Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα στο Αγρίνιο, ως απόφοιτοι και μάλιστα ως μέλη του υπό σύσταση συλλόγου αποφοίτων με το διακριτικό τίτλο ΔΙΠΟΝΕΤ, είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε.
Η επιστολή – απάντηση
Προς:
Διευθυντή Εφημερίδας “Καθημερινή”,
κ. Πάσχο Μανδραβέλη
Αξιότιμοι Κύριοι/Κυρίες,
Έχοντας διαβάσει το άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη με τίτλο «Η ζωή ενός
τμήματος ΑΕΙ» που δημοσιεύτηκε στις 12/06 στην εφημερίδα της «Καθημερινής»,
ως απόφοιτοι του τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων
Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών οφείλουμε να τοποθετηθούμε σχετικά με
όσα αναφέρθηκαν.
Αρχικά, το συγκεκριμένο άρθρο μόνο εμπαθές και περίεργο θα μπορούσαμε να το
χαρακτηρίσουμε διότι δεν παρουσιάζει καμία σειρά επιχειρημάτων, αντιθέτως, από
την αρχή έως το τέλος εμφανίζει πολλά κενά. Επίσης, διακρίνεται μία ανεξήγητη
ειρωνεία προς τον δίκαιο αγώνα των φοιτητών σχετικά με την επανίδρυση του
τμήματος, για την οποία ζητάμε διευκρινίσεις.
Το πανεπιστημιακό τμήμα Δ.Π.Π.Ν.Τ. από το 2004 που ιδρύθηκε πέρασε πολλές
περιπέτειες μετά από αλλεπάλληλους νόμους. Αρχικά, υπαγόταν στο Πανεπιστήμιο
Ιωαννίνων, έπειτα εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας και τέλος, κατέληξε
στο Πανεπιστήμιο Πατρών με έδρα στο Αγρίνιο. Παρά τα όποια προβλήματα,
κατάφερε να ορθοποδήσει αλλά και να εξελιχθεί προς το καλύτερο με την συνδρομή
και την επικουρία των εξαιρετικών μελών ΔΕΠ. Προς απάντηση του κ. Μανδραβέλη,
η ζωή δεν τελειώνει με την κατάργηση του τμήματος Δ.Π.Π.Ν.Τ., μας προβληματίζει
όμως, η ίδρυση ενός πιστού αντιγράφου του στον Βόλο με τίτλο «Τμήμα Πολιτισμού
Και Δημιουργικών Μέσων Και Βιομηχανιών».
Απαντώντας στα αβάσιμα σχόλια του κ. Μανδραβέλη σχετικά με το πρόγραμμα
σπουδών, οι φοιτητές του τμήματος αποκτούν την απαραίτητη θεωρητική και
πρακτική εκπαίδευση σε αντικείμενα που αφορούν τον πολιτισμό, τη διαχείριση και
την ανάδειξή του. Εύλογα, λοιπόν, διδάσκονται μαθήματα ιστορίας, οικονομίας,
διαχείρισης πολιτιστικής κληρονομιάς, ιστορίας της τέχνης, μουσειολογίας κ.ά., για
να καλύψουν τις πολλαπλές πτυχές και τις απαιτήσεις της Πολιτιστικής Κληρονομιάς
και όχι γιατί αποτελούν το γνωστικό και ερευνητικό αντικείμενο των αντίστοιχων
μελών ΔΕΠ. Την ποιότητα των μαθημάτων επισφραγίζει η σχετική πιστοποίηση (για
το διάστημα 9.1.2019-8.1.2023), επιβεβαιώνοντας ότι το πρόγραμμα σπουδών
συμμορφώνεται πλήρως με τις αρχές του Προτύπου Ποιότητας ΠΠΣ της ΑΔΙΠ και τις
Αρχές Διασφάλισης Ποιότητας του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης,
χωρίς να σημειώνονται αρνητικά σχόλια. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτή «Το καινοτόμο
χαρακτηριστικό του Τμήματος που είναι η διεπιστημονικότητα του προγράμματος
σπουδών θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περαιτέρω. Με την αύξηση της προβολής του
μέσω πρόσθετων συνεργασιών, το Τμήμα θα μπορούσε να καθιερωθεί ως ο
κορυφαίος πάροχος της ακαδημαϊκής αριστείας στον τομέα». Τη συγκεκριμένη
πιστοποίηση υπογράφουν δύο Καθηγητές από το Ηνωμένο Βασίλειο και τρεις
Καθηγητές από την Κύπρο, αποτελώντας μέλη της επιτροπής.
Επιπροσθέτως, το τμήμα διαθέτει πλούσιο ερευνητικό έργο, όπως το Muselearn:
«Μοντελοποίηση ομάδων επισκεπτών σε μουσεία μέσω τεχνητής όρασης και
μηχανικής μάθησης για την παροχή στοχευμένου εκπαιδευτικού περιεχομένου και
παιχνιδιών επαυξημένης πραγματικότητας», το έργο Ψηφιακή και Δημόσια
Ιστορία: «Διασταυρούμενες Θεωρίες και Μεθοδολογίες των Ιστορικών Σπουδών και
των Νέων Τεχνολογιών» το SEADRA: «Σώζοντας την Ευρωπαϊκή αρχαιολογία από
τον ψηφιακό μεσαίωνα», καθώς και Πανεπιστημιακές Ανασκαφές.
Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε ότι το τμήμα μας, διαθέτει και Μεταπτυχιακό
Δίπλωμα με τίτλο: «Δικτυακές Πόλεις και Αναπαραστάσεις» με γνωστικό
αντικείμενο τη διεπιστημονική έρευνα ανάμεσα στις γνωστικές περιοχές που
διαμορφώνουν: η μελέτη των πολιτισμών των αστικών χώρων και οι μέθοδοι
αναπαράστασης και αλληλεπίδρασης με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών.
«Ο μπαχτσές τα έχει όλα», έγραψε ο κ. Μανδραβέλης, αγνοώντας τις αρχές της
Πολιτιστικής Διαχείρισης. Πιστεύουμε ότι ένας ακαδημαϊκός θα ήταν ο πλέον
κατάλληλος να εκφέρει γνώμη ή να ασκήσει κριτική για το πρόγραμμα σπουδών ενός
τμήματος ΑΕΙ. Οι απόφοιτοι του τμήματος, νιώθουμε την ανάγκη να επισημάνουμε τι
εστί «Πολιτιστική Διαχείριση», δικαιολογώντας τοιουτοτρόπως την ποικιλομορφία του
προγράμματος σπουδών. Επιστήμονες με ειδίκευση στην Πολιτιστική Διαχείριση
είναι ικανοί να συμβάλλουν στην προστασία, τη διαχείριση, την προβολή και την
ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας χώρας. Η επιστήμη της Πολιτιστικής
Διαχείρισης, συνδέεται με τις οικονομικές επιστήμες και το Management, δεδομένου
ότι αφορά ένα σύνολο μεθόδων και πρακτικών σχεδιασμού, οργάνωσης και
διοίκησης πολιτιστικών ιδρυμάτων/οργανισμών, καθώς και πολιτιστικών
δραστηριοτήτων.
Έτσι, λοιπόν, κρίνεται αναγκαία η αναγνώριση και η κατανόηση της διαχείρισης της
πολιτιστικής κληρονομιάς ενός κράτους. Πόσο μάλλον για χώρες, όπως η Ελλάδα,
όπου η οικονομία της στηρίζεται στον πολιτισμό, για τη διαχείριση του οποίου είναι
απαραίτητη η παρουσία και η εποπτεία εξειδικευμένου και επιστημονικά
καταρτισμένου προσωπικού.
Στην τελευταία παράγραφο του άρθρου, αποτυπώνεται η έλλειψη καινοτομίας και
εκσυγχρονισμού. Μιας μάστιγας που χαρακτηρίζει τη χώρα μας, η οποία αντί να
κοιτάζει μπροστά, αρέσκεται να λειτουργεί με αναχρονιστικές δομές και θεσμούς,
διώχνοντας συνεχώς νέους και σπουδαίους επιστήμονες στο εξωτερικό.
Σχολιάστηκαν ειρωνικά τα μαθήματα τεχνολογιών και πληροφορικής του τμήματος,
όπως το μάθημα «Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών στην Ιστορία και την
Αρχαιολογία». Μάλλον θα πρέπει να επισημάνουμε τη σημαντικότητα της σύνδεσης
του πολιτισμού με τις νέες τεχνολογίες στον 21ο αιώνα, όπως προβλέπουν οι
τελευταίες επιστημονικές έρευνες – μελέτες που αφορούν τον εκσυγχρονισμό του
πολιτισμού. Την ίδια ανάγκη τεχνολογικής εξέλιξης κατέδειξε και η πανδημία του
COVID-19 με κάθε τρόπο. Φαίνεται, λοιπόν, ότι το παραπάνω τμήμα έρχεται να
απαντήσει σε όλες τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της εποχής.
Ακόμα, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι οι απόφοιτοι του τμήματος – ανάλογα
με την κατεύθυνση που επέλεξαν – παίρνουν πτυχίο είτε επί της «Διαχείρισης
Πολιτισμικών Πόρων», είτε επί της «Πολιτισμικής Πληροφορικής/Τεχνολογίας». Καλό
θα ήταν να ανατρέξετε στην απόφαση της κ. Μενδώνη σχετικά με τον
επαναπροσδιορισμό του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων σε
Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτισμικών Πόρων. Η παραπάνω
απόφαση γεννά ερωτήματα, καθώς πιστεύουμε ότι οι πλέον ειδικοί για το
συγκεκριμένο Οργανισμό είναι και οι απόφοιτοι του τμήματος Δ.Π.Π.Ν.Τ. Όμως, η
κατάργηση του τμήματος και η αντικατάστασή του από ένα κλασικό τμήμα Ιστορίας –
Αρχαιολογίας δε μας επιτρέπει να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτή τη
χώρα και ποιος επιθυμεί την πρόοδο, τον εκσυγχρονισμό και τη συνεργασία.
Ναι, λοιπόν, οι απόφοιτοι του τμήματος είναι καταρτισμένοι επιστήμονες,
έχοντας παρακολουθήσει ένα υβριδικό, διεπιστημονικό πρόγραμμα σπουδών που
καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γνώσεων. Πώς μπορεί να κρίνει κανείς, χωρίς σχετική
ενημέρωση και ενδελεχή έρευνα ποιος είναι επιστήμονας, ποιο πρόγραμμα
σπουδών είναι σωστά σχεδιασμένο, ποιοι καθηγητές είναι κατάλληλοι και
ποιο είναι ένα απλό «χαρτί»;
Το άρθρο του κ. Μανδραβέλη, αμφισβητεί το αυτονόητο, αποδεικνύοντας ότι τα
Πανεπιστημιακά Ιδρύματα δεν είναι χώροι ελεύθερης διακίνησης ιδεών, εφόσον
κατακρινονται και ακυρώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Επομένως, θα έπρεπε να έχει ασκηθεί η ανάλογη σκληρή κριτική σε όλους εκείνους
που υποβαθμίζουν την εκπαίδευση με τις αποφάσεις και τις ενέργειές τους και όχι σε
ένα καταργημένο τμήμα, τους καθηγητές και τους φοιτητές του.
Απαιτούμε την άμεση αποκατάσταση της εικόνας του τμήματος, των φοιτητών του,
των αποφοίτων και των μελών ΔΕΠ του.
Τέλος, σας ευχαριστούμε θερμά για τη δημοσίευση του εν λόγω άρθρου, διότι μας
έδωσε κίνητρο και δύναμη, για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.
Tα μέλη του υπό σύσταση Συλλόγου Αποφοίτων ΔΙΠΟΝΕΤ του τμήματος
Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος & Νέων Τεχνολογιών, ΔΠΠΝΤ
Διευθυντή Εφημερίδας “Καθημερινή”,
κ. Πάσχο Μανδραβέλη
Αξιότιμοι Κύριοι/Κυρίες,
Έχοντας διαβάσει το άρθρο του κ. Πάσχου Μανδραβέλη με τίτλο «Η ζωή ενός
τμήματος ΑΕΙ» που δημοσιεύτηκε στις 12/06 στην εφημερίδα της «Καθημερινής»,
ως απόφοιτοι του τμήματος Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων
Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Πατρών οφείλουμε να τοποθετηθούμε σχετικά με
όσα αναφέρθηκαν.
Αρχικά, το συγκεκριμένο άρθρο μόνο εμπαθές και περίεργο θα μπορούσαμε να το
χαρακτηρίσουμε διότι δεν παρουσιάζει καμία σειρά επιχειρημάτων, αντιθέτως, από
την αρχή έως το τέλος εμφανίζει πολλά κενά. Επίσης, διακρίνεται μία ανεξήγητη
ειρωνεία προς τον δίκαιο αγώνα των φοιτητών σχετικά με την επανίδρυση του
τμήματος, για την οποία ζητάμε διευκρινίσεις.
Το πανεπιστημιακό τμήμα Δ.Π.Π.Ν.Τ. από το 2004 που ιδρύθηκε πέρασε πολλές
περιπέτειες μετά από αλλεπάλληλους νόμους. Αρχικά, υπαγόταν στο Πανεπιστήμιο
Ιωαννίνων, έπειτα εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας και τέλος, κατέληξε
στο Πανεπιστήμιο Πατρών με έδρα στο Αγρίνιο. Παρά τα όποια προβλήματα,
κατάφερε να ορθοποδήσει αλλά και να εξελιχθεί προς το καλύτερο με την συνδρομή
και την επικουρία των εξαιρετικών μελών ΔΕΠ. Προς απάντηση του κ. Μανδραβέλη,
η ζωή δεν τελειώνει με την κατάργηση του τμήματος Δ.Π.Π.Ν.Τ., μας προβληματίζει
όμως, η ίδρυση ενός πιστού αντιγράφου του στον Βόλο με τίτλο «Τμήμα Πολιτισμού
Και Δημιουργικών Μέσων Και Βιομηχανιών».
Απαντώντας στα αβάσιμα σχόλια του κ. Μανδραβέλη σχετικά με το πρόγραμμα
σπουδών, οι φοιτητές του τμήματος αποκτούν την απαραίτητη θεωρητική και
πρακτική εκπαίδευση σε αντικείμενα που αφορούν τον πολιτισμό, τη διαχείριση και
την ανάδειξή του. Εύλογα, λοιπόν, διδάσκονται μαθήματα ιστορίας, οικονομίας,
διαχείρισης πολιτιστικής κληρονομιάς, ιστορίας της τέχνης, μουσειολογίας κ.ά., για
να καλύψουν τις πολλαπλές πτυχές και τις απαιτήσεις της Πολιτιστικής Κληρονομιάς
και όχι γιατί αποτελούν το γνωστικό και ερευνητικό αντικείμενο των αντίστοιχων
μελών ΔΕΠ. Την ποιότητα των μαθημάτων επισφραγίζει η σχετική πιστοποίηση (για
το διάστημα 9.1.2019-8.1.2023), επιβεβαιώνοντας ότι το πρόγραμμα σπουδών
συμμορφώνεται πλήρως με τις αρχές του Προτύπου Ποιότητας ΠΠΣ της ΑΔΙΠ και τις
Αρχές Διασφάλισης Ποιότητας του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης,
χωρίς να σημειώνονται αρνητικά σχόλια. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτή «Το καινοτόμο
χαρακτηριστικό του Τμήματος που είναι η διεπιστημονικότητα του προγράμματος
σπουδών θα μπορούσε να αξιοποιηθεί περαιτέρω. Με την αύξηση της προβολής του
μέσω πρόσθετων συνεργασιών, το Τμήμα θα μπορούσε να καθιερωθεί ως ο
κορυφαίος πάροχος της ακαδημαϊκής αριστείας στον τομέα». Τη συγκεκριμένη
πιστοποίηση υπογράφουν δύο Καθηγητές από το Ηνωμένο Βασίλειο και τρεις
Καθηγητές από την Κύπρο, αποτελώντας μέλη της επιτροπής.
Επιπροσθέτως, το τμήμα διαθέτει πλούσιο ερευνητικό έργο, όπως το Muselearn:
«Μοντελοποίηση ομάδων επισκεπτών σε μουσεία μέσω τεχνητής όρασης και
μηχανικής μάθησης για την παροχή στοχευμένου εκπαιδευτικού περιεχομένου και
παιχνιδιών επαυξημένης πραγματικότητας», το έργο Ψηφιακή και Δημόσια
Ιστορία: «Διασταυρούμενες Θεωρίες και Μεθοδολογίες των Ιστορικών Σπουδών και
των Νέων Τεχνολογιών» το SEADRA: «Σώζοντας την Ευρωπαϊκή αρχαιολογία από
τον ψηφιακό μεσαίωνα», καθώς και Πανεπιστημιακές Ανασκαφές.
Αξίζει, επίσης, να αναφέρουμε ότι το τμήμα μας, διαθέτει και Μεταπτυχιακό
Δίπλωμα με τίτλο: «Δικτυακές Πόλεις και Αναπαραστάσεις» με γνωστικό
αντικείμενο τη διεπιστημονική έρευνα ανάμεσα στις γνωστικές περιοχές που
διαμορφώνουν: η μελέτη των πολιτισμών των αστικών χώρων και οι μέθοδοι
αναπαράστασης και αλληλεπίδρασης με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών.
«Ο μπαχτσές τα έχει όλα», έγραψε ο κ. Μανδραβέλης, αγνοώντας τις αρχές της
Πολιτιστικής Διαχείρισης. Πιστεύουμε ότι ένας ακαδημαϊκός θα ήταν ο πλέον
κατάλληλος να εκφέρει γνώμη ή να ασκήσει κριτική για το πρόγραμμα σπουδών ενός
τμήματος ΑΕΙ. Οι απόφοιτοι του τμήματος, νιώθουμε την ανάγκη να επισημάνουμε τι
εστί «Πολιτιστική Διαχείριση», δικαιολογώντας τοιουτοτρόπως την ποικιλομορφία του
προγράμματος σπουδών. Επιστήμονες με ειδίκευση στην Πολιτιστική Διαχείριση
είναι ικανοί να συμβάλλουν στην προστασία, τη διαχείριση, την προβολή και την
ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας χώρας. Η επιστήμη της Πολιτιστικής
Διαχείρισης, συνδέεται με τις οικονομικές επιστήμες και το Management, δεδομένου
ότι αφορά ένα σύνολο μεθόδων και πρακτικών σχεδιασμού, οργάνωσης και
διοίκησης πολιτιστικών ιδρυμάτων/οργανισμών, καθώς και πολιτιστικών
δραστηριοτήτων.
Έτσι, λοιπόν, κρίνεται αναγκαία η αναγνώριση και η κατανόηση της διαχείρισης της
πολιτιστικής κληρονομιάς ενός κράτους. Πόσο μάλλον για χώρες, όπως η Ελλάδα,
όπου η οικονομία της στηρίζεται στον πολιτισμό, για τη διαχείριση του οποίου είναι
απαραίτητη η παρουσία και η εποπτεία εξειδικευμένου και επιστημονικά
καταρτισμένου προσωπικού.
Στην τελευταία παράγραφο του άρθρου, αποτυπώνεται η έλλειψη καινοτομίας και
εκσυγχρονισμού. Μιας μάστιγας που χαρακτηρίζει τη χώρα μας, η οποία αντί να
κοιτάζει μπροστά, αρέσκεται να λειτουργεί με αναχρονιστικές δομές και θεσμούς,
διώχνοντας συνεχώς νέους και σπουδαίους επιστήμονες στο εξωτερικό.
Σχολιάστηκαν ειρωνικά τα μαθήματα τεχνολογιών και πληροφορικής του τμήματος,
όπως το μάθημα «Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών στην Ιστορία και την
Αρχαιολογία». Μάλλον θα πρέπει να επισημάνουμε τη σημαντικότητα της σύνδεσης
του πολιτισμού με τις νέες τεχνολογίες στον 21ο αιώνα, όπως προβλέπουν οι
τελευταίες επιστημονικές έρευνες – μελέτες που αφορούν τον εκσυγχρονισμό του
πολιτισμού. Την ίδια ανάγκη τεχνολογικής εξέλιξης κατέδειξε και η πανδημία του
COVID-19 με κάθε τρόπο. Φαίνεται, λοιπόν, ότι το παραπάνω τμήμα έρχεται να
απαντήσει σε όλες τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της εποχής.
Ακόμα, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι οι απόφοιτοι του τμήματος – ανάλογα
με την κατεύθυνση που επέλεξαν – παίρνουν πτυχίο είτε επί της «Διαχείρισης
Πολιτισμικών Πόρων», είτε επί της «Πολιτισμικής Πληροφορικής/Τεχνολογίας». Καλό
θα ήταν να ανατρέξετε στην απόφαση της κ. Μενδώνη σχετικά με τον
επαναπροσδιορισμό του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων σε
Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτισμικών Πόρων. Η παραπάνω
απόφαση γεννά ερωτήματα, καθώς πιστεύουμε ότι οι πλέον ειδικοί για το
συγκεκριμένο Οργανισμό είναι και οι απόφοιτοι του τμήματος Δ.Π.Π.Ν.Τ. Όμως, η
κατάργηση του τμήματος και η αντικατάστασή του από ένα κλασικό τμήμα Ιστορίας –
Αρχαιολογίας δε μας επιτρέπει να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτή τη
χώρα και ποιος επιθυμεί την πρόοδο, τον εκσυγχρονισμό και τη συνεργασία.
Ναι, λοιπόν, οι απόφοιτοι του τμήματος είναι καταρτισμένοι επιστήμονες,
έχοντας παρακολουθήσει ένα υβριδικό, διεπιστημονικό πρόγραμμα σπουδών που
καλύπτει ένα ευρύ φάσμα γνώσεων. Πώς μπορεί να κρίνει κανείς, χωρίς σχετική
ενημέρωση και ενδελεχή έρευνα ποιος είναι επιστήμονας, ποιο πρόγραμμα
σπουδών είναι σωστά σχεδιασμένο, ποιοι καθηγητές είναι κατάλληλοι και
ποιο είναι ένα απλό «χαρτί»;
Το άρθρο του κ. Μανδραβέλη, αμφισβητεί το αυτονόητο, αποδεικνύοντας ότι τα
Πανεπιστημιακά Ιδρύματα δεν είναι χώροι ελεύθερης διακίνησης ιδεών, εφόσον
κατακρινονται και ακυρώνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Επομένως, θα έπρεπε να έχει ασκηθεί η ανάλογη σκληρή κριτική σε όλους εκείνους
που υποβαθμίζουν την εκπαίδευση με τις αποφάσεις και τις ενέργειές τους και όχι σε
ένα καταργημένο τμήμα, τους καθηγητές και τους φοιτητές του.
Απαιτούμε την άμεση αποκατάσταση της εικόνας του τμήματος, των φοιτητών του,
των αποφοίτων και των μελών ΔΕΠ του.
Τέλος, σας ευχαριστούμε θερμά για τη δημοσίευση του εν λόγω άρθρου, διότι μας
έδωσε κίνητρο και δύναμη, για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα.
Tα μέλη του υπό σύσταση Συλλόγου Αποφοίτων ΔΙΠΟΝΕΤ του τμήματος
Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος & Νέων Τεχνολογιών, ΔΠΠΝΤ
