Κατά τόν Ἑσπερινό τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος χοροστάτησε στόν Ἱερό Καθεδρικό Ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου.
Τήν ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς ὁ Σεβασμιώτατος λειτούργησε στήν Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βομβοκοῦς, μέ τούς Ἱερεῖς π. Θεμιστοκλῆ Τσιτσιρίκη καί π. Κωνσταντῖνο Βακάλογλου καί τόν Διάκονο π. Ἀντώνιο Ἀντωνιάδη.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνέλυσε ὡς ἐπίκαιρο τό χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τὴν αὐτὴν εὶκόνα μεταμορφούμεθα ἀπό δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπό Κυρίου Πνεύματος» (Β΄ Κορ. γ΄, 18).
Εἶπε ὅτι τό χωρίο αὐτό καί τά προηγούμενα ἀναφέρονται στόν Μωϋσῆ πού ἔβλεπε στό Ὄρος Σινά τόν ἄσαρκο Λόγο χωρίς κάλυμμα τοῦ προσώπου του, ὅμως ἔβαλε τό κάλυμμα στό πρόσωπό του, ὅταν κατέβηκε ἀπό τό Σινά, κατά παράκληση τῶν Ἑβραίων, ἐπειδή δέν μποροῦσαν νά δοῦν τήν δόξα τοῦ προσώπου του.
Ὅμως, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἑρμηνεύει ὅτι ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί μέ τό βάπτισμα καί τήν ἐκκλησιαστική ζωή, ὡς θεούμενοι, βλέπουμε μέ ἀκάλυπτο τρόπο τήν δόξα τοῦ Θεοῦ, διά τῆς καρδίας ἡ ὁποία εἶναι τό ἔσοπτρον, ὅπου ἀντανακλᾶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καί ἔτσι μεταμορφωνόμαστε ἀπό δόξης σέ δόξα, ἀπό τήν ἔλλαμψη, προχωροῦμε στήν θέα τοῦ Φωτός καί τήν διαρκῆ θέα, γιά ἕνα χρονικό διάστημα, μέ τήν ἐνέργεια τοῦ Κυρίου Πνεύματος.
Αὐτό ἑρμηνεύει ὅλη τήν ἡσυχαστική καί θεοπτική ζωή. Ὅταν ἀποβάλλεται τό κάλυμμα τῶν παθῶν ἀπό τήν καρδιά, τότε ἡ καρδιά γίνεται ἔσοπτρον καθαρόν, καί διά τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ μεταμορφώνεται ὁ ἄνθρωπος καί μέ ἀκάλυπτο πρόσωπο βλέπει τόν Κύριο τῆς δόξης.
Γι’ αὐτό πρέπει νά καθαρίζεται ἡ καρδιά μέ τήν ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά νά δῆ ὁ ἄνθρωπος μέ ἀκάλυπτο πρόσωπο τήν δόξα τοῦ Θεοῦ.
Καί κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος ὅτι στήν Ἐκκλησία μιλᾶμε γιά μεγάλα καί ὑψηλά, γιά κοινωνία τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό ἐν τῷ φωτί, γιά ἀκάλυπτη καρδιά ἀπό τά πάθη, γιά ἔσοπτρον καθαρό, γιά κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωση καί δυστυχῶς σήμερα ἡ ὅλη συζήτηση περιστρέφεται στό κατά πόσο θά λάβουμε καί σέ ποιό βαθμό προφυλάξεις καί γιά τό κάλυμμα τοῦ ἐξωτερικοῦ προσώπου καί δίνουμε σέ αὐτό «θεολογία» ἤ παραθεολογία.
Ἡ ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος, κτυπᾶ τίς ὑψηλές νότες, τήν θέωση καί δέν προσφέρεται γιά ἠθικολογίες καί κοινωνιολογίες. Πρέπει νά φθάσουμε νά ὁμιλήσουμε γιά τόν Θεό τοῦ Φωτός μέ ἀκάλυπτη καρδιά ἀπό τά πάθη, μέ καθαρό ἔσοπτρο-νοῦ πού νά ἀκτινοβολῆ ἔσωθεν τήν δόξα τοῦ Θεοῦ.
Στήν ἀπόλυση τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος εὐλόγησε τόν νέο καρπό τῆς ἀμπέλου καί εὐχήθηκε δεόντως στούς προσκυνητές, πού ἐκκλησιάσθηκαν μέ ὅλα τά ἀπαραίτητα ὑγειονομικά μέτρα τῶν ἡμερῶν.
Μετά τό πέρας τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος συζήτησε μέ τήν ἡγουμένη Εἰρήνη μοναχή καί μέ τίς μοναχές διάφορα ἐπίκαιρα ἐκκλησιαστικά θέματα.
