Θ. Μωραΐτης για τη διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση: «Στοχοποιεί τους πολίτες για να κρύψει την ανεπάρκειά της στη διαχείριση της πανδημίας. Υπάρχει πλήρης ατομική ευθύνη, αλλά δεν υπάρχει κυβερνητικό φιλότιμο.»
Σε δήλωση προέβη ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α-Προοδευτική Συμμαχία, Θάνος Μωραΐτης, για την εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας και τις παλινωδίες της κυβερνητικής πολιτικής στη διαχείριση του δεύτερου κύματος της υγειονομικής κρίσης.
«Η χώρα βυθίζεται στην κρίση της πανδημίας και οδεύει προς την οικονομική καταστροφή», δήλωσε μεταξύ άλλων, τονίζοντας πως «δε χάθηκε η ατομική ευθύνη», αλλά «έχει χαθεί το κυβερνητικό φιλότιμο».
Επιπρόσθετα τόνισε ότι η κυβέρνηση επιλέγει να ενοχοποιήσει τους πολίτες και να στήσει ένα νέο επικοινωνιακό παιχνίδι στη λογική του: «Ό,τι πετύχαμε, το καταστρέφουν οι ασυνείδητοι πολίτες». Συμπλήρωσε ότι «η κυβερνητική σύγχυση έχει φτάσει στο απόγειό της, γεγονός που έχει ως συνέπεια το μούδιασμα των πολιτών απέναντι σε κάθε νέο μέτρο, κάθε νέα προτροπή».
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για το αλαλούμ αντιμετώπισης της πανδημίας σε όλα τα επίπεδα: Στο άνοιγμα του Τουρισμού, των σχολείων, στο συνωστισμό στα ΜΜΕ, στην απουσία τεστ γενικού πληθυσμού και την εργασιακή αβεβαιότητα».
Κλείνοντας τη δήλωσή του ανέφερε πως «οι πολίτες πλέον καταλαβαίνουν έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους» και πως «αναμφίβολα υπάρχει ατομική -και συλλογική- ευθύνη», αλλά «δεν υπάρχει κυβερνητικό φιλότιμο».
Αναλυτικά, η δήλωση του κ. Μωραΐτη:
«Η ενοχοποίηση των πολιτών είναι το νέο επικοινωνιακό παιχνίδι της Κυβέρνησης. “Ό,τι πετύχαμε το καταστρέφουν οι ασυνείδητοι πολίτες”, αυτό είναι το νέο σλόγκαν της διαχείρισης της πανδημίας.
Μάθαμε ποιος πέτυχε στην πρώτη φάση της πανδημίας.
Μας στοίχισε κάτι παραπάνω για να αποθεωθεί η διαχείριση της “σωτήριας” κυβέρνησης, όταν τα κρούσματα της πανδημίας ήταν ελάχιστα.
Τότε μαθαίναμε ότι ήταν μόνη η κυβέρνηση που πήρε τις σωστές αποφάσεις, και ότι οι πολίτες ακολούθησαν με υπευθυνότητα.
Τώρα, στη δεύτερη φάση της πανδημίας, μαθαίνουμε μόνο ποιος φταίει. Αποποιείται κάθε ευθύνη. Αλλά φταίνε οι ταξιδιώτες, φταίνε οι νέοι, φταίνε οι γονείς, φταίνε οι εργαζόμενοι.
Η κυβερνητική σύγχυση έχει φτάσει στο απόγειό της.
Κι έχει ως αποτέλεσμα το μούδιασμα των πολιτών απέναντι σε κάθε νέο μέτρο, κάθε νέα προτροπή.
Η κυβέρνηση φέρει ακέραια την ευθύνη για το αλαλούμ αντιμετώπισης της πανδημίας σε όλα τα επίπεδα:
Στο άνοιγμα του Τουρισμού.
Στο άνοιγμα των σχολείων.
Στο συνωστισμό στα ΜΜΕ.
Στην απουσία τεστ γενικού πληθυσμού.
Φέρει ακέραια την ευθύνη για την εργασιακή αβεβαιότητα,
με την επιδότηση της ανεργίας κι όχι της εργασίας.
με την έλλειψη κάθε ελέγχου στις απολύσεις.
με την ελαστικοποίηση της εργασίας.
Η χώρα βυθίζεται στην κρίση της πανδημίας και οδεύει προς την οικονομική καταστροφή.
Η κυβέρνηση έχει πλήρη ευθύνη για τη σπασμωδική αντιμετώπιση και των δύο.
Οι πολίτες πλέον καταλαβαίνουν.
Κι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους.
Κανείς δεν πρέπει να σωπάσει και κανείς δε θα σωπάσει.
Γιατί, αναμφίβολα, υπάρχει ατομική -και συλλογική- ευθύνη.
Δεν υπάρχει, όμως, κυβερνητικό φιλότιμο.»
