Σημειώνει ακόμα (διαβάστε εδώ αναλυτικά) πως «πανηγυρίζουν οι εκπρόσωποι των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στον τομέα των Ιχθυοκαλλιεργειών με την απόφαση της Επιτροπής Ανάπτυξης της Περιφέρειας Ηπείρου, για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων της “ΠΟΑΥ Αμβρακικού ΑΕ”», αφού «δεσμεύεται μια έκταση 5.000 στρεμμάτων μέσα στον Αμβρακικό κόλπο από μια Ανώνυμη Εταιρεία (ΑΕ), στην οποία συμμετέχουν οι μικροί υδατοκαλλιεργητές της περιοχής, αλλά και ο μεγαλύτερος όμιλος ιχθυοκαλλιεργειών πανελλαδικά, ο εκπρόσωπος του οποίου κατέχει και τη θέση του προέδρου της ΑΕ» με τη δικαιολογία της απελευθέρωσης των μικρών διάσπαρτων θαλασσοτεμαχίων.
Υπογραμμίζει ακόμα πως «τα οφέλη που θα αποκομίσουν οι επιχειρηματίες της ΠΟΑΥ Αμβρακικός ΑΕ δεν σημαίνουν ταυτόχρονα και οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες» και ότι «η συγκέντρωση των διάσπαρτων μονάδων, σε πολλές περιπτώσεις, έχει και σαν αποτέλεσμα τη μείωση του προσωπικού, την ίδια ώρα που οι μελέτες χωρίς καμία αιτιολόγηση κάνουν λόγο για αύξηση των θέσεων εργασίας».
Και καταλήγει: «Σ’ ένα περιβάλλον όπου ο πλούτος θα ανήκει στην κοινωνία και θα ικανοποιεί τις λαϊκές διατροφικές ανάγκες και όχι τους καπιταλιστές που λειτουργούν με σκοπό το κέρδος, οι Υ/Κ μπορεί να έχουν τη θέση τους στα πλαίσια μιας σχεδιασμένης λαϊκής οικονομίας με κρατικό έλεγχο, με χωροθέτηση των δραστηριοτήτων της, βασισμένη σε επαρκή συλλογή και αξιολόγηση επιστημονικών δεδομένων και κριτηρίων. Αυτό όμως δεν ισχύει σήμερα.
