Στη μνήμη του Δημήτρη Σπαρτινού

—————————————————

Του Δημήτρη ΤΡΑΠΕΖΙΩΤΗ

Δικηγόρου

————————————————–

Λίγο καιρό πριν το τραγικό συμβάν κατά το οποίο έχασε τη ζωή του άδικα ο Δημήτρης Σπαρτινός, συναντήθηκα μαζί του και είχαμε μια εξαιρετική συζήτηση όπου άκουσα με ενδιαφέρον τις σκέψεις και τις προτάσεις του για το πως η πόλη του Αγρινίου μπορεί να βελτιωθεί λειτουργικά και αισθητικά ώστε να γίνει πιο ανθρώπινη, καθώς επίσης και για την υποχρέωση της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής να εξασφαλίσει τους άριστους δυνατούς όρους διαβίωσης για τους κατοίκους του Αγρινίου. Με αφορμή λοιπόν την απώλεια ενός ανθρώπου δραστήριου, με ευγένεια ψυχής, που στάθηκε ως φυσικοθεραπευτής για χρόνια δίπλα στους ασθενείς του τηρώντας τις αξίες του επαγγέλματος του, που αγαπούσε την ποδηλασία και υπήρξε υποδειγματικός ποδηλάτης όσον αφορά την οδηγητική του συμπεριφορά και την λήψη μέτρων προστασίας, θυμήθηκα ότι στο παρελθόν κάθε Πέμπτη συγκεντρώνονταν όλοι οι ποδηλάτες του Δήμου, κυρίως νέοι, στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου. Με αυτό τον παραστατικό τρόπο διατυπώνονταν ανάγλυφα το αίτημα τους να τους αποδοθεί, μετά από ορθολογική κατανομή του χώρου, το μέρος που τους ανήκει για τη δημιουργία υποδομών – ποδηλατοδρόμων είτε αποκλειστικής χρήσης είτε με τις κατάλληλες και ενδεδειγμένες σημάνσεις και επίσης η επιθυμία τους να μεταμορφωθεί με τον τρόπο αυτό η πόλη και να γίνει πιο ελκυστική και πιο ανθρώπινη.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και η Δημοτική Αρχή, σε αντίθεση με πάρα πολλές άλλες που έχουν δημιουργήσει στις πόλεις τους, ήδη από ετών, δίκτυα ποδηλατοδρόμων, ουδέν έπραξε και οι ποδηλάτες έκτοτε κινούνται στο Δήμο Αγρινίου απροστάτευτοι και εκτεθειμένοι στα «πυρά» των «ελεύθερων σκοπευτών» που οδηγούν μηχανοκίνητα οχήματα. Έτσι σήμερα έχουμε δυστυχώς ένα ακόμη θύμα της ολιγωρίας των αρμοδίων να μεριμνήσουν για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την ασφάλεια των πολιτών. Σημειωτέον ότι πρόσφατα η Δημοτική Αρχή αποφάσισε την προμήθεια ηλεκτρικών ποδηλάτων προς χρήση τους από τους πολίτες, χωρίς να έχει δημιουργήσει τις απαιτούμενες υποδομές για την ασφαλή μετακίνηση των χρηστών, πολλαπλασιάζοντας έτσι τους κινδύνους για τη ζωή τους.

Θυμήθηκα επίσης ότι ο πρώτος ποδηλατόδρομος με συνεχόμενο δρόμο – πλακόστρωτο ήπιας κυκλοφορίας ξεκίνησε να υλοποιείται στον πρώην Δήμο Θεστιέων επί Δημαρχίας του υποφαινόμενου, στη θέση Αμπάρια Παναιτωλίου, και ότι η απάντηση τότε, μετά τη λήξη της θητείας μου, στη πρόταση μου να συνεχιστεί το έργο αυτό περιμετρικά της λίμνης Τριχωνίδας ήταν δυστυχώς από πολλούς : «αυτά είναι οικολογικές πολυτέλειες». Με τη λογική αυτή το έργο αυτό δεν συνεχίστηκε και το υπάρχον εγκαταλείφθηκε.

Θυμήθηκα τέλος τη συζήτηση με τον Δημήτρη Σπαρτινό και μεταξύ άλλων τη συμφωνία μας ότι «σήμερα στην εποχή της ταχύτητας, των ανέσεων και της ιδιωτικότητας, το ποδήλατο αντιπροσωπεύει μια διαφορετική στάση ζωής. Ανήκει σ΄ αυτούς που αρνούνται να υποταχτούν στη μορφή που παίρνει ο κόσμος μας, προτιμούν τη σύγκρουση από την παραίτηση, πιστεύουν στη συλλογική βίωση της πόλης και όχι στη προσωπική θωράκιση. Ανήκει σ΄ αυτούς που επιθυμούν, με απλές και σεμνές επιλογές στην καθημερινότητα τους να δείχνουν ένα διαφορετικό δρόμο, να γράφουν μια πρόταση για μια αλλιώτικη πόλη. Το ποδήλατο ανήκει στις πολιτικές ανάπλασης και η παρουσία του είναι ένα αλάνθαστο κριτήριο ποιότητας για το αστικό περιβάλλον.».

Γι΄ αυτό λοιπόν, ως ένδειξη φόρου τιμής και μνήμης στον αδικοχαμένο ποδηλάτη που πλήρωσε με τη ζωή του την αδιαφορία των αρμοδίων, «ΠΟΔΗΛΑΤΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΕΝΩΘΕΙΤΕ» και διεκδικείστε το χώρο που σας ανήκει ώστε ο Δήμος Αγρινίου να αποκτήσει ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων και άλλων συναφών υποδομών. Είναι ένα στοίχημα παιδείας και υπευθυνότητας που πρέπει ο Δήμος μας να κερδίσει για να γίνει πράξη η αρχή της βιωσιμότητας με την οποία είναι συνδεδεμένο το ποδήλατο.

Καλό ταξίδι Τάκη στην Αχερουσία που διαπλέεις…