Η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά επικοινώνησε με τη Ζέφη Δημαδάμα και της εξέφρασε τη συμπαράστασή της, μετά την αποκάλυψη για σεξουαλική παρενόχληση.

«Είμαστε δίπλα στη Ζέφη στην προσπάθειά της να βοηθήσει να σπάσει η σιωπή και ζητούμε να πέσει φως και στην καταγγελία της. Κάθε γυναίκα που μοιράζεται την οδυνηρή της εμπειρία, μας αναγκάζει όλους να δούμε επιτέλους κατάματα το πρόβλημα. Κάθε γυναίκα που σπάει τη σιωπή είναι μια νίκη απέναντι στο φόβο και την καταπίεση, ένα βήμα πιο κοντά στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την ισότητα. Είναι ένας αγώνας που μας χρειάζεται όλους, μας αφορά όλους και όλες» ανέφερε η κ. Γεννηματά.

Ολόκληρο το κείμενο της Ζέφης Δημαδάμα στα ΝΕΑ, στο οποίο αποκαλύπτει την παρενόχληση που δέχτηκε:

Kάθε καταγγελία κακοποιημένης γυναίκας, κάθε στόμα που ανοίγει είναι και μια νίκη. Η Ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου βρήκε τη δύναμη και μίλησε, 20 χρόνια μετά, παλεύοντας με τους εφιάλτες της και ανοίγοντας την καρδιά της. Η σεξουαλική κακοποίηση, η σεξουαλική παρενόχληση, η βία κατά των γυναικών αποτελεί καθημερινότητα γύρω μας ακόμα και αν επιμένουν κάποιοι να εθελοτυφλούν ή να αδιαφορούν,

Δεν συμβαίνει μόνο στην ιστιοπλοϊα, στον αθλητισμό, αλλά και στα ΜΜΕ, στην πολιτική, στο θέατρο, στο εργοστάσιο, στο γραφείο… Δεν πέσαμε από τα σύννεφα!

Λίγους μήνες πριν αναφέρθηκα σε προσωπική εμπειρία και σε σεξουαλική παρενόχληση από κομματικό στέλεχος, κατά το παρελθόν και έγινα αποδέκτης συμπαράστασης αλλά και ειρωνικών και χαιρέκακων σχολίων. Η «ένδειξη συμπάθειας» που δέχθηκα μέσα σε ασανσέρ, διότι έτσι βάφτισε , ο κύριος αυτός τη σεξουαλική παρενόχληση, ήταν κάτι για πολλούς και πολλές «φυσιολογικό». Γιατί ήμουν γυναίκα και ήμουν στην πολιτική και όχι στο σπίτι μου, γιατί είχα φιλοδοξίες και αυτό είναι απαγορευτικό για μια γυναίκα, γιατί δεν έγινε και τίποτε βρε αδερφέ… έτσι είναι οι άνδρες.

Η δική μου πορεία στους αγώνες για τα δικαιώματα των γυναικών, για την ισόρροπη συμμετοχή γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς, για την ανάγκη εξάλειψης της βίας, ήταν πάντα αυτονόητη προτεραιότητα και ως υπεύθυνη Ισότητας των φύλων του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής και ως αντιπροέδρου Γυναικών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Σε όλη αυτή την πορεία χρόνων, διαπίστωνα πολύ συχνά τη σιωπή μεταξύ των γυναικών, τον φόβο και την αγωνία τους για τη συνύπαρξή τους με τους «γνωστούς για τα μακριά χέρια τους» συνάδελφους, προϊσταμένους, συνεργάτες, συγγενείς…

Την απαξίωση και τη χλεύη από μεριάς των ανδρών, όταν αυτές έλεγαν όχι και αντιστέκονταν, τους εκβιασμούς για την επαγγελματική τους εξέλιξη αλλά και για τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους. Δεν είχαν μάθει τι θα πει όχι.

Ποτέ δεν θα κατηγορήσω τις γυναίκες που δεν μιλούν ή μιλούν μετά από χρόνια ή δεκαετίες, γιατί ξέρω και η ίδια πολύ καλά τι θα αντιμετωπίσουν: «τα ήθελε και αυτή», «θα είχε ντυθεί προκλητικά», «τώρα το θυμήθηκε, γιατί θέλει δημοσιότητα».

Γιατί για τον θύτη πάντα υπάρχουν δικαιολογίες, για το θύμα όχι. Γιατί στην καθημερινότητά μας ο δημόσιος λόγος είναι γεμάτος σεξιστικές κορώνες, γιατί και στην πολιτική η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως συμπλήρωμα στα ψηφοδέλτια ή αναγκαία προσθήκη στην κομματική ιεραρχία, αλλά όχι ως επικεφαλής ενός κόμματος ή μιας κυβέρνησης.

Αφού και αυτή τη φορά πέσαμε από τα σύννεφα, ας σηκωθούμε και ας πατήσουμε στα πόδια μας δημιουργώντας μια αλυσίδα αλληλεγγύης (#metoo), ώστε να ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να μιλήσουν για την κακοποίηση, την παρενόχληση, την απαξίωσή τους. Κανείς δεν επιθυμεί τον άδικο διασυρμό ή τη συκοφάντηση κανενός. Μοναδικός στόχος είναι η απόδοση της δικαιοσύνης.

Οι γυναίκες θα μιλήσουν όταν μάθουμε να τις ακούμε, όταν σταθούμε όλες και όλοι δίπλα τους, όταν το θεσμικό οπλοστάσιό μας θα είναι ασφαλές και θα εφαρμόζεται (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης) και η δικαιοσύνη θα αποδίδεται γρήγορα και αποτελεσματικά,

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει.