Η Μεσάριστα γιόρτασε τον πολιούχος της την Παρασκευή 19 Μάϊου 2017 και το Σάββατο 20 Μάϊου 2017 σε κλίμα ιδιαίτερης κατάνυξης και λαμπρότητας την ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικολάου αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού.
Το πρόγραμμα των θρησκευτικών εκδηλώσεων είχε ως εξής:
- Την Παρασκευή 19 Μαΐου το απόγευμα και ώρα 7:00 μ.μ., τελέσθηκε ο εσπερινός της εορτής μετ’ Αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος.
- Το Σάββατο 20 Μάιου το πρωί και ώρα 7:00 π.μ. τελέσθηκε ο Όρθος και η Θεία Λειτουργία.
Το χωριό έχει την ευλογία καθ’ όλη τη διάρκεια των Ιερών Ακολουθιών να εκτίθει προς προσκύνηση μέρος του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Νικολάου, το οποίο φυλάσσεται εις τον Ιερόν Ναό .
Την εορτή τίμησαν με την παρουσία τους μεταξύ άλλων, ο κος Καραγκούνης Κων/νος Βουλευτής του νομού Αιτ/νίας, η κα Ανθούλα Μακρή, Υπεύθυνη εθελοντισμού και Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Αγρινίου καθώς επίσης και ο κος Χασιώτης Θέμης, Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αγρινίου και Αντιπρόεδρος του «ΚΟΙΠΑ».
(Λίγα λόγια για την ζωή και το βίο του Αγίου Νικολάου) (πηγή:Wikipedia.org):
Η ΖΩΗ ΤΟΥ
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έτυχε επιμελημένης μόρφωσης. Όμως, σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Από πολύ νωρίς είχε αφιερωθεί στα Θεία, μετά την μετάβασή του στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό και τον Πανάγιο Τάφο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του χειροτονήθηκε ιερέας. Στην αρχή αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο κι έγινε ηγούμενος της Μονής Σιών στα Μύρα της Λυκίας. Όταν απεβίωσε ο τότε Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, οι επίσκοποι, δια θεϊκής αποκαλύψεως, αναγόρευσαν Αρχιεπίσκοπο τον Νικόλαο.
Από την θέση αυτή ανέπτυξε έντονη δράση και επεξέτεινε τους αγώνες του για την προστασία των φτωχών και των απόρων ιδρύοντας νοσοκομεία και διάφορα φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Προικισμένος με υψηλό χριστιανικό φρόνημα, θάρρος και ζωτικότητα εμψύχωνε τους διωκόμενους (από τους Ρωμαίους) χριστιανούς, διωκόμενος και εξοριζόμενος και ο ίδιος για τη στάση του αυτή.
Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού υπέστη βασανιστήρια. Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν προικισμένος με το χάρισμα της θαυματουργίας και έσωσε πολλούς ανθρώπους, και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά τον θάνατο του. Αναφέρονται πλείστα θαύματα του Αγίου όπως η απελευθέρωση των τριών στρατηλατών, θεραπείες νοσούντων και αποκαταστάσεις φτωχών.
O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ
Ο άγιος Νικόλαος απεδήμησε ειρηνικά στις 6 Δεκεμβρίου του έτους 343. Μετά τον θάνατο του ονομάστηκε «μυροβλύτης», καθώς σύμφωνα με την παράδοση της χριστιανικής θρησκείας, τα λείψανά του άρχισαν να αναβλύζουν άγιο μύρο, όπως και άλλων αγίων. Τα λείψανά του διατηρήθηκαν στα Μύρα της Λυκίας έως και τον ενδέκατο αιώνα, όπου το 1087 κάποιοι ναύτες τα αφαίρεσαν και τα μετέφεραν στην Ιταλία, στην πόλη Μπάρι, όπου τοποθετήθηκαν στο Ναό του Αγίου Στεφάνου. Λέγεται ότι κατά την τέλεση της θείας λειτουργίας άρχισε να αναβλύζει τόσο πολύ μύρο από τα ιερά λείψανα, που οι πιστοί το μάζευαν σε δοχεία για θεραπεία από διάφορες αρρώστιες, ενώ αρκετοί λιποθυμούσαν από την ευωδία του μύρου αυτού. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
