“Έγινε γνωστό από δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο, ότι μαθητές του 1ου Γυμνασίου Αγρινίου μαζί με τους γονείς τους κλήθηκαν να δώσουν ανωμοτί καταθέσεις, γιατί τον Οκτώβριο του 2020 τα παιδιά αυτά έκαναν κατάληψη του σχολείου. Η καταγγελία έγινε από τη Διευθύντρια του Γυμνασίου στην εισαγγελία Αγρινίου” αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Τ.Ο. Αγρινίου του Ε.ΠΑ.Μ. και συνεχίζει σημειώνοντας τα εξής,

“Είναι να απορεί κανείς με τη διευθύντρια του Γυμνασίου. Η δουλειά του εκπαιδευτικού δεν είναι να καρφώνει παιδιά στην Εισαγγελία. Η δουλειά του είναι, πρώτα και κύρια, να τα διαπαιδαγωγεί και, όποτε χρειάζεται, να τα συμμορφώνει με όλους τους τρόπους που του προσφέρει η ιδιότητά του. Στην αρχή με συστάσεις (όπως και έκανε κατά πώς δηλώνει) και, στη συνέχεια αν χρειαστεί πάλι με ημερήσια ή ολιγοήμερη αποβολή κλπ.

Η λογική ότι “δεν πιάνουν οι συστάσεις”, όπως αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα, και γι’ αυτό κατέφυγε στην εισαγγελία, ανήκει σε άλλες εποχές. Επίσης, η κατηγορία της “παρεμπόδισης της λειτουργίας του σχολείου”, είναι τουλάχιστον υποκριτική, όταν μετά τις ολιγοήμερες μαθητικές καταλήψεις, τα σχολεία έμειναν επί τρεις μήνες κλειστά – όχι με υπαιτιότητα των μαθητών! Αλλά εκεί είναι ανώτεροι οι υπαίτιοι, οπότε καθόμαστε ήσυχοι και δεν τρέχει τίποτα.

Μήπως, με την κίνησή της αυτή, η εν λόγω διευθύντρια γίνεται “λαγός” ανησυχητικών εξελίξεων στον χώρο της εκπαίδευσης; Μήπως ανοίγει τον δρόμο στην κεντρική διοίκηση να ιδρύσει και “γυμνασιακή αστυνομία” – κατά το πρότυπο της πρόσφατα ιδρυθείσας πανεπιστημιακής;

Με τα απανωτά, μακρόχρονα κλεισίματα των σχολείων, λόγω κορωνοϊού, έχει καταλυθεί η βασικότερη ίσως λειτουργία του σχολείου και δη της υποχρεωτικής εκπαίδευσης: η ευθύνη για την κοινωνικοποίηση και την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, ώστε να μάθουν να λειτουργούν σωστά ως μέλη μιας κοινότητας. Αυτό δεν διδάσκεται με “τηλεκπαίδευση”! Ούτε όμως μπορεί να ζητείται από την αστυνομία να αναλάβει τον ρόλο του παιδαγωγού, όταν αυτός – για τον οποιοδήποτε λόγο – αδυνατεί να τον επιτελέσει!

Η υπόθεση αυτή δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις συνέπειες των πολιτικών των τελευταίων ετών στην εκπαιδευτική κοινότητα – πολύ περισσότερο, των εγκληματικών αποφάσεων του τελευταίου έτους για κλείσιμο των σχολείων. Αλλά με τέτοιο Υπουργείο και τέτοια Υπουργό, τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς”