«Με απόφαση Καραμανλή το εμβληματικό έργο για το Αγρίνιο χαρακτηρίστηκε Έργο Εθνικού Επιπέδου, χαρακτηρισμός που εκκινεί την ωρίμανση και τη χρηματοδότησή του». Αυτή είναι μία από τις ειδήσεις που μόλις βγήκε στην επικαιρότητα και ασφαλώς πρόκειται για τη σπουδαιότερη είδηση της περιόδου αυτής για την Αιτωλοακαρνανία.
Κι αυτό γιατί αναφέρεται σε μια εξέλιξη που συνιστά ένα από τα πιο καθοριστικά ως τώρα βήματα στη μακρά πορεία για τη σύνδεση του Αγρινίου με την Ιόνια Οδό, αν και δεν είναι το τέλος της πορείας, καθότι το εν λόγω έργο συνιστά μια από τις πλέον αναγκαίες οδικές υποδομές για την Αιτωλοακαρνανία, που, παρότι έχει αργήσει για αδικαιολόγητα μεγάλο χρονικό διάστημα, (για την ακρίβεια από τότε που “ξεχάστηκε” το έργο της σύνδεσης του Αγρινίου με την Ιόνια Οδό να ενταχθεί ως ενιαίο έργο με αυτό της κατασκευής του εν λόγω οδικού άξονα), σηματοδοτεί μια νέα ελπίδα για το Αγρίνιο και για την ενδοχώρα του.
Κι ακόμη, φέρνει πιο κοντά τις ελπίδες για αντίστοιχες παρεμβάσεις άρσης της απομόνωσης και της ορεινής ενδοχώρας της ανατολικής πλευράς της Αιτωλοακαρνανίας με παρεμβάσεις που αναφέρονται, πέρα από τον διευρωπαϊκό οδικό άξονα Πλατυγιάλι – Λαμία, τόσο στον εκσυγχρονισμό της εθνικής οδού Αγρίνιο – Θέρμο όσο και στην κατασκευή του οδικού άξονα Αντίρριο – Θέρμο – Καρπενήσι, (ο οποίος μέλλει να αποτελέσει τμήμα ενός σύγχρονου κάθετου οδικού άξονα των νοτιοδυτικών απολήξεων της Πίνδου), αλλά, επιπλέον, και στην ολοκλήρωση της ασφαλτόστρωσης των χωματόδρομων του επαρχιακού οδικού δικτύου στην ορεινή περιοχή του Δήμου Θέρμου.
Και, αν και τα πληθυσμιακά μεγέθη του Αγρινίου και της ορεινής ενδοχώρας της ανατολικής Αιτωλοακαρνανίας δεν είναι συγκρίσιμα, εντούτοις πρόκειται για καταστάσεις που έχουν ένα κοινό στοιχείο και ειδικά σε σύγκριση με το ζήτημα των χωματόδρομων της ορεινής περιοχής του Θέρμου.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για καταστάσεις που αμφότερες δεν περιποιούν τιμή για τις λειτουργίες της οργανωμένης πολιτείας και για το πολιτικό σύστημα της χώρας, καθώς στη μία περίπτωση αφήνεται χωρίς σύνδεση η μεγαλύτερη πόλη που συναντά κατά μήκος της πορείας της η Ιόνια Οδός, ένας οδικός άξονας που συγκαταλέγεται στους κύριους οδικούς άξονες της χώρας, και στη δεύτερη περίπτωση ένα πλέγμα δρόμων που συνδέει μια ολόκληρη περιοχή μένει για ολόκληρες δεκαετίες, (και σε περιόδους μάλιστα που χαρακτηρίζονταν από οικονομική ευμάρεια), στο στάδιο της πρώτης διάνοιξης, ως στοιχειώδεις χωματόδρομοι και η όποια πορεία εκσυγχρονισμού τους παρατηρείται κατά περιόδους ολόκληρο αυτό το μακρύ χρονικό διάστημα παραμένει βασανιστικά αργή.
Αυτή εδώ η εξέλιξη, το ότι η κεντρική διοίκηση ανέλαβε επιτέλους, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, κάτι που έπρεπε να είχε κάνει εξ’ αρχής, δηλαδή να έχει συμπεριλάβει στις πρώτιστες προτεραιότητές της τη σύνδεση μιας μεγάλης πόλης, όπως είναι το Αγρίνιο, με το βασικό σύστημα οδικών συνδέσεων της χώρας, δείχνει πως μπορεί, εάν υπάρχει η αντίστοιχη πολιτική βούληση, να κάνει κάτι αντίστοιχο και για τις άλλες προαναφερόμενες περιπτώσεις.
Το ζήτημα είναι αν υπάρχει το πρωταρχικό στοιχείο που είναι απαραίτητο, δηλαδή η αντίληψη της χρησιμότητας αυτών των παρεμβάσεων στους εκπροσώπους των φορέων που λαμβάνουν τις αποφάσεις και φυσικά η απαιτούμενη πολιτική βούληση γι’ αυτό. Ή, τελοσπάντων, αν αυτά υπάρχουν στον βαθμό που θα έπρεπε, έτσι ώστε να δρομολογηθεί η επίλυση και αυτών των ζητημάτων σε ορατό χρονικό ορίζοντα.
Κι ας ελπίσουμε πως αυτή τη φορά, ενόψει της νέας προγραμματικής περιόδου αναφορικά με τα συγχρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε. προγράμματα και των χρηματοδοτήσεων μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, οι λειτουργίες της οργανωμένης πολιτείας και το πολιτικό σύστημα της χώρας θα φερθούν πιο ώριμα σε σχέση με τις προηγούμενες αντίστοιχες περιόδους αναφορικά με τις προαναφερόμενες διεκδικήσεις της ορεινής ενδοχώρας της περιοχής μας, πράγμα που θα έχει ως συνέπεια την επίλυση και των βασικών αυτών ζητημάτων τεχνικής υποδομής της ευρύτερης ενδοχώρας του Αγρινίου.
Ζητήματα που δεν μπορεί να παραμένουν άλυτα, έτσι ώστε να αναδειχθούν τα συγκριτικά αναπτυξιακά πλεονεκτήματα της περιοχής στην ολότητά της και από κοινού να αφήσουν το αναπτυξιακό τους αποτύπωμα.
Καθώς διαφορετικά η όποια παρέμβαση, όσο μεγάλη κι αν σημαντική κι αν είναι αυτή, αν μείνει αποκομμένη από άλλες απαιτούμενες συνοδές παρεμβάσεις, δεν θα αποδώσει από μόνη της.
Και η σύνδεση του Αγρινίου με την Ιόνια Οδό δεν πρέπει να μείνει το μοναδικό σημαντικό οδικό έργο που προωθείται αυτήν την περίοδο για το Αγρίνιο και για την ορεινή ενδοχώρα της ανατολικής Αιτωλοακαρνανίας.
Γιατί όσο καλοδεχούμενο κι αν είναι, που ασφαλώς είναι ως πρωτεύον έργο, δεν θα αποδώσει όσο πρέπει από μόνο του!
Καθώς μάλιστα η ευρύτερη περιοχή διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα που δεν μπορεί να μένουν άλλο αναξιοποίητα!!
Και γιατί, σε τελική ανάλυση, πρόκειται για ανεξόφλητο χρέος της πολιτείας σ’ αυτή την περιοχή λόγω των πολλαπλών θελγήτρων που αυτή διαθέτει!!!
Νίκος Κωστακόπουλος
