Είναι η επιταγή των 4.000 λιρών, που θα αντιστοιχούσαν σε 332.000 λίρες σήμερα και ανακαλύφθηκε στα αρχεία του κράτους. Την έγραψε ο Λόρδος Βύρων προς τον Τζιοβάνι Ορλάντο, εκπρόσωπο της προσωρινής κυβέρνησης, που τον προσέγγισε για χρήματα, θορυβημένος από την πορεία του πολέμου.

Η επιταγή που φέρει την υπογραφή του Λόρδου Βύρωνα εξαργυρώθηκε στη Μάλτα, με τη μορφή ασημένιων ισπανικών δολαρίων, τα οποία μεταφέρθηκαν σε μπαούλα στο Μεσολόγγι

Το δάνειο για τον αγώνα και η υπογραφή του Λόρδου Βύρωνα
Όπως γράφει ο Observer, τα χρήματα της επιταγής των 4.000 λιρών προορίζονταν για έκτακτες ανάγκες, κυρίως τη χρηματοδότηση της μίσθωσης του στόλου για την υπεράσπιση του Μεσολογγίου.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι θα αποπληρώνονταν με ένα πολύ μεγαλύτερο δάνειο από το Λονδίνο, όπου και θα πήγαινε ο Ορλάντο. Ο Λόρδος Βύρων συμφώνησε στο δάνειο στην Κεφαλονιά. Η επιταγή που φέρει την υπογραφή του, στη συνέχεια εξαργυρώθηκε στη Μάλτα, με τη μορφή ασημένιων ισπανικών δολαρίων, τα οποία μεταφέρθηκαν σε μπαούλα στο Μεσολόγγι.

Η προθυμία του να αποχωριστεί ένα τόσο μεγάλο μέρος της προσωπικής του περιουσίας εκτιμάται ότι ήταν κρίσιμη για την πορεία του πολέμου. «Κανένας ιστορικός του πολέμου δεν έδωσε πραγματική σημασία στο γεγονός αυτό, αλλά οι δυνάμεις των Αλβανών που πολιορκούσαν το Μεσολόγγι ξαφνικά εξαφανίστηκαν, μόλις μαθεύτηκε ότι ο Λόρδος Βύρων είχε δανείσει αυτά τα χρήματα και ο στόλος έπλεε από την Ύδρα και τις Σπέτσες», λέει ο Ρόντερικ Μπίτον, καθηγητής μοντέρνων ελληνικών σπουδών στο King’s College London.

Είναι 18 Απριλίου 1824. Μία ημέρα πριν από το θάνατό του, ο Λόρδος Βύρων ψήνεται στον πυρετό, αλλά δεν ξεχνά το πάθος του για την απελευθέρωση της Ελλάδας. «Της έδωσα το χρόνο μου, τους πόρους μου, την υγεία μου. Και τώρα της δίνω τη ζωή μου. Τι περισσότερο θα μπορούσα να κάνω;», θα πει σε μία στιγμή διαύγειας. Μία μέρα μετά θάνατός του στο Μεσολόγγι θα σοκάρει τον αγγλόφωνο κόσμο.