Με τη δημοσίευση του ΦΕΚ ανακοινώθηκε και επίσημα η αντικατάσταση του Π.Παπαδόπουλου, διοικητή του Νοσοκομείου Μεσολογγίου. Το νοσηλευτικό ίδρυμα αναλαμβάνει η Ελένη Φιλιπποπούλου. Πάντως αξίζει να αναφέρουμε ότι ήταν η πρώτη φορά που ένα τέτοιο θέμα απασχόλησε τόσο πολύ την τοπική μας κοινωνία και το σημαντικότερο να υπάρχουν τόσες δημόσιες εκκλήσεις (διαφορετικών κομματικών αποχρώσεων! ) στον υπουργό Υγείας, Βασίλη Κικίλια για να αναθεωρήσει τις αποφάσεις του.
H ανακοίνωση αποχαιρετισμού του Πάνου Παπαδόπουλου:
Κλείνει μετά από δημοσίευση της σχετικής ΚΥΑ στο ΦΕΚ των αρμόδιων υπουργών υγείας η θητεία μου τεσσάρων (4) χρόνων και δύο (2) μηνών στην διοίκηση του νοσοκομείου Μεσολογγίου. Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθήσαμε για το καλύτερο και θεωρώ ότι τα αποτελέσματα είναι πλέον ορατά. Ένα νοσοκομείο κατέχει ήδη περίοπτη θέση στην ψυχή και την καρδιά ΌΛΩΝ χωρίς εξαίρεση των συμπολιτών μας και αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού!
Επιθυμώ να ευχαριστήσω δημόσια το σύνολο του ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού και λοιπού προσωπικού, αυτούς τους πραγματικούς ΗΡΩΕΣ στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης και όχι μόνο που βιώνουμε. Χωρίς αυτούς ΤΙΠΟΤΑ δεν θα γινόταν. Για αυτό για μια ακόμη φορά κάνω δημόσια έκκληση να αμειφθούν γενναία και όπως τους αξίζει!
Δεν είναι η ώρα του απολογισμού. Αυτός θα γίνει κάποια άλλη στιγμή. Το αποτύπωμα όμως που κυρίως μένει αυτά τα χρόνια είναι η συνεργασία, η κοινή προσπάθεια και η εργασιακή ειρήνη που επήλθε. Και βέβαια η αντιμετώπιση της πανδημίας και η λειτουργία του πρότυπου εμβολιαστικού κέντρου αποτελούν πρόσφατα δείγματα γραφής.
Θέλω επίσης να ευχαριστήσω δημόσια όλους τους φορείς της πόλης, τους συνδημότες, τους εκπροσώπους της ΤΑ, τους διευθυντές κλινικών και προισταμένους όλων των τμημάτων, το σωματείο εργαζομένων καθώς και όλους τους ανώνυμους και επώνυμους δωρητές που έδειξαν και δείχνουν τέτοια αγάπη και εμπιστοσύνη στο νοσοκομείο μας.
Αποχωρώ λοιπόν… Γεμάτος συναισθήματα, εμπειρίες και συγκινήσεις που μέχρι τώρα στην διαδρομή μου ομολογώ ότι δεν έχω ζήσει. Εύχομαι και ελπίζω τον πήχυ που τόσο ψηλά ανεβάσαμε, να μην τον περάσουμε με ευκολία από κάτω…
Το νοσοκομείο και τα μάτια μας! Να είστε σίγουροι ότι από άλλο μετερίζι θα ξανανταμώσουμε… Και έχουμε πολλά να πούμε, μιας και δεν θα υπάρχει πλέον κανένα κώλυμα…
Υ.Γ. Η μεγάλη μας ποιήτρια Κική Δημουλά κάπου σημειώνει:
“Όχι δεν είμαι λυπημένη. Σε σωστή ώρα νυχτώνει”…
