Επί βυζαντινής εποχής η πόλη γνώρισε διάφορους επιδρομείς και κατακτητές και σταδιακά το κάστρο της ερημώθηκε και ερειπώθηκε στο διάβα των αιώνων. Βόρεια της αρχαίας πόλης αναπτύχθηκε οικισμός πού πήρε το όνομα Δραγαμέστο, όνομα το οποίο διατήρησε μέχρι στις αρχές του 20ού αι.

Ο κόλπος του Αστακού λέγονταν άλλοτε κόλπος του Δραγαμέστου και ο σημερινός Αστακός Σκάλωμα Δραγαμέστου, όπου υπήρχαν κτήρια για την αποθήκευση του βελανιδιού, καθώς και μερικά αρχοντικά. Εδώ έγινε η γνωστή ναυμαχία του Δραγαμέστου με μεγάλη σημασία για την έκβαση της Β΄ πολιορκίας του Μεσολογγίου, όπου την 6η Νοεμβρίου 1825 ο ναύαρχος Μιαούλης από τη ναυαρχίδα του Θεμιστοκλής, επικεφαλής 2 κορβεττών και 27 βρικίων και γολεττών, όλα Υδραίικα, νίκησε τα 80 τουρκοαιγυπτιακά πλοία του Μοχάμετ Άλη, πατέρα του Ιμπραήμ.

Με την εισβολή του Ομέρ πασά το 1824 τα γυναικόπαιδα της περιοχής του Ξηρομέρου πέρασαν με πλοιάρια (γαΐτες) των Ιθακησίων στα νησιά των Εχινάδων στον Κόλπο του Αστακού. Όμως μια αγγλική γολέτα τους αναγκάζει να γυρίσουν στον αιγιαλό όπου είχαν οχυρωθεί οι άντρες υπό τον Βασίλη Χασάπη για την απόκρουση των Τουρκαλβανών. Ο Ομέρ πασάς έστειλε ιππείς και πεζούς εμπροσθοφυλακή τους οποίους οι Έλληνες τελικά νίκησαν στο Σκάλωμα του Δραγαμέστου.

Μετά την Απελευθέρωση κάτοικοι από το Δραγαμέστο και τα άλλα χωριά της ενδοχώρας μετοίκισαν στο Σκάλωμα και δημιούργησαν τον σημερινό Αστακό. Η κωμόπολη αναπτύχθηκε και έγινε έδρα του ομώνυμου Δήμου. Χτίστηκαν πολλά νέα κτήρια νεοκλασικής τεχνοτροπίας, μερικά από τα οποία διασώζονται σήμερα και έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία.

Σήμερα ο Αστακός έχει εξελιχθεί σε μια όμορφη λουτρόπολη με χώρους διαμονής και εξυπηρέτησης τουριστών και επισκεπτών, με το απάνεμο λιμάνι και τις εκπληκτικές ομορφιές των εναλλασσόμενων τοπίων. Έχει καθημερινή σύνδεση με τα απέναντι νησιά του Ιονίου, Ιθάκη και Κεφαλλονιά και αρκετά κάλο οδικό δίκτυο. Επίσης, μπορεί κανείς από τον Αστακό να επισκεφθεί με σκάφη τα άλλα νησιά του Ιονίου, Κάλαμος, Καστός κ.ά.