Η αλλαγή του χρόνου για την γενέτειρα μου συνοδεύτηκε με τον χαμό του Ιερέα του χωριού μας. Ενός ανθρώπου που το ποιμαντικό του έργο θα παραμείνει αναλλοίωτο στον χρόνο.

Ιερέας , παπάς, πατέρας, άνθρωπος, εμπνευστής , οραματιστής .Η αγάπη του για το χωριό θα ανασαίνει πάντα εκεί στους δρόμους του ,στα σοκάκια, σε κάθε σπιθαμή του χωριού μας. Μαζί με την μνήμη του .

Ο παπά Νίκος ήταν ένα παιδί του χωριού μας . Η φωνή του ξεχωριστή, μέταλλο που κέντριζε καθε ακροατή αναδεικνύοντας το νόημα των εκκλησιαστικών ήχων .

Τον διεκδικούσαν δεκάδες χωριά μέχρι και καπνό καλλιεργούσαν στο όνομα του για να τον κρατήσουν κοντά τους.Κατι θα ήξεραν.

Το βλέμμα του πάντα στο χωριό.Ηταν παραμονή του Αγίου Νικολάου μια μικρή ομάδα χωριανών προσέγγισαν τον Δεσπότη για να του θέσουν το αίτημα ώστε ο Παπα Νικος να έρθει στο χωριό.Μα γιατί μικρή ; Γιατί ήταν Κομουνιστής και αμμορφωτος γιατί δεν είχε βγάλει λύκειο έλεγαν οι κομματαρχες , όχι ευτυχώς οι τότε διοικούντες .Οι κομματαρχες όμως είχαν δύναμη βλέπετε.Παντα στο παρασκήνιο σκορπώντας δηλητήριο .Τον στεναχωρούσε αυτό τον Πάπα Νίκο αλλά πίστευε στην αγάπη. Κάποτε ο Μακαριστός Χριστόδουλος έμεινε στην ιστορία γιατί αγκάλιασε τους νέους. Ο Παπα Νικος το είχε κάνει νωρίτερα . Άκουγε μαζί με τους νέους ποδόσφαιρο στο ραδιόφωνο ,έπαιζε μαζί τους μπάλα στην πλατεία ,έφτιαξε τμήμα νέων παιδιών για τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας, έμαθε στα παιδιά όσα τουλάχιστον άφηναν οι πατεράδες τους την αξία της προσφοράς της προσευχής της αγάπης του διαβάσματος της εργατικότητας.Δεν βαραγκομουσε ποτέ , ανθρώπινος , δημιουργικός.Αναστυλωσε τις Εκκλησίες μας , προχώρησε με την βοήθεια όσων τον πίστευαν την αγιογράφηση τους ,μοχθουσε καθημερινά. Καθοδηγητικος ακόμη και για τους μεγάλους.Συμβουλευε όσους έπαιζαν χαρτιά και έχαναν περιουσίες ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν το πάθος τους . Αυτός λοιπόν ήταν ο Κομμουνιστής ιερέας που είχε το χωριό μου . Προσωπικά δεν ξέρω τις πολιτικές πεποιθήσεις του Πάπα Νίκου γιατί απλούστατα ποτέ του δεν μίλησε στα νέα παιδιά για πολιτική.Αγαπουσε τα παιδιά. Τα συμβουλευε να διαβάζουν με χρώμα και νόημα .Τότε καταλαβαίνετε το κείμενο έλεγε χαρακτηριστικά. Αγκάλιαζε κάθε νέα σκέψη . Γιατί ήξερε ότι μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να προχωρήσει η κοινωνία.

Δυστυχώς πολλές φορές κακοποιήθηκε λεκτικά γιατί οι μορφωμένοι του χωριού τον έκριναν ως άνθρωπο και όχι ως πνευματικό καθοδηγητή. Ουδεις αναμάρτητος αυτό το ξέρουν από ότι φαίνεται μόνο οι αμμορφωτοι.Οι μορφωμένοι κομματαρχες είχαν εκπαιδευτεί και το συνεχίζουν ακομη και σήμερα να χειροκροτούν το περιτύλιγμα ,τους δήθεν, και τους κόλακες.

Ο Παπά Νίκος δεν έχει ανάγκη από κόλακες .Του άρεσε μόνο η αλήθεια όσο σκληρή και να ήταν και την αντιμετώπιζε πάντα με χαμόγελο.

Θα αναπαυτεί στο αγαπημένο του Εξωκλήσι.Πρεπει να φτιάξουμε τον δρόμο και για τον “μπάρμπα Λακια” έλεγε χαμογελώντας.Αιωνια η μνήμη σου Πάπα Νίκο .Επιτελεσε στο ακέραιο το ποιμαντικό του έργο .Πρέσβευε στον μεγαλοδυναμο να δίνει στο ποίμνιό σου υγεία και δύναμη.