Η απόφαση του ΣτΕ για την εληά Καλαμών αποτελεί ισχυρό πλήγμα σε μία εθνική υπόθεση και τα κροκοδείλια δάκρυα ορισμένων είναι απλώς “παρηγοριά στον άρρωστο”. Μετά από μεγάλες προσπάθειες έγινε κατορθωτό να προχωρήσει το 2018 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο Βαγγέλης Αποστόλου στην διευθέτηση της υπόθεσης, με γνώμονα το συμφέρον όσων εμπλέκονται στην παραγωγή, διακίνηση και εμπορία του πιο εμβληματικού εξαγωγικού προϊόντος της χώρας, όπως είναι η εληά Καλαμών.
Το γεγονός ότι η απόφαση εκείνη ήταν σωστή για το εθνικό συμφέρον, αναγνώριζαν και παράγοντες της σημερινής κυβέρνησης με τους οποίους είχα έλθει τότε σε επαφή, όταν κάποιοι “Μεσσήνιοι” περίμεναν να επισυμβεί η κυβερνητική αλλαγή στην χώρα για να προσφύγουν δικαστικά και να ανατρέψουν μία εμπεδωμένη κατάσταση. Τότε είχα ζητήσει επιμόνως (και αυτό είναι καταγεγραμμένο σε δημόσιες τοποθετήσεις μου) να ασκήσει ο τότε αρμόδιος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ή και η ηγεσία της κυβέρνησης, την δύναμη πειθούς που διέθεταν, ώστε οι ως άνω προσφεύγοντες να αποσύρουν την εγωιστική και ζημιογόνα για το εθνικό συμφέρον προσφυγή τους. Τότε κάποιοι κουτοπόνηροι βγήκαν να ισχυρισθούν ότι “ο Βαρεμένος ζητάει παρέμβαση στην Δικαιοσύνη”. Ψευδές και ανυπόστατο, διότι επέμεινα ότι η σημερινή κυβέρνηση έπρεπε να εκφράσει την πολιτική της βούληση, όπως πολιτική ήταν η απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης, και ότι το κράτος έχει συνέχεια και δεν μπορεί να καραδοκούν ορισμένοι για να εκμεταλλευθούν το οποιοδήποτε αποτέλεσμα των εκλογών για ίδιο όφελος.
Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα των επικοινωνιακών σώου ότι δήθεν οι ισχυρές νομικές εκπροσωπήσεις στα δικαστήρια θα έφερναν την δικαίωση. Αυτό που επήλθε δεν ήταν μία Σολομώντεια λύση, ώστε “να καλυφθούν όλοι”, αλλά μία ζημία στο ίδιο το προϊόν και μία κερκόπορτα για να εμφανισθούν εληές Καλαμών με το όνομα οποιουδήποτε εξωτικού μέρους.
Όσοι εκώφευσαν -για πολιτικούς ή άλλους λόγους- σε μία δίκαιη και εθνικά επωφελή λύση, ας έχουν “το κρίμα στο λαιμό τους”.
