“Το Μουσείο Ακρόπολης τέλεσε μνημόσυνο 40 ημερών στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου και Αγίων Αναργύρων Μακρυγιάννη και την ίδια μέρα φυτεύτηκε μία ελιά στη μνήμη του αείμνηστου Προέδρου του, η οποία υποδέχεται τους επισκέπτες στην είσοδο του Μουσείου επί της οδού Μητσαίων”, σημείωσε μεταξύ άλλων ο Ν. Σταμπολίδης για το δέντρο που ήδη “θάλλει και βγάζει καρπούς” και “θα εξακολουθεί να υπάρχει και όταν δεν θα είμαστε εδώ”.

Επίσης έκανε αναφορά στο Πρόγραμμα Υποτροφίας Κλασικής Αρχαιολογίας «Δημήτριος Παντερμαλής» που θεσμοθέτησε το ΔΣ του μουσείου, το οποίο έδωσε και το όνομα του αείμνηστου Προέδρου του στο Αμφιθέατρο.

Ο γενικός διευθυντής αναφέρθηκε μεταξύ πολλών άλλων και στην ανανέωση της μόνιμης έκθεσης κυρίως στην Αίθουσα της Αρχαϊκής Ακρόπολης, με σκοπό τον ορθολογικότερο καταμερισμό των εκθεμάτων στις θεματικές τους ενότητες.

Η ανανεωμένη αίθουσα, που θα παραμείνει ως έχει με σημειακές αλλαγές “δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες να καταλάβουν όχι μόνο την ομορφιά αυτών των έργων αλλά και την κοινωνία και το πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι της περιόδου που τα δημιούργησε”, δήλωσε κατά την επιτόπια ξενάγηση ο Ν. Σταμπολίδης.

Συγκεκριμένα, στην είσοδο της εν λόγω αίθουσας τον επισκέπτη υποδέχονται οι δύο σφίγγες της Ακρόπολης που βρίσκονται πλέον αντικριστά, ενώ αμέσως μετά περίοπτη θέση έχει ο περίφημος Μοσχοφόρος, ένα από τα σημαντικότερα έργα πλαστικής της Αρχαϊκής εποχής (γύρω στο 570 π.Χ.).

Η συγκέντρωση των αρχαϊκών αρχιτεκτονικών γλυπτών, των Κορών και των ανδρικών αγαλμάτων σε διακριτές ενότητες επιτρέπει την καλύτερη πρόσληψη του μουσειακού αφηγήματος και την ενίσχυση της εμπειρίας του επισκέπτη.

Δημιουργήθηκε επίσης η νέα εκθεσιακή ενότητα «Αξιωματούχοι και επαγγελματίες», που δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να δει με άλλο μάτι, όχι μόνο την αισθητική ομορφιά των αγαλμάτων, αλλά και τα έργα τέχνης, τους ανθρώπους και τις κοινωνίες που τα παρήγαγαν. Παράλληλα, η έκθεση εμπλουτίστηκε με νέα έργα.

Στην Αίθουσα της Αρχαϊκής Ακρόπολης επανατοποθετήθηκε ο Κούρος (Ακρ. 596), μετά την επανασυντήρηση και τη συνάρμοση του κορμού με τη βάση, και προστέθηκαν από τις αποθήκες η βάση περιρραντηρίου της Πλύντριας Σμικύνθης (Ακρ. 607), ο κίονας του γναφέα Σίμωνα (Ακρ. 429) και ο κιονίσκος με το άγαλμα της Κόρης (Ακρ. 6503).

Στη βόρεια πτέρυγα του πρώτου ορόφου προστέθηκε η κεφαλή του Ομήρου (EAM 626), η κεφαλή που αποδίδεται στον ρήτορα Δέξιππο (EAM 581) και το αρχιτεκτονικό μέλος με τα ανάγλυφα σύμβολα της Αθηνάς (Ακρ. 2444).

Επιπλέον, το Μουσείο προχώρησε στην αλλαγή φωτισμού στους εκθεσιακούς χώρους του πρώτου και του τρίτου ορόφου, δημιουργώντας καλύτερες συνθήκες θέασης και αναδεικνύοντας γοητευτικές λεπτομέρειες των εκθεμάτων.

Ενδιαφέρουσα ήταν επίσης η ενημέρωση όσον αφορά τις προσπάθειες επανένωσης αρχιτεκτονικών γλυπτών του Παρθενώνα που ευοδώθηκαν την παραπάνω διετία, όπως η Απόφαση της UNESCO, που αναγνώρισε τον διακρατικό/διακυβερνητικό χαρακτήρα του ελληνικού αιτήματος για την επανένωση των αρχιτεκτονικών γλυπτών του Παρθενώνα και η οποία πάρθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2021 για πρώτη φορά έπειτα από 38 χρόνια συστάσεων, η επιστροφή από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στο Μουσείο Ακρόπολης δέκα θραυσμάτων του γλυπτού διακόσμου του Παρθενώνα, στις 3 Ιανουαρίου 2022 και, κυρίως, η “διαδρομή” της οριστικής επανένωσης του «θραύσματος Fagan» στην ανατολική ζωφόρο του Παρθενώνα στο Μουσείο Ακρόπολης, που πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουνίου 2022, ενέργεια η οποία άνοιξε τον δρόμο για την οριστική επιστροφή τριών θραυσμάτων του γλυπτού διακόσμου του Παρθενώνα από τα Μουσεία του Βατικανού που έφτασαν στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2023 και επανενώθηκαν με τα υπάρχοντα στην έκθεση του Μουσείου στις 24 Μαρτίου 2023.

“Δεν μπορεί να ακούγεται ότι οι Έλληνες θέλουν τα Γλυπτά για τη δική τους ταυτότητα και περηφάνια. Είναι λάθος αυτό. Οι Έλληνες τα θέλουν εδώ, όχι μόνοι τους.

Τα θέλει η παγκόσμια κοινότητα εδώ για το βιωματικό χαρακτήρα που έχει η αίθουσα του Παρθενώνα στο Μουσείο Ακρόπολης με το μνημείο το ίδιο απέναντι. Η παγκόσμια κοινότητα τα θέλει και εκείνη πιέζει προς κάθε κατεύθυνση γιατί όπου και να τα τοποθετηθούν, στο καλύτερο μουσείο του κόσμου, σε όποιες συνθήκες φωτισμού, ποτέ δεν θα έχουν το χάδι από το φως του ήλιου που τα γέννησε. Αυτά τα μάρμαρα λάμπουν στον ήλιο μόνο εδώ.