H δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Μεσολογγίου, Βάνα Πατρινού με αφορμή τη συνεδρίαση του Συντονιστικού της Πολιτικής Προστασίας το δήμου αναφέρει τα εξής:
«Πολιτική Προστασία» ή «Πολιτική Παρωδία;»
Την Δευτέρα 8 Ιανουαρίου συνεδρίασε το Συντονιστικό Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου.
Με τον χειμώνα να είναι μπροστά μας και την ανησυχία για τις επιπτώσεις των καιρικών φαινομένων έκδηλη, δεδομένου και του πρόσφατου πλημμυρικού παρελθόντος της περιοχής, θα περίμενε κανείς μια ουσιαστική συζήτηση και μια ακόμα πιο ουσιαστική προετοιμασία και παρέμβαση εκ των αρμοδίων.
Τι ακούσαμε; ΤΙΠΟΤΑ. Μάθαμε να κλείνουμε το ρήμα “δεν έχουμε”.
Τι μας είπαν:
-Δεν έχουμε μηχανήματα, ούτε ο Δήμος, ούτε η Περιφέρεια, ούτε η Πυροσβεστική Υπηρεσία, ούτε η Δασική Υπηρεσία
-Δεν έχουμε οχήματα
-Δεν έχουμε το απαραίτητο προσωπικό.
Στο “και πέντε” παραδέχτηκαν την γύμνια των κρατικών φορέων, που δεν μπορούν να κάνουν τα αυτονόητα, να προστατέψουν τις ζωές και τις περιουσίες των πολιτών. Η παραδοχή αυτή δεν μας εκπλήσσει. Είναι άμεσα συνυφασμένη με την πολιτική που ασκείται από την κυβέρνηση και κατ’επέκταση από την Περιφέρεια. Πολιτική που δεν εντάσσει τις δαπάνες για την πολιτική προστασία στις επιλέξιμες δαπάνες, γιατί δεν έχουν κέρδος.
Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει πολλές φορές αναφερθεί στο ζήτημα, έχει στηλιτεύσει την εφαρμοζόμενη πολιτική, έχει απαιτήσει να δοθούν λύσεις προς όφελος του κοινού συμφέροντος, αλλά “στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα”. Αντί για την δημιουργία των απαραίτητων υποδομών, είδαμε και πάλι την σπατάλη του δημοσίου χρήματος, των δικών μας “ματωμένων φόρων” σε ακριβές ενοικιάσεις μηχανημάτων κλπ για κάλυψη αναγκών, πάντα την τελευταία στιγμή.
Τι μας πρότειναν;
-Κουβέντα για την προμήθεια των απαραίτητων μηχανημάτων, εργαλείων κλπ
-Κουβέντα για αξίωση πρόσληψης του αναγκαίου προσωπικού
-Κουβέντα για αύξηση των απαραίτητων χρηματοδοτήσεων
Η λύση που προτάθηκε είναι απλή, ανέξοδη και το κυριότερο, μεταθέτει τις ευθύνες αλλού: “εθελοντισμός”
Οι πολίτες θα πρέπει να οργανωθούν και να πάρουν μέτρα πρόληψης.
Οι πολίτες θα πρέπει να παρέμβουν με τις δικές τους δυνάμεις και τα δικά τους μηχανήματα, όπου χρειαστεί.
Και αν κάτι πάει λάθος, οι πολίτες που δεν βοήθησαν αρκετά θα χρεωθούν και το ανάθεμα;
Οι πολίτες θα κάνουν αυτό που οι αρμόδιοι, που θεωρητικά έχουν τις απαραίτητες γνώσεις και έχουν εκπονήσει τα ανάλογα σχέδια, δεν μπορούν; Με ποιές γνώσεις, ποιό συντονισμό και ποιές αρμοδιότητες;
Ευτυχώς ζούμε ακόμα σε μια χώρα, που είναι βαθιά στη συνείδηση του λαού μας η βοήθεια και η αλληλεγγύη. Αποδείχτηκε άλλωστε περίτρανα και πρόσφατα, την περίοδο των καταστροφών στον Θεσσαλικό κάμπο.
Δεν πρέπει όμως να συγχέεται το γεγονός αυτό, με τις ευθύνες του κράτους. Είναι απόλυτη ευθύνη του κράτους η μέριμνα, η προετοιμασία, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση όλων των απαραίτητων ενεργειών για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας.
Ο “εθελοντισμός” μπορεί να υπάρξει μόνο συνεπικουρικά, σε ακραίες καταστάσεις,κάτι που κανείς δεν επιθυμεί να συμβεί.
ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ δεν θα δοθεί σε αυτούς που έχουν την ευθύνη και επιλέγουν την εύκολη λύση, το “στρίβειν δια του αρραβώνος”.
Να δοθούν τώρα τα απαραίτητα κονδύλια και να πραγματοποιηθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την πρόληψη και προστασία των ζωών και των περιουσιών μας.
Για να μην γίνουμε θιασώτες ενός ακόμα προαναγγελθέντος εγκλήματος, που “αναζητεί” τον θύτη.
Γιατί είναι απαράδεκτο η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ να είναι ουσιαστικά ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ.
