Στην Βενετία, την πόλη ορόσημο για τον ελληνικό πολιτισμό και διαχρονικό σύμβολο των ελληνοϊταλικών σχέσεων, έδωσε δυναμικό «παρών» το Ξηρόμερο δια της συμμετοχής του Δημάρχου κ. Γιάννη Τριανταφυλλάκη στις εκδηλώσεις για τα εγκαίνια του Ελληνικού Περιπτέρου στην 60η Μπιενάλε.
Τα εγκαίνια του Ελληνικού Περιπτέρου με τίτλο «Ξηρόμερο/Dryland» στην 60η Μπιενάλε, αποτέλεσαν ιδιαίτερη στιγμή υπερηφάνειας και συγκίνησης, ενώ επισημαίνοντας την σπουδαιότητα της πόλης για την ελληνική παράδοση και ιστορία, ο Δήμαρχος Ξηρομέρου δήλωσε ότι:
«Η Βενετία, αποτελεί διαχρονική κοιτίδα για τον ελληνικό πολιτισμό, αναδεικνύοντας εμφατικά τη σπουδαιότητά της για την ελληνική παράδοση και ιστορία. Η ελληνική συμμετοχή στη φετινή Μπιενάλε, αντικατοπτρίζει την πνευματική κληρονομιά της Ελλάδας η οποία παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα των ταλαντούχων δημιουργών του Περιπτέρου σε ένα βιωματικό, οπτικοακουστικό ταξίδι, και αναδεικνύει την ενσωμάτωση της δικής μας τοπικής παράδοσης και της πολιτισμικής μας κληρονομιάς σε παγκόσμια κλίμακα. Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι που ο Δήμος Ξηρομέρου έχει εξέχουσα θέση στο σύγχρονο κόσμο της τέχνης και θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις όλες τις δράσεις που αναδεικνύουν την εμβληματική του παρουσία, κοινωνική και καλλιτεχνική, στην Ελλάδα και διεθνώς. Η παρουσία του Δήμου Ξηρομέρου στη Βενετία αποτελεί ζωντανό δείγμα της ελληνικής κληρονομιάς σε παγκόσμιο πλαίσιο, και ενισχύει τους δεσμούς της χώρας μας με την παγκόσμια κοινότητα».
Συνδυάζοντας ήχο (το βασικό μάλλον στοιχείο της όλης εμπειριας), φως, εικόνα, μερικές στίβες πλαστικές καρέκλες, αφίσες της θρυλικής τραγουδίστριας Κικής Μαργαρώνη, η αναζήτηση της οποίας ήταν η αφετηρία της έρευνας, νερό και ένα ογκώδες ποτιστικό μηχάνημα στο ρόλο του πρώτου χορευτή, το “Ξηρόμερο/Dryland”, το συλλογικό έργο σε σύλληψη των Θανάση Δεληγιάννη και Γιάννη Μιχαλόπουλου με συνδημιουργούς την Έλια Καλογιάννη, τον Γιώργο Κυβερνήτη, τον Κώστα Χαϊκάλη και τον Φώτη Σαγώνα, σε επιμέλεια του Πάνου Γιαννικόπουλου, που εκπροσωπεί την Ελλάδα στην 60ή Διεθνή Έκθεση Τέχνης – La Biennale di Venezia αποδείχθηκε συνεπές ως προς τις προθέσεις του.
Φέρνοντας με επιτυχία εις πέρας το περίπλοκο, συνεργατικό όραμα της ομάδας, η πρότερη περιγραφή του οποίου γεννούσε αμφιβολίες για το τι τελικά θα βλέπαμε στη Βενετία και πώς θα αποτυπωνόταν στην πράξη η ουσία αλλά και η οικονομία του πανηγυριού και της ελληνικής επαρχίας τριγύρω του, η εγκατάσταση “Ξηρόμερο/Dryland”, που εγκαινιάστηκε υπό τους ήχους του κλαρίνου και παρουσία του Υφυπουργό Πολιτισμού Χρίστου Δήμα και της διευθύντριας του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κατερίνας Γρέγου, είχε συναίσθημα, τεχνική αρτιότητα, δύναμη μες στην αφαίρεση της. Η φύση, οι άνθρωποι, οι ιστορίες, η σπατάλη, οι ρόλοι, η εργασία, η διασκέδαση, η μέρα και η νύχτα, περνούν από μπροστά μας άλλοτε αποσπασματικά άλλοτε συσσωρευτικά σε μια εμβυθιστική, δερβίσικη χορογραφία που καταγράφει αλλά μιλά και για την απουσία (αδυναμία;) καταγραφής της άυλης κληρονομιάς.
Παρόλα αυτά, μέσα σε αυτό το ανοιχτό, συναισθηματικό αρχείο, το οποίο έχει σε μεγάλο βαθμό ένα δειγματοληπτικό χαρακτήρα ως προς το τι εστί πανηγύρι και μια πατίνα που προσδίδει στοιχεία αισθητισμού που ίσως αποδυναμώνουν τη δυναμική της ιδέας και τη ζωντάνια, η ουσία του έργου μας διαφεύγει, αδυνατώντας να συνδεθούμε μαζί του, ειδικότερα μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο, τοπικό και χρονικό. Ανεξαρτήτως των προθέσεων των δημιουργών και χωρίς να είναι απαραίτητο ένα εθνικό περίπτερο να συντάσσεται με το γενικότερο πνεύμα της κεντρικής επιμελητικής ιδέας, σε μια Μπιενάλε που θέλει να φέρει στο προσκήνιο ζητήματα απο-αποικιοποίησης, συμπερίληψης, διεκδίκησης της ιστορίας και σε μια ιστορική στιγμή που το πεδίο των ιδεών δοκιμάζεται και ως πεδίο μάχης ανάμεσα σε αντικρουόμενες πολιτικές, η ελληνική εκπροσώπηση μοιάζει κάπως ξένη. Για άλλη μια χρονιά, το ελληνικό περίπτερο επιλέγει να μη συνομιλήσει με τις τάσεις της εποχής, δεν αναμοχλεύει την ιστορία, δεν δίνει το λόγο σε κανέναν/καμία “ξένο/η”, δεν προβληματίζεται πάνω στο ρόλο του αποικιοκράτη ή του καταπιεσμένου, δεν μιλά για κανένα από τα τα θέματα που μας καίνε, εκπροσωπώντας ίσως τελικά και το άξενο (καλλιτεχνικό) στάτους της χώρας μας στα “διεθνή μάτια”, την αδυναμία μας να συνδιαλεχθούμε πιο οργανικά με τα διακυβεύματα της εποχής.
Η υλοποίηση του έργου “Ξηρόμερο/Dryland” και η έκθεσή του στην Βενετία έχει ως κύριο χρηματοδότη το Υπουργείο Πολιτισμού, ως Εθνικό Επίτροπο υπεύθυνο για την οργάνωση, παραγωγή, και προώθηση του έργου το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και επιμελητή του Ελληνικού Περιπτέρου τον Πάνο Γιαννικόπουλο. Βασικός υποστηρικτής της Ελληνικής Συμμετοχής στην 60η Διεθνή Έκθεση Τέχνης ‐ La Biennale di Venezia είναι το Onassis Culture.
Κατά την τριήμερη επίσκεψή του, ο Δήμαρχος Ξηρομέρου είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με σημαντικές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του Υφυπουργού Πολιτισμού κ. Χρήστου Δήμα, του Προέδρου του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας κ. Κουκουσά Βασιλείου και του Επίτιμου Προξένου της Ελλάδος στη Βενετία κ. Bruno Bernandi, ενώ είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών σπουδών και τον Ελληνο-Ορθόδοξο Ναό Αγίου Γεωργίου της Βενετίας.
