Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια μεγάλη πρόοδος σε θέματα φιλοζωίας, η οποία αφορά και μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα: τα ζώα με κινητικές δυσκολίες. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια τα ζώα με προβλήματα συχνά ήταν… αόρατα και παραμελημένα, ενώ η συνήθης κατάληξή τους ήταν η ευθανασία. Σήμερα, όμως, έχουν άλλες επιλογές!

Ο Βασίλης Τζιγκούρας και η εταιρία Plus2feet έχουν συμβάλει πολύ σε αυτήν την εξέλιξη. Υδραυλικός στο επάγγελμα, αποφάσισε κάποια στιγμή ότι αυτό που ήθελε να κάνει στη ζωή του ήταν να δώσει σε ζώα με κινητικά προβλήματα μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Πρωτοπόρος, πλέον, δραστηριοποιείται αποκλειστικά στον χώρο της κατασκευής αναπηρικών αμαξιδίων για ζώα από το 2015, ενώ από το 2024 ξεκίνησε και την παραγωγή τροχήλατων φορείων μεταφοράς. «Τα αμαξίδιά μας φέρουν βεβαίωση καταλληλότητας από την Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ενώ, επίσης, έχουν υποβληθεί σε εμβιομηχανική αξιολόγηση στις ειδικές εγκαταστάσεις εμβιομηχανικής στα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλίας. Δουλεύοντας σε ένα πλήρως εξοπλισμένο μηχανουργείο, με τους κατάλληλους επιστημονικούς συνεργάτες και με προϊόντα πιστοποιημένα και φιλικά προς τα ζώα και το περιβάλλον, μέχρι σήμερα έχουμε κατασκευάσει χιλιάδες αμαξίδια για ζώα συντροφιάς (σκύλο, γάτα, κουνέλι, ινδικό χοιρίδιο, φέρετ) και φάρμας, ενώ έχουμε συμμετάσχει και στην κινητική αποκατάσταση ζώων της άγριας πανίδας (αρκούδα, αγριογούρουνο, χελώνα). Παράλληλα, έχουμε και μια πλούσια φιλοζωική δράση, η οποία περιλαμβάνει τρεις στόχους, που παλεύουμε να κατακτήσουμε καθημερινά. Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι να μειώσουμε τις αναίτιες ευθανασίες και τα ανάπηρα ζώα να μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους, και μάλιστα αξιοπρεπώς και με ποιότητα. Δεύτερος στόχος μας είναι η προσφορά: Μέσω του προγράμματος “Walking Together”, προσφέρουμε δωρεάν αμαξίδια σε αδέσποτα ανάπηρα ζώα σε Ελλάδα, Κύπρο, εξωτερικό, τρίτες χώρες και εμπόλεμες ζώνες», αναφέρει ο ίδιος στο «My Pet» συνεχίζοντας:

«Τρίτος, εξίσου σημαντικός στόχος, είναι για εμάς η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κόσμου σχετικά με το δικαίωμα των ζώων με κινητικά προβλήματα σε μια αξιοπρεπή ζωή. Με ομιλίες, φιλοζωικές δράσεις, εκδηλώσεις, ημερίδες, ενημερώσεις σε σχολεία και άλλες δομές, καθώς και αρθρογραφία, επιδιώκουμε να συμβάλουμε στην αλλαγή νοοτροπίας σχετικά με την αναπηρία των ζώων».

Η καθημερινή μάχη

Οσον αφορά τα αδέσποτα, γίνεται περισυλλογή αυτών των πλασμάτων, φροντίζονται σωστά και πολλά από αυτά βρίσκουν και την παντοτινή τους οικογένεια! Σχετικά με τα δεσποζόμενα, οι κηδεμόνες τους, πλέον, θεωρούν δεδομένη την προοπτική το ζωάκι τους να συνεχίσει να ζει και να κινείται με ένα αναπηρικό αμαξίδιο ή κάποιο προσθετικό μέλος.

«Οσοι έχουμε ένα κατοικίδιο θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι ότι κάποια στιγμή ίσως το ζωάκι μας θα έρθει αντιμέτωπο με μια κινητική δυσκολία, είτε για ένα μικρό χρονικό διάστημα είτε για το υπόλοιπο της ζωής του. Η αλήθεια είναι ότι συνήθως ένα τέτοιο σενάριο συναντάται, κυρίως, σε ηλικιωμένα ζώα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ένας σκύλος, μία γάτα ή κάποιο άλλο κατοικίδιο αποκλείεται να αντιμετωπίσει κινητικά προβλήματα σε νεότερη ηλικία», τονίζεται από τον κ. Τζιγκούρα.

Οι συνήθεις λόγοι για τους οποίους ένα ζωάκι μπορεί να μείνει ανάπηρο είναι πολλοί: χτύπημα από όχημα, κακοποίηση, ρήξη χιαστού, ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, αρθρίτιδα, δυσπλασία ισχίου, μυϊκή ατροφία, εκφυλιστική μυελοπάθεια κ.λπ. Επίσης, το αμαξίδιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετεγχειρητικά, υποστηρικτικά ή ως βοηθητικό μέσο αποκατάστασης.

Η αναπηρία ενός κατοικιδίου είναι σίγουρα μια νέα κατάσταση για τον κηδεμόνα και αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες του ζώου του. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν αποτελεί καταδίκη. Αντίθετα, είναι μια διαφορετικότητα, που θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον σεβαστή και να εξυπηρετείται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ένα ζωάκι με κινητικά προβλήματα δεν απαιτεί πολύ μεγαλύτερη φροντίδα σε σχέση με ένα αρτιμελές. Αυτό που χρειάζεται είναι να παραμένει καθαρό, να κινείται τακτικά -με το κατάλληλο προϊόν- και να έχει πνευματικά ερεθίσματα.

Πώς φτιάχνονται τα αμαξίδια για ζώα

Ο κηδεμόνας -ή ο κτηνίατρος που παρακολουθεί το ζώο- επικοινωνεί με την εταιρία για τον τύπο του αμαξιδίου που πρέπει να φτιαχτεί. Ακολουθούν η μέτρηση του ζώου, καθώς τα αμαξίδια δεν είναι τυποποιημένα αλλά εξατομικευμένα, η κατασκευή του αμαξιδίου και, τέλος, η εφαρμογή του στο ζωάκι.

Σε περιοχές εντός Αττικής, η μέτρηση του ζώου και η εφαρμογή του αμαξιδίου γίνονται από τον ίδιο τον κ. Τζιγκούρα. Στην επαρχία ή στο εξωτερικό, η μέτρηση γίνεται με βιντεοκλήση ή με αποστολή σχεδιαγράμματος των διαστάσεων. Και, τέλος, η εφαρμογή γίνεται πάλι με βιντεοκλήση.

Τι προσφέρει το αμαξίδιο σε ένα ανάπηρο ζώο σωματικά και ψυχολογικά

Είναι πολύ σημαντικό -τόσο για την υγεία του όσο και για την ψυχολογία του- ένα ανάπηρο ζωάκι να μη μένει καθηλωμένο στο κρεβάτι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (κατακλίσεις, μυϊκή ατροφία κ.λπ.), αλλά να μπορεί να συνεχίσει την κοινωνική του ζωή -μέσω της βόλτας-, απλώς με έναν διαφορετικό τρόπο βάδισης.

Συγκεκριμένα, ένα ζώο που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο:

• Βελτιώνει την καθημερινότητά του, καθώς μπορεί να έχει ελευθερία και αυτονομία κίνησης, που κινητοποιεί τον κορμό του σώματος και τα υγιή άκρα, τονώνοντας μυϊκά ολόκληρο το σώμα και καταπολεμώντας τη μυϊκή ατροφία, που προκαλεί η μόνιμη κατάκλιση.
• Αποφεύγει την κατάκλιση, ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η υγρασία στο τρίχωμα του ζώου και, έτσι, επιτυγχάνεται η καθαριότητα, που είναι θεμελιώδης ανάγκη του.
• Αποφεύγει την -πολύ συχνά παρατηρούμενη- κατακράτηση ούρων, που μπορεί να οδηγήσει σε ουρολοιμώξεις, εξίσου απειλητικές για τη ζωή του.
• Εχει ένα επιπλέον κίνητρο να ζει τη ζωή του, χωρίς καμία έκπτωση στη χαρά, στην κοινωνικότητα και τη συντροφικότητα.

Για ένα ζώο, όμως, το αναπηρικό αμαξίδιο είναι κάτι παραπάνω! Είναι μια δεύτερη ευκαιρία, την οποία εκμεταλλεύεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

Οσοι έχουμε σκύλο γνωρίζουμε ότι η βόλτα είναι πολύ σημαντική. Είναι αυτό που περιμένουν πώς και πώς. Είναι η καλύτερη στιγμή της ημέρας τους!

«Πάμε βόλτα»: Αυτές οι δύο λέξεις τούς κάνουν να ξεχνούν την αναπηρία τους και να στέκονται και πάλι όρθια. Τους παρακινούν να δουν τους φίλους τους, να απολαύσουν την αγαπημένη τους διαδρομή, να ακολουθήσουν τον κηδεμόνα τους σε διάφορες δραστηριότητες, να παίξουν, να μυρίσουν, να νιώσουν! Είναι δύο λέξεις που τους θυμίζουν τι σημαίνει αυτονομία κίνησης, ελευθερία, ζωή!

Ας μην παραβλέπουμε, λοιπόν, τον παράγοντα «ψυχολογία»: ένα ζωάκι που μπορεί να βγει και πάλι βόλτα δεν ιδρυματοποιείται, δεν χάνει την κοινωνικοποίησή του, δεν μένει καθηλωμένο σε τέσσερις τοίχους και αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ποιότητα της ζωής του. Νιώθουν ότι «μπαίνουν και πάλι στο παιχνίδι» και συνεχίζουν τη ζωή τους κανονικά. Επίσης, πολλές φορές, η καλή ψυχολογία βοηθάει και στη γρήγορη σωματική ανάρρωση.

Μπορούμε, λοιπόν, να προσφέρουμε στον σκύλο μας μια υπέροχη εμπειρία, βγάζοντάς τον βόλτα με αμαξίδιο ή κάποιο προσθετικό μέλος.

Μην ξεχνάτε!

Τα ζώα βιώνουν την αναπηρία τους τελείως διαφορετικά απ’ ό,τι οι άνθρωποι. Από τη στιγμή που δεν πονάνε και εφόσον μπορούν να κάνουν τις ίδιες δραστηριότητες που έκαναν και πριν, δεν στενοχωριούνται, δεν παθαίνουν κατάθλιψη και δεν γκρινιάζουν. Αντίθετα, δεν το βάζουν κάτω!

Η αναπηρία δεν θα πρέπει να είναι καταδίκη. Τα ίδια τα ζώα μάς διδάσκουν ότι είναι μια δεύτερη ευκαιρία, μια νέα ζωή, λίγο διαφορετική από την προηγούμενη, αλλά με την ίδια αξιοπρέπεια, την ίδια αγάπη και την ίδια όρεξη!