Αξιόπιστες εγγυήσεις ασφαλείας, «ανάλογες με αυτές του Άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ», ζήτησε ο πρεσβευτής της Ουκρανίας στο Βερολίνο και τόνισε την ανάγκη να αυξηθεί η πίεση προς την Μόσχα.
«Εγγυήσεις ασφαλείας, ανάλογες με αυτές του Άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ ακούγονται καλές», δήλωσε νωρίτερα σήμερα στην Γερμανική Ραδιοφωνία (Deutschlandfunk) ο πρεσβευτής της Ουκρανίας στο Βερολίνο Ολέξιι Μακάιεφ, αναφερόμενος στον όρο που προβλέπει ότι τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ μπορούν να βασίζονται στην υποστήριξη των συμμάχων τους σε περίπτωση που δεχθούν επίθεση, καθώς η επίθεση εναντίον ενός μέλους θεωρείται επίθεση σε όλα.
Ο ουκρανός διπλωμάτης δήλωσε ακόμη ότι «φυσικά η καλύτερη εγγύηση ασφαλείας θα ήταν η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ» και τόνισε ότι η χώρα του θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στην Συμμαχία, καθώς διαθέτει ένα ισχυρό και έμπειρο στρατό.
«Αλλά αυτό απαιτεί θάρρος από τους εταίρους μας και πίεση προς την Ρωσία. Χωρίς πίεση, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν θα σταματήσει να μας σκοτώνει, καθώς στόχος του είναι η καταστροφή μας», πρόσθεσε ο κ. Μακάιεφ.
Ο αρμόδιος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) για θέματα εξωτερικής πολιτικής Ρόντεριχ Κιζεβέτερ εμφανίστηκε πάντως «συγκρατημένα αισιόδοξος» για τις σημερινές συνομιλίες στον Λευκό Οίκο, κάνοντας λόγο μόνο για «προσπάθεια περιορισμού της ζημιάς».
Αυτή τη στιγμή, δήλωσε στην Βαυαρική Ραδιοτηλεόραση BR, «το θέμα δεν είναι να διαπραγματευτούμε για την Ευρώπη, αλλά το να μην ανταμειφθεί ο επιτιθέμενος, ο οποίος όμως ανταμείβεται». Ο κ. Κιζεβέτερ τάχθηκε ωστόσο υπέρ της συμμετοχής της Γερμανίας σε πιθανή μελλοντική δύναμη εγγύησης της ασφάλειας της Ουκρανίας.
«Το σύμφωνο αμοιβαίας βοήθειας περιλαμβάνει επίσης τη διασφάλιση μιας πιθανής κατάπαυσης του πυρός. Και αυτή η διασφάλιση μπορεί να επιτευχθεί μόνο με χερσαία στρατεύματα», τόνισε ο κ. Κιζεβέτερ και πρόσθεσε χαρακτηριστικά, με το βλέμμα στις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, ο οποίος απέκλεισε κατηγορηματικά συμμετοχή της Γερμανίας σε χερσαία δύναμη στην Ουκρανία: Η Γερμανία «δεν μπορεί να ηγείται από την κεντρική Ευρώπη και να αρνείται να εμπλακεί επί τόπου. Εμείς οι ίδιοι πρέπει να επανεξετάσουμε την στρατηγική μας κουλτούρα. Γιατί αν θέλουμε πραγματικά να ηγηθούμε, τότε αυτό σημαίνει ότι πρέπει και να βοηθήσουμε».
