Επίκαιρη Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, με αφορμή τη νέα αδειοδότηση για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Ορεινή Ναυπακτία.
Όπως επισημαίνει ο Μίλτος Ζαμπάρας, στην περιοχή λειτουργούν ήδη 94 ανεμογεννήτριες, ενώ προγραμματίζεται η τοποθέτηση ακόμη 141, γεγονός που θα καταστήσει τη Ναυπακτία τη βαρύτερα επιβαρυμένη περιοχή της χώρας από πλευράς αιολικών έργων. Ιδίως τα νέα σχέδια στις θέσεις Καστρούμα και Αγναντάκι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από κατοικημένους οικισμούς (Ριγάνη Ναυπακτίας), εγκυμονώντας ανεπανόρθωτες συνέπειες για το φυσικό περιβάλλον και την κοινωνική συνοχή.
Η Αιτωλοακαρνανία έχει μετατραπεί σε πεδίο άναρχης και υπερσυγκεντρωμένης εγκατάστασης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Σύμφωνα με στοιχεία του ΤΕΕ Αιτωλοακαρνανίας, έχουν δεσμευθεί ήδη 229.191 στρέμματα για εγκατάσταση ανεμογεννητριών, ενώ άλλα 18.360 στρέμματα προορίζονται για φωτοβολταϊκά πάρκα. Παράλληλα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, στην οποία ανήκει η Αιτωλοακαρνανία, φιλοξενεί (μέχρι στιγμής!) το 11.2% των αιολικών σταθμών της χώρας, συμβάλλοντας στο 20% της εθνικής παραγωγής από ΑΠΕ – βάρος απολύτως δυσανάλογο για έναν μόνο νομό.
Η Αιτωλοακαρνανία τείνει να μετατραπεί σε «ενεργειακή αποικία», όπου ο τόπος και οι φυσικοί του πόροι παραχωρούνται χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς καμία διαβούλευση, χωρίς καμία ανταπόδοση στις τοπικές κοινωνίες. Η λογική αυτή, που επιβάλλει βιομηχανικής κλίμακας εγκαταστάσεις σε έναν νομό με τεράστιες δυνατότητες βιώσιμης ανάπτυξης, εγκλωβίζει την Αιτωλοακαρνανία σε καθεστώς εκμετάλλευσης, αντί να της δίνει εργαλεία για να αξιοποιήσει τις δικές της δυνάμεις και να χαράξει το μέλλον της με όρους ισότητας, δικαιοσύνης και σεβασμού στο περιβάλλον.
Οι κάτοικοι και οι τοπικοί φορείς έχουν ήδη εκφράσει κατηγορηματικά την αντίθεσή τους απέναντι σε αυτή τη νέα περιβαλλοντική απειλή. Η επιμονή της κυβέρνησης να αγνοεί τις φωνές τους και να προχωρά σε αδειοδοτήσεις, συντηρεί ένα άναρχο τοπίο που υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και τον σεβασμό στις τοπικές ανάγκες.
