Στην αρχαία Τιμβριάδα, στη Σπάρτη της Μικράς Ασίας, αρχαιολόγοι έφεραν στο φως αποθηκευτικές αίθουσες, αποκαλύπτοντας στοιχεία για τη διατροφή και την οικονομική ζωή των κατοίκων της πόλης, πάνω από 2.000 χρόνια στο παρελθόν.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην πόλη της Τιμβριάδας, με ιστορία 2.200 χρόνια, στην επαρχία Aksu, διεξάγονται με επικεφαλής τον καθηγητή Fikret Ozcan, από το τμήμα αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Suleyman Demirel.
Η αρχαία πόλη, είχε χτιστεί στις πλαγιές του Asartepe (στην αρχαία Μαγνησία), τον 2ο αιώνα π.Χ. και εκτεινόταν για πάνω από 2 χιλιόμετρα, αποτελώντας ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της Πισιδίας.
Οι ανασκαφές που διεξάγονται, έχουν εστιάσει γύρω από την εκκλησία της αρχαίας πόλης, όπου βρισκόταν το κέντρο του οικισμού.
Αποθήκες φαγητού και χώροι προετοιμασίας
Ο καθηγητής Ozcan είπε πως, οι ανασκαφές της ομάδας στον χώρο διαρκούν για πέντε χρόνια. Στη διάρκεια της φάσης των ανιχνεύσεων, σε απόσταση περίπου 30 μέτρων δυτικά από την εκκλησία, οι ερευνητές ταυτοποίησαν δομές που αποτελούσαν αποθηκευτικούς χώρους και εν μέρει, λειτουργούσαν ως κουζίνες.
“Στη διάρκεια των ιχνηλατήσεων, είδαμε ένα σημείο που εν μέρει αξιοποιούταν ως αποθηκευτικός χώρος και ως κουζίνα. Η κατάσταση μαρτυρά την αυξανόμενη σημασία της εκκλησίας στην Ύστερη Αρχαιότητα”, σημείωσε ο Ozcan.
Καμένοι σπόροι μαρτυρούν στοιχεία της γεωργικής ιστορίας
Η ομάδα των ανασκαφών, προχώρησε σε μια σημαντική ανακάλυψη, όταν έφερε στο φως καρβουνοποιημένους σπόρους και σιτηρά στη διάρκεια των εργασιών της. Ο καθηγητής Ozcan, τόνισε τη σημασία του ευρήματος για την κατανόηση των αρχαίων, γεωργικών πρακτικών.
“Ανακαλύψαμε ορισμένα σιτηρά, ή σπόρους, αν και ήταν καρβουνοποιημένοι, στη διάρκεια της εργασίας μας. Είναι πολύ σημαντική ανακάλυψη. Ίσως σε μεταγενέστερες μελέτες, μπορέσουμε να βρούμε αρχαίους σπόρους που έχουν παραμείνει άθικτοι”, εξηγεί ο Ozcan.
Ο καθηγητής τόνισε πως, η ανακάλυψη σπόρων και σιτηρών, αποτελεί ένα πολύτιμο εύρημα που ρίχνει φως στη γεωργική ιστορία. “Μας βοηθά να καταλάβουμε τη διατροφή, τις οικολογικές προσαρμογές και την οικονομική ζωή των ανθρώπων της περιόδου. Την ίδια στιγμή, είναι σημαντικό και για τη σημερινή γεωργία, με την έννοια της γενετικής ποικιλομορφίας”, εξήγησε.
Ο Ozcan σημείωσε ακόμη ότι, τα νομίσματα είχαν κοπεί στην πόλη από τον 2ο αιώνα, σύμφωνα με πληροφορίες που προκύπτουν από προγενέστερες ανασκαφές μπροστά στο σπήλαιο Ζιντάν.
Η αρχαία πόλη, στη διάρκεια της Ρωμαϊκής Περιόδου, ήταν μέρος ενός Πανελλήνιου Συνδέσμου, στον οποίο συμμετείχαν 12 πόλεις, όπως η Αθήνα και η Πέργαμος.
Το ιστορικό πλαίσιο της Τιμβριάδας
Η αρχαία πόλη, εκτεινόταν σε μια αχανή περιοχή από το σημερινό χωριό Egirdir Yuvali έως τη λίμνη Μπέισεχιρ (Ικόνιο), με οικισμούς που περιλάμβαναν την Τυνάδα (αρχαία Πισιδία), τη σημερινή Basoren, το Sircali και το Deliklitas (στο Εσκί Σεχίρ) στις περιβάλλουσες περιοχές.
Ο λατρευτικός χώρος της Κυβέλης, μπροστά από το σπήλαιο Ζιντάν, ήταν ένα από τα πιο γνωστά ιερά κέντρα, όχι μόνο της πόλης, αλλά και ολόκληρης της περιοχής στην αρχαιότητα. Η απεικόνιση του Δία, του Διονύσου, του Ερμή και των Διοσκούρων μαζί με την Κυβέλη (Θεά Μητέρα) στα νομίσματα της πόλης, αποκαλύπτει την ποικιλομορφία των πεποιθήσεων.
Στη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου, η Τιμβριάδα διατήρησε τη σημασία της, ενώ σε αρχαία κείμενα, αναφέρεται ως επισκοπικό κέντρο της Ύστερης Αρχαιότητας.
