Η 20η Οκτωβρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Οστεοπόρωσης, με σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τη νόσο.
Η οστεοπόρωση πλήττει σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού, ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες, με 25-35% των γυναικώνκαι 15-20% των ανδρώνάνω των 50 ετών να επηρεάζονται από τη νόσο. Παρά το γεγονός ότι η οστεοπόρωση είναι συχνά ασυμπτωματική, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, με τον κύριο κίνδυνο να είναι τα κατάγματα, τα οποία συχνά συμβαίνουν χωρίς προειδοποίηση.
Η οστεοπόρωση είναι μια μεταβολική πάθηση των οστών, η οποία χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και εξασθένιση της μικρο-αρχιτεκτονικής τους. Τα οστά γίνονται εύθραυστα και ευαίσθητα σε κατάγματα, κάτι που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία. Εκτιμάται ότι πάνω από 200 εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο πάσχουν από οστεοπόρωση, με την πιθανότητα ενός ατόμου άνω των 50 ετών να υποστεί οστεοπορωτικό κάταγμα να είναι 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες.
Η νόσος αυτή αποκαλείται «σιωπηρή ασθένεια», καθώς πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι την έχουν μέχρι να υποστούν το πρώτο τους κάταγμα. Στην πραγματικότητα, κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα οστό θα σπάσει, κάπου στον κόσμο, εξαιτίας αυτής της νόσου.
Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στην εμφάνιση της οστεοπόρωσης είναι:
- Ηλικία (οι μεγαλύτεροι σε ηλικία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο)
- Φύλο (η νόσος πλήττει κυρίως τις γυναίκες)
- Οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης
- Μακροχρόνια θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα
- Εμμηνόπαυση / Υστερεκτομή
- Χαμηλός δείκτης μάζας σώματος
- Φτωχή διατροφή (χαμηλή σε ασβέστιο και βιταμίνη D)
- Κατανάλωση αλκοόλ και κάπνισμα
Η διάγνωση της οστεοπόρωσης γίνεται μέσω της μέτρησης οστικής πυκνότητας, η οποία αξιολογεί την αντοχή των οστών. Η θεραπεία της οστεοπόρωσης έχει ως στόχο τη διατήρηση ή αύξηση της οστικής μάζας και την αποφυγή καταγμάτων.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα της κατάστασης και μπορεί να περιλαμβάνει:
- Φαρμακευτική αγωγή, που πρέπει να συνταγογραφείται από τον θεράποντα ιατρό και η οποία εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς.
- Σε περιπτώσεις που ο κίνδυνος κατάγματος είναι χαμηλός, η αντιμετώπιση ξεκινά συνήθως με απλές αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες του ασθενούς (διατροφή, δραστηριότητες)
Η πρόληψη της οστεοπόρωσης επικεντρώνεται στην ενίσχυση της οστικής υγείας και την αποτροπή της μείωσης της οστικής πυκνότητας. Ορισμένα μέτρα που μπορούν να βοηθήσουν είναι:
- Καθημερινή λήψη βιταμίνης D και ασβεστίου, κυρίως μέσω της διατροφής
- Σωματική άσκηση, με έμφαση στην ενδυνάμωση των οστών
- Ορμονική ρύθμιση σε περιπτώσεις πρόωρης εμμηνόπαυσης
- Διατήρηση κανονικού σωματικού βάρους
- Διακοπή του καπνίσματος και περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ
- Προληπτική χορήγηση βιταμίνης D ή αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων, ειδικά σε άτομα που κάνουν μακροχρόνια χρήση κορτιζόνης
- Διόρθωση παθήσεων που μπορεί να προδιαθέτουν σε οστεοπόρωση, όπως οι ρευματικές παθήσεις
Η οστεοπόρωση είναι μια σοβαρή και συχνά αθόρυβη ασθένεια, η οποία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Ωστόσο, με την κατάλληλη ενημέρωση, πρόληψη και θεραπεία, μπορεί να μειωθεί σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης καταγμάτων και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των ατόμων που πλήττονται από αυτή.
