Άλλος ένας εργάτης καθαριότητας στους ΟΤΑ, βρήκε το θάνατο εν ώρα εργασίας. Κατέληξε ο συνάδελφος Χρήστος Μήτσουρας, 47 χρονών εργάτης καθαριότητας στο Δήμο Ακτίου-Βόνιτσας και πατέρας τριών παιδιών.
Δεν υπάρχει μέρα που να μη χάνει τη ζωή του τουλάχιστον ένας εργαζόμενους την ώρα της μάχης για το μεροκάματο, καθώς οι εργασιακοί χώροι έχουν γίνει κυριολεκτικά αρένες θανάτου. Ατέλειωτος ο κατάλογος των εργαζομένων που φεύγοντας για δουλειά από το σπίτι τους, δεν επιστρέφουν ποτέ πίσω, πέφτοντας θύματα των σχεδόν καθημερινών «Τεμπών» στους χώρους εργασίας, λόγω της ανυπαρξίας μέτρων προστασίας τους, της εντατικοποίησης, των διαχρονικών πολιτικών του αστικού κράτους, των κυβερνήσεων και των εκπροσώπων του σε όλα τα επίπεδα, που θεωρούν «κόστος» τα μέτρα προστασίας των εργατοϋπαλλήλων στις εργασίες τους. Αυτή είναι η πολιτική του «πάμε κι όπου βγει».
Ο 47χρονος εργάτης ήταν συμβασιούχος συνοδός απορριμματοφόρου τραυματίστηκε σοβαρά την προηγούμενη Πέμπτη 6 Νοέμβρη 2025, όταν κατά την διάρκεια της εργασίας του έπεσε από το σκαλί του απορριμματοφόρου και χτύπησε στο κεφάλι του.
Αρχικά είχε μεταφερθεί στο Κέντρο Υγείας Βόνιτσας, στη συνέχεια μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του στο Νοσοκομείο Λευκάδας όπου και διασωληνώθηκε και στην συνέχεια διακομίσθηκε στην ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων όπου και δυστυχώς παρά τις προσπάθειες των ιατρών έχασε τη μάχη που έδινε τα τελευταία 24ωρα.
Μέσα σε αυτές τις αρένες, βρίσκονται καθημερινά οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, όμηροι των ευθυνών τόσο της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, όσο και των προηγούμενων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.α.), αλλά και των εκπροσώπων τους σε Περιφέρειες και Δήμους. Είναι όλοι αυτοί, που με τις διαχρονικές πολιτικές τους, που τους αφήνουν απροστάτευτους στους χώρους δουλειάς, δεν στελεχώνουν ταυτόχρονα τις αρμόδιες Υπηρεσίες Ελέγχου προστασίας της ζωής και της υγείας των εργατοϋπαλλήλων, για να μειώνονται τα κόστη εργασιών, με αποτέλεσμα και την ραγδαία αύξηση των νεκρών εργαζόμενων και στο χώρο των ΟΤΑ.
Στο όνομα της εντατικοποίησης της εργασίας, της έλλειψης προσωπικού, καθημερινά σε όλους τους χώρους δουλειάς, παραβλέπονται οι αντίξοες συνθήκες εργασίας και καταστρατηγούνται τα μέτρα ασφάλειας που πρέπει να τηρούνται.
Η εφαρμογή στην πράξη των αναγκαίων μέτρων προστασίας της Υγείας και της Ασφάλειας στους χώρους εργασίας δεν αποτελεί ατομική ευθύνη των εργαζομένων, αλλά αποκλειστική ευθύνη του εργοδότη, των δημοτικών αρχών, που οφείλουν να παίρνουν όλα τα αναγκαία τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για την σωστή εκτέλεση των εργασιών. Ιδιαίτερα σε εξωτερικούς χώρους όταν οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται με τις αντίστοιχες καιρικές συνθήκες, επιβαρύνοντας τους όρους εργασίας των συναδέλφων.
Μόνη απάντηση που οφείλουν να δώσουν οι εργαζόμενοι και στους ΟΤΑ είναι η οργάνωση του αγώνα και η διεκδίκηση για μέτρα ασφάλειας, κόντρα στην εντατικοποίηση, τη λογική «κόστους-οφέλους», για να μη χαθεί άλλη ζωή συναδέλφου.
Απαιτούμε να διερευνηθούν σε βάθος τα αίτια του θανάτου του συναδέλφου, να πληρώσουν όσοι ευθύνονται.
Το Ε.Κ.Α. εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του εργαζόμενου και απευθύνει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.