Οι μύες και οι αρθρώσεις πρέπει να κινούνται πολύ, αλλά με ασφάλεια. Αν μία συγκεκριμένη δραστηριότητα προκαλεί οίδημα, κάψιμο ή πόνο σε κάποιες αρθρώσεις, τότε ο ασθενής πρέπει να σταματά αμέσως και να ξεκουράζεται. Αν η δραστηριότητα δεν προκαλεί προβλήματα, τότε μπορεί να τη συνεχίζει ελεύθερα. Καλό είναι να αποφεύγονται οι ασκήσεις μεγάλης έντασης, όπως το step. Οι παρακάτω δραστηριότητες είναι λιγότερο επίπονες για τις αρθρώσεις, γι’ αυτό και συνιστώνται:

• Κολύμβηση.
• Aquarobics (αερόμπικ σε πισίνα).
• Pilates.

Οποιο είδος άσκησης κι αν ακολουθούν οι ασθενείς, πρέπει πάντα να κάνουν προθέρμανση.

Τι πρέπει να προσέξει ένας ασθενής με αρθρίτιδα όταν ασκείται

• Αποφυγή άσκησης που προκαλεί πόνο και διαρκεί πάνω από 1 ώρα μετά την άσκηση.
• Χρησιμοποίηση παγοκύστης (15-20 λεπτά), εάν κάποια άρθρωση είναι ζεστή ή πρησμένη.
• Λήψη αναλγητικού φαρμάκου μπορεί να γίνει 20 λεπτά πριν από την έναρξη της άσκησης.
• Κατάλληλη επιλογή υποδημάτων και πελμάτων για μέγιστη απορρόφηση κραδασμών.
• Δεν συνιστώνται άσκηση και δραστηριότητες υψηλής έντασης ή αθλήματα επαφής.
• Αποφυγή της άσκησης νωρίς το πρωί, καθώς η δυσκαμψία των αρθρώσεων ή ο πόνος μπορεί να είναι χειρότερος.

Υπάρχουν 5 κύριοι τύποι άσκησης που εφαρμόζονται σε όλα τα θεραπευτικά προγράμματα άσκησης:

• Αερόβια άσκηση: Αύξηση καρδιαγγειακής ικανότητας και αντοχής (π.χ. περπάτημα μέσης έντασης, ποδηλασία ή χρήση στατικού ποδηλάτου, κολύμβηση, χορός).
• Ασκηση ενδυνάμωσης: Βελτιώνει τη μυϊκή δύναμη και μάζα και την οστική αντοχή (π.χ. άσκηση με βαράκια-λάστιχα ή με το βάρος σώματος.
• Ασκηση ευλυγισίας (διατάσεις): Μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων και η τακτική επανάληψη είναι μια κύρια επιλογή σε ένα πρόγραμμα βελτίωσης φυσικής κατάστασης.
• Ασκηση ισορροπίας: Ενισχύει την ισορροπία και τη δύναμη, κυρίως, των κάτω άκρων, μειώνοντας τον κίνδυνο πτώσεων.
• Υδροθεραπεία: Η άσκηση μέσα στο νερό ή την πισίνα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τους ασθενείς που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ή έχουν σοβαρά προβλήματα στις αρθρώσεις.