Οι συνθήκες διαβίωσης επηρεάζουν σημαντικά τον κίνδυνο που διατρέχουν τα παιδιά να εκδηλώσουν άσθμα, αναφέρουν επιστήμονες από τις ΗΠΑ.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν διαπίστωσαν πως η υγρασία στο σπίτι και η ατμοσφαιρική ρύπανση στη γειτονιά του είναι ιδιαιτέρως επιβαρυντικά. Αντιθέτως, το να έχουν έναν σκύλο στο σπίτι φαίνεται πως προστατεύει την υγεία του ανοσοποιητικού τους.

Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Environmental Epidemiology. Βασίσθηκε σε στοιχεία από 6.413 παιδιά, τα οποία συμμετέχουν σε πρόγραμμα των αμερικανικών Εθνικών Ιδρυμάτων Υγείας (ΝΙΗ), που διερευνά πως επηρεάζει το περιβάλλον την υγεία. Τα παιδιά γεννήθηκαν μεταξύ 1987 και 2016.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα επίπεδα των μικροσκοπικών αιωρούμενων σωματιδίων PM2,5 στον τόπο κατοικίας των παιδιών κατά τα πρώτα 3 χρόνια της ζωής τους. Τα σωματίδια αυτά είναι τόσο μικρά, ώστε εισδύουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες. Από εκεί φθάνουν σε ολόκληρο τον οργανισμό.

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης την έκθεση σε υγρασία στο σπίτι ή σε πλημμύρα κατά την βρεφική και πρώιμη παιδική ηλικία.

Επιπλέον ανέλυσαν στοιχεία για την ύπαρξη κατοικιδίου (γάτας ή σκύλου) και για την έκθεση σε οικιακά αλλεργιογόνα (ακάρεα της οικιακής σκόνης). Ύστερα ανέλυσαν το ιατρικό ιστορικό των παιδιών, ξεχωρίζοντας όσα διαγνώστηκαν με άσθμα από τη γέννηση έως τα 5 τους χρόνια.

Τα ευρήματα

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, το σχεδόν 10% των παιδιών στον γενικό πληθυσμό ανέπτυξαν άσθμα. Το αντίστοιχο ποσοστό σε όσα ανήκαν σε ομάδες υψηλού κινδύνου (π.χ. λόγω οικογενειακού ιστορικού, καπνίσματος εγκύου κ.λπ.) έφτανε στο 50%.

Όσα παιδιά ζούσαν σε σπίτι με ζημιές από πλημμύρα ή πολλή υγρασία είχαν κατά 17% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν άσθμα. Η διαβίωση, όμως, σε γειτονιά με σοβαρή ρύπανση από τα PM2,5 αύξανε τον κίνδυνο κατά 48%.

Οι πιθανότητες να διαγνωστεί ένα παιδί με άσθμα σχεδόν διπλασιάζονταν (αύξηση 95%) όταν υπήρχε συνδυασμός υγρασίας στο σπίτι και ρύπανσης.

Αντιθέτως, η ζωή με έναν κατοικίδιο σκύλο φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο κατά 19%. Ωστόσο η συμβίωση με μία γάτα δεν φάνηκε να ασκεί προστατευτική δράση. Ρόλο δεν φάνηκε να παίζει ούτε η έκθεση στα ακάρεα της οικιακής σκόνης, ακόμα κι όταν βρίσκονταν στο κρεβάτι των παιδιών.

«Η έρευνά μας, που καλύπτει αρκετές δεκαετίες, υποδηλώνει ότι το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο στο άσθμα στα παιδιά. Έχει σημασία τι αέρα αναπνέουν εντός και εκτός των σπιτιών τους», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Akihiro Shiroshita, κλινικός επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο Vanderbilt, στη Νάσβιλ του Τένεσι.

«Οι παράγοντες που αναγνωρίσαμε μας δίνουν πολύ σαφέστερη εικόνα για το τι θέτει σε κίνδυνο την αναπνευστική υγεία τους και πώς μπορούμε να τα προστατεύσουμε καλύτερα», πρόσθεσε.