Το ερώτημα είναι απλό: θέλουμε να μετασχηματιστούν τα ΕΛ.ΤΑ. από μία προβληματική ΔΕΚΟ σε μία σύγχρονη εταιρία ή όχι; Μήπως θέλουμε να παραμείνουν παρηκμασμένα, έτσι όπως λειτουργούν εδώ και πολλά χρόνια; Οσοι διαφωνούν με τη μεταρρύθμιση, άραγε, συμφωνούν να πληρώνει το κράτος την ετήσια χασούρα των ΕΛ.ΤΑ., που ξεπερνά τα 50 εκατ. ευρώ;
Πολίτες και πολιτικοί υποδυόμαστε τους μεταρρυθμιστές και εκσυγχρονιστές της χώρας, αλλά μόλις πάει να αλλάξει κάτι τότε ανεβαίνουμε στα κάγκελα. Τα παραδείγματα πολλά. Το πρόβλημα δεν είναι τι θα γίνει με τα ΕΛ.ΤΑ. Γιατί είναι δεδομένο το τι πρέπει να γίνει. Είναι αυτονόητος ο μετασχηματισμός των Ελληνικών Ταχυδρομείων στην ψηφιακή εποχή που ζούμε. Οσο και να κραυγάζει η αντιπολίτευση.
Γιατί, στην πραγματικότητα, τα ΕΛ.ΤΑ. δεν κλείνουν. Αντιθέτως παραχωρούν τις υπηρεσίες κάποιων καταστημάτων σε συνεργάτες. Η καθολική υπηρεσία συνεχίζεται. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας θα υπάρχουν σημεία εξυπηρέτησης, ενώ θα συνεχίσει να παραδίδεται αλληλογραφία ακόμα και στα πιο απομακρυσμένα χωριά.
Το εύκολο για την κυβέρνηση θα ήταν να αφήσει τα ΕΛ.ΤΑ. έτσι όπως είναι σήμερα. Παρηκμασμένα και χρεοκοπημένα. Και να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Αλλά, έτσι, δεν πάει η χώρα μπροστά.
Η κυβέρνηση έχει λάβει δύο φορές την εντολή, από την πλειοψηφία των πολιτών, να γκρεμίσει ό,τι κρατάει τη χώρα στο παρελθόν. Και το 2027 θα ζητήσει να της δώσουν εντολή και για τρίτη αυτοδύναμη θητεία. Αρα, ήταν μονόδρομος το τι θα έπραττε. Και γι’ αυτό έλαβε τη σωστή απόφαση.
