Τρία χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη, η Αλεξάνδρα Τσακίρη επιζήσασα από σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών περιέγραψε τις ανατριχιαστικές στιγμές που βίωσε.
«Είναι σαν να έχει πεθάνει ένα κομμάτι μας εκεί πέρα», εξομολογείται στο Kontra.
Τα μοιραία λεπτά
Η επιζήσασα αναφέρεται σε μια γενικότερη ανησυχία που επικρατούσε στο τρένο λόγω των καθυστερήσεων. Θυμάται μια στάση «στο πουθενά» μετά τη Λάρισα, καθώς και έναν έντονο τρανταγμό, σαν το τρένο να άλλαξε ράγες. «Δεν μπορούσες να φανταστείς τι θα ακολουθήσει», λέει, τονίζοντας ότι οι επιβάτες συνειδητοποίησαν ότι βρίσκονταν στην ίδια γραμμή με την εμπορική αμαξοστοιχία μόνο αφού είχαν ήδη βγει από τα βαγόνια.
Η Αλεξάνδρα βρισκόταν στο πέμπτο βαγόνι και περιέγραψε τον καπνό που «έκαιγε τα σωθικά» και την προσπάθεια των επιβατών να σπάσουν τα τζάμια για να πάρουν ανάσα. «Είχαμε βάλει τα φουλάρια μας για να μπορούμε να παίρνουμε ανάσες. Η φωτιά ήταν δίπλα μας», αναφέρει, επισημαίνοντας ότι η επιβίωσή τους οφείλεται στην αυτοθυσία και την αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών, καθώς στα πρώτα κρίσιμα λεπτά ένιωθαν αβοήθητοι.
