Η αντιμετώπιση της Πολλαπλής Σκλήρυνσης, Σκλήρυνσης κατά Πλάκας, απαιτεί μια πολυδιάστατη και εξατομικευμένη προσέγγιση, που ξεκινά από την έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και φτάνει μέχρι τη μακροχρόνια παρακολούθηση και θεραπευτική υποστήριξη του ασθενούς.

Ο κ. Κωνσταντίνος Βουμβουράκης, Διευθυντής και Υπεύθυνος του Τμήματος Σκλήρυνσης κατά Πλάκας στο Metropolitan Hospital και Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας στο ΕΚΠΑ,  αναφέρει ότι «κύριος στόχος παραμένει κάθε ασθενής να διατηρείται λειτουργικός και η καθημερινότητά του να συνεχίζεται κανονικά και με ασφάλεια».

Σκλήρυνση κατά πλάκας – Η νόσος εμφανίζεται κυρίως σε νεαρές ηλικίες

Σύμφωνα με τον ειδικό, η Σκλήρυνση κατά Πλάκας, εμφανίζεται συχνότερα στις ηλικίες μεταξύ 20 και 40 ετών, χωρίς όμως να αποκλείεται η εμφάνισή της και σε μικρότερες ή μεγαλύτερες ηλικίες.

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι:

• μουδιάσματα στα άκρα
• διαταραχές στην όραση
• αίσθημα χρόνιας κόπωσης

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν και πιο σοβαρά κινητικά ή νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν. Ο κ. Βουμβουράκης εξηγεί ότι λόγω των πολλών και διαφορετικών εκδηλώσεων της νόσου, η διάγνωση πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο ιατρό.

Η αξιολόγηση δεν βασίζεται μόνο στην κλινική εικόνα, αλλά απαιτεί και εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως μαγνητική τομογραφία και άλλον νευρολογικό έλεγχο.

Η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να αλλάξει την πορεία της νόσου

Ο ειδικός υπογραμμίζει ότι η επιτυχής διαχείριση της Σκλήρυνση κατά πλάκας απαιτεί συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Κεντρικό ρόλο έχει ο νευρολόγος, όμως σημαντική είναι και η συμβολή άλλων ιατρικών ειδικοτήτων, καθώς και επαγγελματιών υγείας όπως νοσηλευτές και ψυχολόγοι.

Όπως αναφέρει ο κ. Βουμβουράκης, η έγκαιρη διάγνωση για τη Σκλήρυνση κατά πλάκας, και η άμεση έναρξη της θεραπευτικής αγωγής αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την καλύτερη δυνατή πορεία του ασθενούς.

«Με αυτόν τον τρόπο, η ζωή του ασθενούς, στο μεγαλύτερο ποσοστό της, μπορεί να συνεχιστεί κανονικά χωρίς σημαντικούς περιορισμούς στις καθημερινές ανάγκες», σημειώνει.

Παράλληλα, προειδοποιεί ότι συμπτώματα που επιμένουν δεν πρέπει να παραβλέπονται, καθώς η καθυστέρηση στην αξιολόγηση μπορεί να δυσκολέψει την αντιμετώπιση της νόσου.

«Η έγκαιρη διάγνωση αποτελεί τον ασφαλέστερο δρόμο προς μια αποτελεσματική προσέγγιση, επιτρέποντας στον ασθενή να διατηρήσει την ποιότητα ζωής του και να συνεχίσει τις δραστηριότητές του χωρίς εμπόδια», καταλήγει.