Ο Κώστας Πιστιόλας άσκησε αυστηρή κριτική στη Δημοτική Αρχή Αγρινίου, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τις εξαγγελίες κυριαρχούν η απουσία οράματος, η χαμηλή αποτελεσματικότητα και η διαχειριστική αδράνεια.
Με ιδιαίτερα αυστηρό, αλλά αυτοδιοικητικά στοχευμένο λόγο, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Αγρίνιο – Πάμε Ψηλά», Κώστας Πιστιόλας, τοποθετήθηκε κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου για τον Απολογισμό της Δημοτικής Αρχής, περιγράφοντας μια συνολική εικόνα στασιμότητας, χαμένων ευκαιριών και ανεπαρκούς σχεδιασμού.
Η βασική αιχμή της παρέμβασής του ήταν ότι ο Δήμος Αγρινίου δεν κινείται με σχέδιο, δεν υπηρετεί έναν συγκεκριμένο αναπτυξιακό προσανατολισμό και δεν αξιοποιεί τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα. Όπως υπογράμμισε, δεν υπάρχει όραμα, δεν υπάρχει στόχευση, παρά μόνο διαχείριση… και αυτή, όπως είπε, συχνά κακή.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρέθηκε το Πάρκο Αγρινίου. Ο κ. Πιστιόλας έκανε λόγο για «μεγαλόστομες διακηρύξεις» που κατέληξαν σε απογοητευτικό αποτέλεσμα: Το Πάρκο παραμένει ένα ανικανοποίητο όνειρο των Αγρινιωτών, αντί να αποτελεί ζωντανό σημείο αναφοράς για την πόλη.
Ανάλογη ήταν η κριτική του για την Τριχωνίδα, την οποία παρουσίασε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα πλήρους απουσίας στρατηγικής. Κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή ότι δεν διαθέτει ναυταθλητική και τουριστική κουλτούρα, ούτε σαφή αντίληψη για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί αυτή η μοναδική φυσική περιουσία. Όπως σημείωσε, αντί για σχέδιο υπάρχουν άλλοθι, συχνά με αναφορές σε κυβερνητικές ή περιφερειακές ευθύνες.
Στο κυκλοφοριακό, ο επικεφαλής της παράταξης μίλησε για παραίτηση από τη διαχείριση του προβλήματος. Έκανε αναφορά σε ένα κέντρο που παραμένει εμμονικά κλειστό, με συνέπειες για την εμπορική δραστηριότητα, με κλειστά καταστήματα, ανυπαρξία θέσεων στάθμευσης και αποτυχημένη λειτουργία του συστήματος στάθμευσης. Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και το ζήτημα των ποδηλάτων, το οποίο χαρακτήρισε «φιάσκο σε δύο φάσεις».
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για τη διαχείριση των αδέσποτων, κάνοντας λόγο για τριτοκοσμική στάση και ανύπαρκτη πολιτική. Επισήμανε ότι η επίκληση της δημιουργίας καταφυγίου δεν μπορεί να λειτουργεί διαρκώς ως άλλοθι, ενώ αναφέρθηκε και στη σχέση της Δημοτικής Αρχής με τους εθελοντές, υποστηρίζοντας ότι αντί να στηρίζονται, συχνά αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα.
Για το Ανοικτό Κέντρο Εμπορίου, σημείωσε πως ο τίτλος ακούγεται πλέον ειρωνικός, όταν η πόλη μετρά τόσα κλειστά καταστήματα. Η υλοποίηση, όπως είπε, ήταν ελλιπής και δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες και στους στόχους. Στην εμπορικότητα του Δήμου στάθηκε ιδιαίτερα, υπογραμμίζοντας ότι η εισροή ξένου χρήματος παραμένει μηδενική και τα αποτελέσματα είναι ορατά.
Στις παιδικές χαρές, η κριτική επικεντρώθηκε στην έλλειψη φύλαξης, στην εύκολη επίκληση των βανδαλισμών και στη σιωπή γύρω από το ζήτημα της πιστοποίησης. Για το Δημαρχείο Στράτου έκανε λόγο για εικόνα εγκατάλειψης, που φανερώνει ευτελή αντίληψη για τα δημοτικά κτίρια. Αντίστοιχα, για τις Καπναποθήκες Παπαστράτου υποστήριξε ότι ο Δήμος αδυνατεί να αναδείξει μια ιστορική δωρεά και ένα εμβληματικό σημείο της πόλης, αφήνοντας την εικόνα του να υποτιμά την ίδια την ιστορία του Αγρινίου.
Στο δημογραφικό και στη στήριξη νέων ζευγαριών, ο κ. Πιστιόλας τόνισε ότι δεν υπήρξε καμία ουσιαστική πρωτοβουλία. Για τη σχολική στέγη ανέφερε ότι το μοναδικό σχολείο που παρουσιάζεται ως έργο συνδέεται με προηγούμενη δημοτική αρχή. Για την ύδρευση και τη ΔΕΥΑΑ άσκησε σκληρή κριτική, επισημαίνοντας ότι οι πολίτες βλέπουν μόνο αυξήσεις, ακόμη και σε χωριά με φυσική ροή νερού, ενώ υπάρχουν ακόμη περιοχές χωρίς επαρκή υδροδότηση μετά από δέκα χρόνια διοίκησης.
Στον τομέα της τουριστικής ανάπτυξης, η τοποθέτησή του ήταν απόλυτη: κανένα σχέδιο, καμία στόχευση, κανένα όραμα. Τα συνέδρια, όπως υποστήριξε, γίνονται χωρίς ουσιαστική καταγραφή πρακτικών και καταλήγουν συχνά σε φωτογραφίες και δελτία τύπου. Για το παλιό νοσοκομείο μίλησε για «κουφάρι» και νεκρή περιοχή, επαναφέροντας την πρόταση για ένα «mall υγείας» και καλώντας τη Δημοτική Αρχή να αναζητήσει επιτυχημένα παραδείγματα από άλλους δήμους.
Μεγάλο μέρος της κριτικής αφορούσε και το Πανεπιστήμιο. Ο κ. Πιστιόλας έκανε λόγο για συρρίκνωση επί των ημερών της σημερινής Δημοτικής Αρχής και για απώλεια 2.500 φοιτητών, τονίζοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ επίσημη επίσκεψη της σημερινής διοίκησης στο Πανεπιστήμιο. Για τις μεγάλες υποδομές μίλησε για έλλειμμα οργάνωσης και σοβαρής διεκδίκησης, ενώ χαρακτήρισε τις προσωπικές πρωτοβουλίες του δημάρχου άνευ αποτελέσματος.
Η κάθετη σύνδεση παρουσιάστηκε ως «οριζόντια αποτυχία» όλων των εμπλεκομένων, ενώ το ΒΙΟΠΑ χαρακτηρίστηκε ως «γεφύρι της Άρτας» για το Αγρίνιο. Για την άρδευση έκανε λόγο για απαρχαιωμένα δίκτυα από τη δεκαετία του ’60 και για παράλογες καταστάσεις, όπως αγροκτήματα λίγα μέτρα από τη λίμνη που δεν μπορούν να ποτιστούν. Στην αγροτική οδοποιία κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή ότι παραμένει ουραγός στην ένταξη έργων στην Περιφέρεια.
Στον ηλεκτροφωτισμό αναφέρθηκε σε προβληματική εικόνα, κυρίως στην περιφέρεια του Δήμου, συνδέοντας το θέμα με τη σύμβαση LED, το δάνειο των 13 εκατ. ευρώ και την ανάγκη να παρουσιαστούν επιτέλους συγκεκριμένα δεδομένα για την υποσχόμενη εξοικονόμηση. Για τα χωριά του Δήμου είπε ότι αντιμετωπίζονται ως «φτωχοί συγγενείς» του Αγρινίου, παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες ότι η πενταετία θα τους ανήκε.
Αναφορές έγιναν ακόμη στο ταρτάν και στο στάδιο, που χαρακτηρίστηκαν ως ακόμη ένα φιάσκο, καθώς και στο κολυμβητήριο, όπου, όπως σημείωσε, οι εξελίξεις ξεπέρασαν τον Δήμο, ειδικά με δεδομένη την προοπτική ανάπτυξης του πόλο σε μια περιοχή με τόσο έντονο υδάτινο στοιχείο. Για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου, υποστήριξε ότι, με βάση την απουσία πολιτικών για τα νέα ζευγάρια, η σχετική επίκληση ακούγεται πλέον κενή περιεχομένου.
Κλείνοντας, ο Κώστας Πιστιόλας περιέγραψε τη «μεγάλη εικόνα» του Δήμου ως εικόνα εσωστρέφειας, χαμηλών προσδοκιών και παντελούς ελλείμματος οράματος από μια κουρασμένη Δημοτική Αρχή. Μίλησε για μια πόλη άψυχη, με κλειστούς πεζοδρόμους, κλειστά μαγαζιά και μοναχική πορεία, που βλέπει τα φυσικά της δώρα αλλά δεν μπορεί να τα αγγίξει.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, όπως υποστήριξε, προβάλλεται μια «μικρή εικόνα» που κάποιοι επιχειρούν να εμφανίσουν ως μεγάλη: μια διοίκηση που επενδύει στη φωτογραφία, στα κοινωνικά δίκτυα και στην επικοινωνιακή αυτοεπιβεβαίωση.
«Ο Δήμος Αγρινίου δεν έχει ανάγκη από περισσότερη διαχείριση, αλλά από σχέδιο, διεκδίκηση, εξωστρέφεια και πραγματικό όραμα», τόνισε ο Κ. Πιστιόλας, εξηγώντας ότι η κριτική της παράταξης «Αγρίνιο -Πάμε Ψηλά» γίνεται καλόπιστα, για να αναδείξει Αρχή φόρμαςτις πραγματικά μεγάλες δυνατότητες που διαθέτει ο Δήμος Αγρινίου και οι οποίες παραμένουν, σε μεγάλο βαθμό, αναξιοποίητες. Το Αγρίνιο είναι ένας τόπος με μεγάλες προοπτικές: Διαθέτει ισχυρή αγροτική παραγωγή, σημαντική γεωγραφική θέση, φυσικό πλούτο μοναδικής αξίας, με κορυφαίο παράδειγμα την Τριχωνίδα, ιστορικό απόθεμα, ανθρώπινο δυναμικό, χωριά με ταυτότητα, πολιτιστικές αναφορές. Έχει τις δυνατότητες να εξελιχθεί σε σύγχρονο περιφερειακό κέντρο.
Αυτό που απαιτείται, όμως, είναι συγκεκριμένο και συγκροτημένο σχέδιο, καθαρές προτεραιότητες, διεκδικητικότητα, εξωστρέφεια και πολιτική βούληση. Ο Δήμος μπορεί να γίνει τόπος παραγωγής, τουρισμού, πολιτισμού, εκπαίδευσης, αθλητισμού και ποιότητας ζωής. Μπορεί να στηρίξει τους νέους, να κρατήσει ζωντανά τα χωριά του, να αξιοποιήσει τα νερά, τη γη και την ιστορία του, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να αποκτήσει ξανά αυτοπεποίθηση.
Το ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι απλώς να γίνουν κάποια έργα. Είναι να υπάρξει κατεύθυνση. Να πάψει ο Δήμος να κινείται αποσπασματικά και να αρχίσει να λειτουργεί με όραμα, σχέδιο και αποτελεσματικότητα. Γιατί οι δυνατότητες υπάρχουν. Εκείνο που λείπει είναι η αποφασιστική αξιοποίησή τους.
