Στη σπουδαιότητα του προγράμματος πρώιμης παρέμβασης για ανάπηρα παιδιά, στάθηκε στη βασική ομιλία της στην ολομέλεια της Βουλής, η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τον Προσωπικό Βοηθό ΑμεΑ. Έφερε μάλιστα, το παράδειγμα μητέρας στα Ιωάννινα, με παιδί που είχε προβλήματα κοινωνικοποίησης, και που το πήγε στην τοπική ΕΛΕΠΑΠ, και στο πιλοτικό πρόγραμμα πρώιμης παιδικής παρέμβασης.
«Η μητέρα του Γιάννη μας μίλησε για το επιστημονικό θαύμα της πρώιμης παιδικής παρέμβασης. Είδε το Γιάννη, από εκεί που δεν μιλούσε να μπορεί να μιλάει, να εκφράζεται, να δείχνει και τι του αρέσει και τι τον ενοχλεί, να μπορεί να κοινωνικοποιείται με άλλα παιδιά έως και να παίζει μπάλα μαζί με κάποια από αυτά. Και είδε έναν Γιάννη ο οποίος ήταν τελείως διαφορετικός από τον Γιάννη για τον οποίο αγωνιούσε, και δεν ήξερε τι θέλει και τι δεν θέλει το παιδί της. Στη μητέρα του Γιάννη θα ήθελα να πείτε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, ότι το θαύμα, που μου είπε η ίδια, της πρώιμης παρέμβασης, δεν είναι ούτε “πρώιμη” ούτε “παρέμβαση”. Να το πείτε στο 90% των γονιών που αξιολόγησαν ως πολύ θετικό το πρόγραμμα… Ότι “εμείς θα το καταψηφίσουμε”.
Δίνοντας προσωπικό τόνο στην ομιλία της, η κα Μιχαηλίδου είπε: Είμαι 38 ετών και έχω ένα παιδί 15 μηνών. Το 2018, αν ήμουν 38 ετών και είχα ένα παιδί 15 μηνών και είχα αναπηρία, θα ήμουν μόνη. Ξέρετε τι θα είχα; Θα είχα μόνο ένα επίδομα. Το 2026, είμαι 38 ετών, έχω ένα παιδί 15 μηνών και αν είχα αναπηρία, θα είχα τον δικό μου προσωπικό βοηθό, θα είχα μια κάρτα αναπηρίας που μαζί με τον προσωπικό μου βοηθό θα με άφηνε να πάω έξω, να δουλέψω, να κοινωνικοποιηθώ, να πιω ένα καφέ, να δω μια θεατρική παράσταση. Θα με άφηνε ένα κράτος να λάβω έως και 800 ευρώ το μήνα για το παιδί μου σε πρώιμη παιδική παρέμβαση, κάτι το οποίο δεν θα είχα καν ονειρευτεί, ότι μπορεί μια πολιτεία να μου το παρέχει αυτό το πράγμα. Θα είχα ένα πρόγραμμα προσβασιμότητας, το οποίο θα ήξερα ότι δεν θα πρέπει κάθε μήνα να αποταμιεύω και 100 ευρώ από το επίδομά μου, έτσι ώστε μετά από 10 χρόνια να μπορέσω να κατεβάσω τον ηλεκτρολογικό μου πίνακα πιο κάτω, γιατί αυτή τη στιγμή ο ηλεκτρολογικός μου πίνακας είναι πάνω και εγώ είμαι σε αμαξίδιο και δεν μπορώ να ανάψω το θερμοσίφωνο».
Όπως σημείωσε η υπουργός, «σε κάποια χρόνια από τώρα, τα εμβληματικά για εμάς προγράμματα της πρώιμης παιδικής παρέμβασης και του προσωπικού βοηθού, θα είναι ακόμα καλύτερα. Όπως καλύτερα είναι και τα καθολικά των πρώτων ετών, σε σχέση με τα πιλοτικά. Αυτό που κρατώ όμως είναι ότι τα προγράμματα αυτά ήρθαν για να μείνουν» τόνισε η κα Μιχαηλίδου και συνέχισε: «Να μείνουν επ’ ωφελία ενός ολόκληρου κόσμου που δεν είναι πια αόρατος. Έναν κόσμο που η κυβέρνηση αυτή τον βρίσκει, του μιλάει, τον ακούει, τον βλέπει. Και συνδιαμορφώνει με αυτόν την καθημερινότητά του».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
