Την έντονη αντίθεσή της και τη σοβαρή ανησυχία της για τους περιορισμούς στη συνταγογράφηση της εξέτασης της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) εκφράζει η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος, σε ευθυγράμμιση με την Ελληνική Εταιρεία Εσωτερικής Παθολογίας.
Οι δύο αυτοί θεσμικοί φορείς της Παθολογίας ζητούν από το υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΠΥΥ την άμεση ανάκληση, ή ουσιαστική τροποποίηση της σχετικής ρύθμισης και την έναρξη θεσμικού διαλόγου με τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς.
Σύμφωνα με πρόσφατη οδηγία του ΕΟΠΥΥ. η TSH μπορεί να συνταγογραφείται έως δύο φορές ετησίως, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις για συχνότερο έλεγχο, ενώ προβλέπεται ότι η δεύτερη συνταγογράφηση εντός του ίδιου έτους πραγματοποιείται αποκλειστικά από ιατρό ειδικότητας Ενδοκρινολογίας. Η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν αποτελεί απλώς έναν τεχνικό ή διοικητικό περιορισμό στη συνταγογράφηση μιας εργαστηριακής εξέτασης, αλλά στην πράξη αμφισβητεί και αφαιρεί παράνομα τον θεσμικά κατοχυρωμένο επιστημονικό και κλινικό ρόλο του ειδικού Εσωτερικής Παθολογίας στη διάγνωση, θεραπεία και παρακολούθηση νοσημάτων, τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του γνωστικού αντικειμένου και της εκπαίδευσης της ειδικότητάς των παθολόγων.
Επιβάρυνση για ασθενείς και σύστημα υγείας
Στην καθημερινή κλινική πράξη, μεγάλος αριθμός ασθενών με συνήθη νοσήματα του θυρεοειδούς παρακολουθείται επί σειρά ετών από ειδικούς Παθολόγους. Η παραπομπή στον Ενδοκρινολόγο πραγματοποιείται, όπως είναι επιστημονικά ορθό, όταν προκύπτουν σύνθετα διαγνωστικά ή θεραπευτικά ζητήματα, δυσκολία στη ρύθμιση της νόσου, ή συνύπαρξη ειδικότερων ενδοκρινολογικών προβλημάτων. Η υποχρεωτική παραπομπή στον Ενδοκρινολόγο αποκλειστικά και μόνο για τη δυνατότητα επαναληπτικής συνταγογράφησης μιας βασικής εργαστηριακής εξέτασης δεν εξυπηρετεί κάποια προφανή επιστημονική ή κλινική αναγκαιότητα.Αντιθέτως, δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στη συνέχεια της φροντίδας, αυξάνει τις μη αναγκαίες παραπομπές, προκαλεί καθυστερήσεις, πρόσθετη ταλαιπωρία, αλλά και οικονομική επιβάρυνση στους ασθενείς και συνολικά στο σύστημα υγείας. Το πρόβλημα είναι ακόμη εντονότερο σε νησιωτικές, ορεινές, απομακρυσμένες και γενικότερα υποστελεχωμένες περιοχές της χώρας.
Ανησυχητικό προηγούμενο για την Εσωτερική Παθολογία
*Η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος θεωρεί ότι η συγκεκριμένη απόφαση δημιουργεί ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό προηγούμενο. *Αντίστοιχοι περιορισμοί στη δυνατότητα συνταγογράφησης διαγνωστικών εξετάσεων, ή φαρμακευτικών θεραπειών από ειδικούς Παθολόγους, χωρίς να συνοδεύονται από επαρκή επιστημονική και εκπαιδευτική τεκμηρίωση, μπορούν να οδηγήσουν σε επικίνδυνο κατακερματισμό του γνωστικού αντικειμένου της Εσωτερικής Παθολογίας και σε συστηματική μεταφορά βασικών διαγνωστικών και θεραπευτικών αρμοδιοτήτων αποκλειστικά προς επιμέρους εξειδικεύσεις. Πρόκειται για ακόμη μία υποτίμηση του ρόλου του παθολόγου στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Οι ιατρικές δομές της χώρας τόσο στα αστικά κέντρα όσο και στην επαρχία αποψιλώνονται από παθολόγους, των οποίων ο αριθμός μειώνεται δραματικά και αντί η Πολιτεία να υποστηρίξει την παθολογία ώστε να γίνει ελκυστική ως ειδικότητα, επιλέγει για μια ακόμα φορά να την υποβαθμίσει.
Η EEΠE ζητά:
Την άμεση ακύρωση της οδηγίας ΔΒ3Β/οικ.15043/17-6-2026 ως προς τον αποκλεισμό των ειδικών Εσωτερικής Παθολογίας από την επαναληπτική συνταγογράφηση της TSH.
Την αποφυγή στο μέλλον περαιτέρω περιορισμών στη συνταγογραφική δυνατότητα των ειδικών Παθολόγων χωρίς θεσμική διαβούλευση με τους αρμόδιους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς των Παθολόγων.
Η ΕΕΠΕ αναγνωρίζει ότι η ορθολογική διαχείριση των πόρων του συστήματος υγείας και ο περιορισμός της άσκοπης συνταγογράφησης αποτελούν θεμιτούς και αναγκαίους στόχους. Τονίζει ωστόσο, ότι αυτοί πρέπει να υπηρετούνται με επιστημονικά τεκμηριωμένα, αναλογικά και οριζόντια κριτήρια και όχι μέσω περιορισμών που αποκλείουν μία ολόκληρη ιατρική ειδικότητα από πράξεις οι οποίες αποδεδειγμένα ανήκουν στο γνωστικό και εκπαιδευτικό της αντικείμενο. Η Εσωτερική Παθολογία αποτελεί βασικό πυλώνα του συστήματος υγείας και ο ρόλος της πρέπει να ενισχύεται και όχι να κατακερματίζεται ή να συρρικνώνεται μέσω αποσπασματικών διοικητικών ρυθμίσεων.
