Μια φωτογραφία από τα πολύ παλιά επέλεξε δήμαρχος της Αιτωλοακαρνανίας για να ευχηθεί καλή σχολική χρονιά — και κατάφερε να μας βάλει σε… παιχνίδι παρατηρητικότητας!

Αντί για μια τυπική φωτογραφία και τις καθιερωμένες ευχές, γύρισε αρκετές δεκαετίες πίσω, ανασύροντας από το προσωπικό του αρχείο ένα στιγμιότυπο από τότε που ήταν και ο ίδιος μαθητής του Δημοτικού.

Και κάπου ανάμεσα στα παιδικά πρόσωπα της παλιάς σχολικής φωτογραφίας βρίσκεται ο σημερινός δήμαρχος!

Τον αναγνωρίζετε;

Για όσους τον γνωρίζουν από τα παλιά, ίσως η απάντηση να είναι εύκολη. Οι υπόλοιποι θα χρειαστούν λίγη περισσότερη παρατηρητικότητα — γιατί από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει αρκετές… σχολικές χρονιές!

Πίσω από το μικρό παιχνίδι, πάντως, η ανάρτηση είχε έναν ιδιαίτερα όμορφο και νοσταλγικό χαρακτήρα. Η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι άλλωστε από εκείνες τις ημέρες που δεν αφορούν μόνο τους σημερινούς μαθητές. Φέρνει σχεδόν σε όλους εικόνες από σχολικές αίθουσες, παλιούς συμμαθητές, δασκάλους, διαλείμματα και εκείνα τα χρόνια που όλα έμοιαζαν πολύ διαφορετικά.

Ο μικρός μαθητής της φωτογραφίας μεγάλωσε, άφησε πίσω του το σχολικό θρανίο και, πολλά χρόνια αργότερα, βρέθηκε σε μια εντελώς διαφορετική καρέκλα: εκείνη του δημάρχου.

Και επειδή υποσχεθήκαμε να μη σας κρατήσουμε για πάντα με την απορία…

Ο μικρός μαθητής της φωτογραφίας είναι ο δήμαρχος Ακτίου–Βόνιτσας, Αθανάσιος Κασόλας, στα μαθητικά του χρόνια στο Δημοτικό Σχολείο Μοναστηρακίου.

Από το σχολικό θρανίο μέχρι το δημαρχιακό γραφείο, λοιπόν, μια ολόκληρη διαδρομή ζωής χωρά τελικά σε μία παλιά φωτογραφία.

Τότε, βέβαια, οι έγνοιες ήταν διαφορετικές. Μαθήματα, διάλειμμα, δάσκαλοι, συμμαθητές και η αγωνία της επόμενης ημέρας στο σχολείο. Χρόνια αργότερα, τα θρανία έδωσαν τη θέση τους στις συνεδριάσεις, στα έργα, στις χρηματοδοτήσεις και στην καθημερινότητα ενός ολόκληρου δήμου.

Η παλιά φωτογραφία έχει όμως και το δικό της μικρό παιχνίδι:

Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή της συγκεκριμένης φωτογραφίας είχε κάτι όμορφο και αυθεντικό. Γιατί η έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς δεν αφορά μόνο τα παιδιά που περνούν σήμερα την πόρτα του σχολείου. Ξυπνά αναμνήσεις και σε όλους εκείνους που κάποτε βρέθηκαν στα ίδια θρανία, στις ίδιες αυλές και στις ίδιες σχολικές αίθουσες.

Και στην περίπτωση του δημάρχου, η διαδρομή έχει τη δική της σημειολογία:

Από μαθητής στο Μοναστηράκι, δήμαρχος σήμερα στον τόπο όπου μεγάλωσε.

Όσο για τους βαθμούς; Εκείνοι των μαθητικών χρόνων ανήκουν πλέον στο παρελθόν.

Τώρα το… βαθμολόγιο το κρατούν οι δημότες!!