Με την είσοδο του 21ου αιώνα, που ο οικονομικός φιλευθερισμός μετατράπηκε σε αχαλίνωτο τυχοδιωκτισμό, σακατεύοντας κυριολεκτικά λαούς και χώρες, είδαμε με κάποια αισιοδοξία τις διαθέσεις της συνήθως κατακερματισμένης αριστεράς για ενότητα στο λαϊκό κίνημα αλλά και συναίνεση για κοινή εκλογή πορεία. Αυτήν τη διάθεση επιτάχυνε το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο.
Βέβαια η εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ κάτω απ’ την ομπρέλα του οποίου στοιχήθηκε η αγωνιζόμενη ριζοσπαστική (και όχι μόνο) αριστερά είναι γνωστή ως δεξιά στροφή (ΠτΔ Παυλόπουλος, ξεπούλημα του Δημοψηφίσματος 2015, το 3ο τερατώδες μνημόνιο και τα συνακόλουθα μέτρα σε βάρος της κοινωνίας, π.χ. πλειστηριασμοί, ασφαλιστικό κ.ά.)
Ακόμα και μετά το 2015, η πέραν του ΣΥΡΙΖΑ αριστερά δεν ομονόησε σε κοινές δράσεις, κοινές εκλογικές καθόδους, συνεννόηση με απλή γλώσσα πάνω στα καθημερινά προβλήματα της κοινωνίας.
Κάποιοι λένε ότι το αξεπέραστο χούϊ της αριστεράς είναι όχι μόνο μα μην να πορεύεται ενωτικά αλλά να διασπάτε, να διασπάτε, να διασπάτε…
Χρόνια τώρα βλέπουμε τους ομφαλοσκόπους των αριστερών οργανώσεων και κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς να περιφέρονται ως απόλυτοι ιδιοκτήτες της πολιτικής αλήθειας και της ιδεολογικής καθαρότητας και να πορεύονται προς τη βεβαιότητα πολιτικής τους απαξίωσης.
Υπάρχουν βέβαια οι προτάσεις συνεργασίες της ΛΑΕ προς τις άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής και της οιονεί* εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, όμως οι απευθύνσεις αυτές είναι εις ώτα μη ακουόντων.
Αλήθεια αφού οι ηγεσίες των κομμάτων και των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, παροικούντες το Πανελλήνιο Αριστεροχώρι, δε μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, που πολιτικά συγγενεύουν αρκετά έως πολύ, πως περιμένουν να τους παρακολουθήσει η κοινωνία, να πεισθεί, να τους ακολουθήσει και να τους ψηφίσει;
Ακόμα και σήμερα που τίποτε δεν έχει μείνει όρθιο, οι μικροϊδιοκτήτες του Αριστεροχωρίου, φαίνεται ότι εξακολουθούν να μη θέλουν να συνεργαστούν, αλλά να λύσουν τα υπαρξιακά τους προβλήματα, κατεβαίνοντας στις εκλογές ο καθένας αυτόνομα. Η υπευθυνότητα και η σοβαρότητα πάνε περίπατο.
Κύριοι του κατακερματισμού και των αυτόνομων εκλογικών καθόδων, η μεγάλη αριστερά με τις ευαισθησίες, με τις ανθρωπιστικές αξίες και τις αλληλέγγυες πράξεις, με την αγάπη για την πατρίδα και τον πολιτισμό, με αγωνίες και αγώνες για το φυσικό περιβάλλον, για τα δημόσια αγαθά και την ειρήνη, για το λαϊκό εισόδημα και την κοινωνική αξιοπρέπεια, είναι μέσα στην κοινωνία, ταυτόχρονα όμως και στη μεγάλη εκλογική αποχή.
Αυτή η μεγάλη κοινωνική αλλά και απέχουσα αριστερά σας ζητάει να την ακούσετε με κατανόηση και στοιχειώδη σεβασμό και σας λέει:
Ή συνεργαστείτε όλοι μαζί πολλαπλασιαστικά, με συλλογική ρεαλιστική ηγεσία και κατεβείτε στις εκλογές ή ως χίλια κομμάτια μείνετε εκτός εκλογικής αναμέτρησης, για να μην απαξιωθείτε περαιτέρω.
Με μικρομεγαλισμούς δεν πείθετε, δε συγκινείτε, δεν εμπνέετε και το βασικότερο, Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ!
Οι εκλογές δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά το μέσο για να επιτευχθεί πολιτικό αποτέλεσμα ορατό στην κοινωνία και το λαϊκό κίνημα. ΟΡΑΤΟ!
*Οιωνεί εξωκοινευουλευτική αριστερά πρέπει να θεωρείται, εκτός των σημερινών(ΛΑΕ, ΜΕΡΑ 25, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ. ά. πολιτικών συλλογικοτήτων) και η εναπομείνασα ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.
Γιώργος Παληγεώργος
Νίκος Σκάτζας
