Είκοσι χρόνια πέρασαν από την ημέρα που ο Βασίλειος Πανταζής έφυγε από τη ζωή, όμως για την οικογένεια, τους συναδέλφους και τους ανθρώπους που τον γνώρισαν, η μνήμη του παραμένει ζωντανή.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από τον θάνατό του, η Ελληνική Αστυνομία τίμησε τη μνήμη του Υπαστυνόμου Β’ Βασίλειου Πανταζή, ο οποίος έχασε τη ζωή του στις 23 Σεπτεμβρίου 2006, επιστρέφοντας από υπηρεσία.

Ο Βασίλειος Πανταζής, γεννημένος το 1964 στο Αγρίνιο, υπηρετούσε τότε ως Αρχιφύλακας στη Διεύθυνση Άμεσης Δράσης Αττικής. Εκείνη τη νύχτα είχε συμμετάσχει στα μέτρα τάξης για τον αγώνα Ολυμπιακού – ΑΕΚ στο γήπεδο Καραϊσκάκη.

Κατά την επιστροφή του, υπέστη ανακοπή καρδιάς μέσα στο περιπολικό.

Ο συνάδελφός του, με τον οποίο για χρόνια αποτελούσαν πλήρωμα στην Άμεση Δράση, προσπάθησε να τον μεταφέρει όσο το δυνατόν γρηγορότερα στο νοσοκομείο. Η διαδρομή, όμως, εξελίχθηκε σε έναν αγώνα δρόμου που, τελικά, δεν μπόρεσε να κερδηθεί.

Σύμφωνα με τη συγκλονιστική ανάρτηση του αδελφού του Θάνου Πανταζή, στη διαδρομή προς το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, η διέλευση του τρένου τούς ανάγκασε να αλλάξουν πορεία, ενώ λίγο αργότερα έσκασε και το λάστιχο του περιπολικού.

Όταν τελικά έφτασαν στο νοσοκομείο, ήταν ήδη αργά.

Ο αδελφός του Βασίλειου, είκοσι χρόνια μετά, μοιράστηκε δημόσια όχι μόνο τη δική του συγκίνηση, αλλά και τα λόγια ενός συναδέλφου του αδερφού του, λόγια που, όπως γράφει, δεν ξέχασε ποτέ:

«Φίλε μου, συλλυπητήρια… Δεν μπόρεσα να κάνω κάτι άλλο. Είχαμε σώσει πολλούς ανθρώπους με τον αδελφό σου, αλλά δεν κατάφερα να σώσω τον Βασίλη. Να είσαι υπερήφανος για αυτόν».

Μια φράση που, δύο δεκαετίες μετά, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος.

Ο Βασίλειος Πανταζής έφυγε από τη ζωή υπηρετώντας. Έφυγε επιστρέφοντας από μια ακόμη υπηρεσία, έχοντας κάνει αυτό που έκανε καθημερινά: να βρίσκεται δίπλα στους συναδέλφους του και στην κοινωνία.

Η οικογένειά του, όμως, δεν μετρά τον χρόνο από την απώλεια. Για εκείνους, η απουσία παραμένει η ίδια.

«Είκοσι χρόνια πέρασαν, αλλά για εμάς ο Βασίλης δεν έφυγε ποτέ από τη μνήμη μας», γράφει ο αδελφός του.

Και λίγο πριν ολοκληρώσει την ανάρτησή του, αφήνει ίσως το πιο δυνατό μήνυμα:

«Γιατί οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν όσο υπάρχουν άνθρωποι που τους θυμούνται».

Ο Βασίλειος Πανταζής μπορεί να έφυγε πριν από είκοσι χρόνια, όμως το όνομά του εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί όπου έχει πραγματική σημασία: στη μνήμη της οικογένειάς του, των συναδέλφων του, της Ελληνικής Αστυνομίας και όλων εκείνων που δεν τον ξέχασαν.

Είκοσι χρόνια μετά, το Αγρίνιο θυμάται τον δικό του άνθρωπο.
Και η οικογένειά του συνεχίζει να λέει, με περηφάνια: «Βασίλη, θα είμαστε πάντα περήφανοι για σένα, αδερφέ, πατέρα, σύζυγε».