Κλείνει το Ιπποκράτειο Ίδρυμα μετά από 58 χρόνια λειτουργίας – Νέοι φεύγουν, χωριά ερημώνουν, επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο. Ποιο είναι το μέλλον του Αγρινίου και συνολικά της Αιτωλοακαρνανίας;
Η είδηση για την αναστολή λειτουργίας του Ιπποκράτειου Ιδρύματος, της πρώην κλινικής Κρικελή, στο Αγρίνιο, έπειτα από 58 χρόνια συνεχούς παρουσίας, δεν είναι απλώς ένα ακόμη δυσάρεστο νέο για την τοπική κοινωνία. Είναι ένα ακόμη ηχηρό καμπανάκι για την πορεία που ακολουθεί η μεγαλύτερη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας και, κατ’ επέκταση, ολόκληρος ο νομός.
Μια ιστορική υγειονομική μονάδα, που για δεκαετίες προσέφερε υπηρεσίες και απασχολούσε εργαζομένους, οδηγείται σε αναστολή λειτουργίας, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές, εξαιτίας οικονομικών δυσχερειών. Περίπου 40 εργαζόμενοι βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα, με την αγωνία για την επόμενη ημέρα να είναι έντονη.
Και το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: Πού πάμε ως πόλη και ως νομός;
Το Αγρίνιο, μια πόλη που για χρόνια αποτελούσε οικονομικό, εμπορικό και κοινωνικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, βλέπει σταδιακά να χάνονται θέσεις εργασίας, να περιορίζεται η επιχειρηματική δραστηριότητα και να δυσκολεύεται να κρατήσει τους ανθρώπους του στον τόπο τους.
Την ίδια ώρα, στα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας η ερήμωση συνεχίζεται. Οι νέοι αναζητούν αλλού δουλειά και καλύτερες προοπτικές, οι οικογένειες δυσκολεύονται να παραμείνουν στην περιφέρεια και ο πληθυσμός γερνά. Σχολεία, καταστήματα και τοπικές υπηρεσίες δοκιμάζονται, καθώς οι μικρές κοινωνίες χάνουν σταδιακά τη ζωντάνια τους.
Παράλληλα, κάθε φορά που μια επιχείρηση αναστέλλει τη λειτουργία της ή ένα εργοστάσιο κλείνει, το πλήγμα δεν περιορίζεται στους εργαζομένους του. Επηρεάζονται οι οικογένειές τους, η αγορά, τα καταστήματα, οι επαγγελματίες και συνολικά η τοπική οικονομία. Χάνονται εισοδήματα, περιορίζεται η κατανάλωση και γίνεται ακόμη δυσκολότερη η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Ασφαλώς, κάθε επιχείρηση έχει τις δικές της συνθήκες και κάθε λουκέτο τη δική του αιτία. Όμως, όταν τέτοιες εξελίξεις συσσωρεύονται, δεν μπορεί κανείς να τις αντιμετωπίζει ως μεμονωμένα περιστατικά. Χρειάζεται να εξετάσουμε τη συνολική εικόνα και να αναζητήσουμε τις βαθύτερες αιτίες.
Αν αυτά συμβαίνουν στο Αγρίνιο, τη μεγαλύτερη πόλη του νομού, τι πρέπει να περιμένουμε για τις μικρότερες πόλεις και τα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας;
Ποιο είναι το σχέδιο για την ανάπτυξη της περιοχής; Πώς θα δημιουργηθούν σταθερές θέσεις εργασίας; Πώς θα στηριχθούν οι επιχειρήσεις που παλεύουν να επιβιώσουν; Και κυρίως, πώς θα δοθούν στους νέους πραγματικοί λόγοι για να μείνουν στον τόπο τους, αντί να αναγκάζονται να αναζητούν το μέλλον τους σε άλλες πόλεις ή στο εξωτερικό;
Η ευθύνη για την απάντηση δεν ανήκει σε έναν μόνο φορέα. Αφορά την κεντρική εξουσία, τους δήμους, τους παραγωγικούς φορείς και την ίδια την τοπική κοινωνία. Χρειάζεται συντονισμός, συγκεκριμένες προτάσεις και παρεμβάσεις που θα φέρουν αποτέλεσμα, όχι απλώς διαπιστώσεις και ευχές.
Το Αγρίνιο και η Αιτωλοακαρνανία διαθέτουν ανθρώπους, παραγωγικές δυνατότητες, φυσικούς πόρους και σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Αυτό που απαιτείται είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησής τους, με επίκεντρο την εργασία, την επιχειρηματικότητα, την υγεία, τις υποδομές και την παραμονή των νέων στον τόπο τους.
Το κλείσιμο μιας κλινικής με ιστορία 58 ετών δεν είναι μόνο μια οικονομική εξέλιξη. Είναι αφορμή για προβληματισμό σχετικά με το μέλλον της περιοχής.
Γιατί μια πόλη δεν χάνει τη δυναμική της από τη μια μέρα στην άλλη. Τη χάνει όταν οι θέσεις εργασίας λιγοστεύουν, όταν οι επιχειρήσεις δεν αντέχουν, όταν οι νέοι φεύγουν και όταν οι τοπικές κοινωνίες συνηθίζουν να αντιμετωπίζουν κάθε νέο λουκέτο ως κάτι αναπόφευκτο.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο πόσες επιχειρήσεις θα κλείσουν ακόμη. Είναι αν υπάρχει η βούληση και το σχέδιο ώστε το Αγρίνιο και η Αιτωλοακαρνανία να αποκτήσουν ξανά προοπτική.
Γιατί αν η μεγαλύτερη πόλη του νομού δυσκολεύεται να κρατήσει ζωντανές τις επιχειρήσεις και τις θέσεις εργασίας της, τότε η συζήτηση για το μέλλον ολόκληρης της Αιτωλοακαρνανίας δεν μπορεί πλέον να αναβάλλεται.
Nανά Θοεδωροπούλου
