Σήμερα η κυβέρνηση ανακοινώνει τη διπλή παρέμβαση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης. Ολα δείχνουν ότι μέσα στη δίνη της μεγαλύτερης ενεργειακής κρίσης στην Ιστορία, σύμφωνα με τον διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ, τα μέτρα κινούνται στα ανώτερα όρια του εφικτού. Το επίδομα θέρμανσης αυξάνεται κατά 30% σε σχέση με πέρσι και όχι κατά 20%, όπως προβλεπόταν αρχικά και η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης θα είναι όντως αρκετά κάτω από τα 1,75 ευρώ το λίτρο, προς το 1,50. Ενώ δεν αποκλείεται και κάποια έκπληξη.

«Και είναι φθηνά;», θα ρωτήσει κάποιος. Ασφαλώς δεν είναι καθόλου φθηνά, αλλά πόσο φθηνότερα θα μπορούσε να είναι χωρίς να κινδυνεύει η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας και χωρίς να ξεπροβάλλει πάλι το φόβητρο της επιτήρησης;

Μερικά δεδομένα, για να καταστεί πιο σαφής η πραγματικότητα. Η Ελλάδα, η Ισπανία και η Σουηδία είναι οι τρεις χώρες που, αναλογικά με το ΑΕΠ τους, έχουν κάνει τη μεγαλύτερη παρέμβαση στήριξης. Αν ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης πήγαινε στο κατώτατο επιτρεπτό επίπεδο, το όφελος για τον καταναλωτή θα ήταν μικρότερο απ’ αυτό που έχει τώρα, με το σύνολο των μέτρων  που έχουν εφαρμοστεί και θα εφαρμοστούν από σήμερα. Τα επιπλέον έσοδα που έχουν προκύψει από τον ΦΠΑ, λόγω της αύξησης της τιμής των υγρών καυσίμων, έχουν επιστραφεί ήδη στην κοινωνία ως έκτακτα μέτρα.

Τι μένει απ’ όσα «τάζει» η αντιπολίτευση; Μένει η μείωση του ΦΠΑ, η οποία ποτέ δεν φτάνει ολόκληρη στον καταναλωτή κι όπου δοκιμάστηκε καταργήθηκε. Μένει και η φορολόγηση των υπερκερδών των διυλιστηρίων. Τα διυλιστήρια συμμετέχουν εδώ και μήνες στη στήριξη των τιμών και θα συνεχίσουν. Τα χρήματα που έχουν εισφέρει -από τα κέρδη τους και όχι από την τσέπη τους-χωρίς να είναι πάρα πολλά, δεν είναι και λίγα. Οι ισολογισμοί τους για το 2026 κλείνουν τον Δεκέμβριο. Ουδείς ξέρει, με την τρελή πορεία που έχει η τιμή του βαρελιού πετρελαίου, πόσα θα είναι τελικά τα κέρδη τους. Τότε που θα ξέρουμε όλοι θα είναι ίσως μια άλλη μέρα. Κι απ’ όλους που φωνάζουν για τα υπερκέρδη των εταιριών, ουδείς τόλμησε, όταν κυβερνούσε, να επιβάλει πρόσθετη φορολογία στα κέρδη τους. Σε αντίθεση με την κυβέρνηση, η οποία το έκανε δύο φορές και έστρεψε εναντίον της τα ¾ των ΜΜΕ τα οποία ανήκουν σε επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στα υγρά καύσιμα και στα διυλιστήρια. Και δεν αποκλείεται να το ξανακάνει. Αλλωστε, και οι ίδιες οι εταιρίες δεν έχουν κανένα λόγο να βρεθούν απέναντι στην κοινωνία, σε μια τόσο μεγάλη κρίση, όταν το κόστος για αυτές δεν είναι ίδια κεφάλαια, αλλά μέρος από τα μεγάλα κέρδη τους. Αρα, τζάμπα μαγκιές από την αντιπολίτευση.

Η Ελλάδα δεν είναι μια «αυτόνομη νησίδα» μέσα στην παγκοσμιοποίηση, που μένει ανεπηρέαστη απ’ ό,τι συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Το αντίθετο. Εχει όμως τη δυνατότητα, λόγω της επιτυχημένης οικονομικής πολιτικής της, να έχει πλεονάσματα και να μπορεί να στηρίζει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, χωρίς να κόβει τις εισοδηματικές ενισχύσεις που δίνει. Αλλά αυτό δεν αξιολογείται από τους αμέριμνους. Οχι επειδή δεν το ξέρουν, αλλά επειδή σκόπιμα το αποσιωπούν, επιχειρώντας ακόμα μια πολιτική κερδοσκοπία με τον πόνο και τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Η χώρα μαζί με όλο τον κόσμο ζουν τη μεγάλη κρίση, η οποία κανείς δεν ξέρει ακόμα τι ακριβώς θα αφήσει πίσω της. Βλέπουμε τις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, οι μεν δύο πρώτες να κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν κρίση χρέους (ό,τι έπαθε η Ελλάδα το 2009-2010) και η τρίτη να βρίσκεται σε καθεστώς ενισχυμένης επιτήρησης, λόγω ελλείμματος. Δεν δικαιούται να τα αγνοεί αυτά η αντιπολίτευση και να λαϊκίζει ανερυθρίαστα.

Το 2026 και το 2027 δεν είναι ούτε 2010, ούτε 2012, ούτε κυρίως 2015. Κι αυτό εξηγεί και τις κολλημένες βελόνες και του δεύτερου που πασχίζει να μείνει δεύτερος και του τρίτου που θα είναι ευτυχής αν γίνει δεύτερος. Οσο και να πλειοδοτούν, ούτε το πετρέλαιο ούτε το κόστος παραγωγής θα ήταν φθηνότερα. Ακριβότερα μπορεί να ήταν, γιατί θα τα είχαν δώσει όλα από την αρχή.

ΑΙΧΜΗ

Η ΓΚΙΛΦΟΪΛ ΦΕΥΓΕΙ, Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΜΕΝΕΙ

Χωρίς πρέσβη των ΗΠΑ θα μείνει κατά πάσα πιθανότητα η Ελλάδα έως τις εκλογές του 2027. Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι δεν είναι εύκολο για τον Λευκό Οίκο -έχοντας μπροστά του και τις ενδιάμεσες εκλογές- να ολοκληρώσει τις απαιτούμενες διαδικασίες, προκειμένου να οριστεί πρέσβης έως την ερχόμενη άνοιξη. Ωστόσο, δεν παρατηρείται κάποια ανησυχία στο ΥΠΕΞ, καθώς το Νο2 της αμερικανικής πρεσβείας στην Ελλάδα, Τζόσουα Χακ, είναι πολύ έμπειρος διπλωμάτης και «έκανε και θα κάνει τη δουλειά».

Η παραίτηση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, δεν ήταν έκπληξη. Το αντίθετο, ειδικά μετά την προχθεσινή δήλωση του Ντ. Τραμπ. Αν υπήρξε κάποιος προβληματισμός στην Αθήνα ήταν για τον Κάθετο Διάδρομο. Ομως, όπως τονίζουν διπλωματικές πηγές, και με την πρόσφατη επίσκεψη του Μ. Ρούμπιο στην Ελλάδα, είναι απολύτως σαφές ότι ο Κάθετος Διάδρομος για τη μεταφορά του αμερικανικού LNG, με πύλη εισόδου τη χώρα, «είναι στρατηγική επιλογή των ΗΠΑ». Αρα, δεν υπάρχει καμία ανησυχία για την προώθηση του έργου, που είναι άλλωστε σε εξέλιξη.

Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, που ήρθε στην Ελλάδα ο Τζ. Χακ, οι πρώτες δηλώσεις που έκανε στη ΔΕΘ του 2025 ήταν πως «χωρίς τον ηγετικό ρόλο της Ελλάδας ο Κάθετος Διάδρομος Φυσικού Αερίου δεν θα ήταν εφικτός»…