Η λέξη μνημόνιο από εφιάλτης γίνεται, αλίμονο (!), συνήθεια για τη μεγάλη πλειονότητα της Ελληνικής κοινωνίας. Τι κι αν δημαγωγικά θορυβούν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια ότι βγαίνουμε απ’ τα μνημόνια τον προσεχή Αύγουστο, οι πολίτες της χώρας μας θυμίζουν τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού «Παντού φόβος και τρομάρα και φωνές και στεναγμοί, παντού κλάψα, παντού αντάρα και παντού ξεψυχισμοί» κι άλλες στιγμές τους στίχους του Κώστα Βάρναλη «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!».
Γράφει ο Γιώργος Παληγεώργος*
Αυτή η μνημονιακή πραγματικότητα, οκτώ χρόνια τώρα, που βαφτίστηκε κανονικότητα από τους επιλογείς και εφαρμοστές των μνημονίων, έγινε απόγνωση, απελπισία, μοιρολατρία. Έγινε δηλαδή αυτό ακριβώς που επιδίωκε το καθεστωτικό πολιτικό σύστημα και η ντόπια οικονομική ολιγαρχία, που ανενόχλητα επιδίδονται στο πιο ακραίο πλιάτσικο σε βάρος του Ελληνικού λαού.
Από τα μνημόνια δε θα βγούμε, αυτό είναι πολύ εύκολο να αποδειχθεί, αφού υπάρχουν συμφωνίες για τα πρωτογενή πλεονάσματα (3,5%) μέχρι το 2022 και 2% για άλλα 38 χρόνια. Αυτό σημαίνει σειρά από δυσμενέστατα(αβάσταχτα) μέτρα για τον Ελληνικό λαό, μέχρι το 2060 (μέχρι τότε θα έχει πεθάνει το 75% των πολιτών της χώρας). Επί πλέον υπάρχει η συμφωνία εκποίησης της δημόσια περιουσίας (άκουσον-άκουσον!) για 99 χρόνια! Άρα λοιπόν για ποια έξοδο μιλάμε, για ποια απελευθέρωση απ’ την επιτήρηση;
Ένα μόνο είναι σίγουρο, αν συμβούν, τα παραπάνω συμφωνηθέντα, Ελλάδα και Έλληνες, μετά από λίγες γενιές, δε θα υπάρχουν! Μας απειλούν μάλιστα με απώλεια της ειρήνης και καταστροφή, αυτοί που έχουν χρεοκοπήσει τη χώρα, αυτοί που δεν άφησαν μέρα που να μην εμπλακούν σε ρεμούλες και σκάνδαλα (δεν είναι μόνο η Novartis, το ποδόσφαιρο και τα κανάλια), κρατώντας για προστατευτική τους ασπίδα το νόμο περί (μη) ευθύνης υπουργών, την ώρα που ο λαός λιμοκτονεί, χάνοντας σε πλειστηριασμούς πρώτες κατοικίες και μικρομάγαζα και πάνω από εξακόσιες χιλιάδες νέοι, οι περισσότεροι επιστήμονες, έχουν φύγει ως οικονομικοί μετανάστες!
Εδώ και τώρα θετική ματιά, εδώ και τώρα αισιοδοξία!
Η Ελλάδα δε θα μπορέσει ποτέ να αντιμετωπίσει το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος, ούτε οι χρεωμένοι πολίτες (στην πλειονότητά τους) θα καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τα προσωπικά τους και οικογενειακά τους υπέρογκα χρέη. Απλώς θα βυθιστούν στο άπατο βαρέλι του φαύλου χρέους και χάνοντας τα πάντα θα χαθούν.
Η συσάχθεια(διαγραφή ιδιωτικών χρεών) και η διαγραφή του δημόσιου χρέους της χώρας(στάση πληρωμών προς το εξωτερικό), με ταυτόχρονη δραστική μείωση της φορολογίας και γενναία χρηματοδότιση της οικονομίας, με κοινωνικά δίκαιο τρόπο, είναι απόλυτοι όροι ύπαρξης της Ελλάδας και των Ελλήνων. ΑΜΕΣΑ!
Η έξοδος απ’ το ευρώ της τοκογλυφίας και η επιστροφή στο εθνικό μας νόμισμα είναι απόλυτη προϋπόθεση, για να ανακτήσουμε τη νομισματική και την εν γένει κυριαρχία μας, να συγκρουστούμε νικηφόρα με την ΕΕ και τις πολιτικές της, να περιέλθει στο δημόσιο το τραπεζικό σύστημα, να υπάρξουν δημόσιες επενδύσεις και να χρηματοδοτηθεί η παραγωγική και η διοικητική ανασυγκρότητη της χώρας. Είναι ο μόνος τρόπος να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη και να κυκλοφορήσει το χρήμα. Είναι η μόνη εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση.
Η λαϊκή-δημοκρατική αντιμνημονιακή συμμαχία
Σήμερα η τεράστια πλειονότητα του Ελληνικού λαού βρίσκεται σε τέτοιο σημείο φτώχιας που είναι αδιανόητο να μην έχει κοινά αιτήματα με την λαϊκή-εργατική τάξη. Οι υπερχρεωμένοι μικροί επιχειρηματίες, οι επιχειρηματίες που έκλεισαν την επιχείρησή τους, οι ελεύθεροι επαγγελματίες που βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο, οι προλεταριοποιημένοι επιστήμονες, διανοούμενοι και καλλιτέχνες, οι άνεργοι γενικώς, η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών και των φαντάρων μαζί με τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και τους αγρότες που παραπέουν, μαζί με τους εξαθλιωμένους συνταξιούχους μπορούν να αποτελέσουν τη μεγάλη εργατική-λαϊκή πλειοψηφία! Όλοι αυτοί δηλαδή που σφράγισαν το μεγάλο ΟΧΙ στις 5 Ιούλη 2015 και προδόθηκαν απ’ τον Τσίπρα και το πολιτικό κατεστημένο της χώρας.
Εκτός απ’ τον απάνθρωπο οικονομικό (νέο)φιλελευθερισμό, που αποθεώνει το νόμο του οικονομικά δυνατού και που χρησιμοποιεί ως κανόνα του ο σύγχρονος καπιταλισμός, εκτός απ’ τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και της ΕΕ (κυρίως), εκτός από τις εθελόδουλες κυβερνήσεις της χώρας μας, φταίμε κι εμείς, όσοι δεν υποστηρίζουμε δυναμικά και με απλά και κατανοητά επιχειρήματα τη ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση για να σταθεί η Ελλάδα όρθια και να πάρει ανάσα ο Έλληνας πολίτης. Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας!
Οι δημοκρατικές, προοδευτικές, πατριωτικές και αριστερές δυνάμεις που ακόμα αγωνίζονται ενάντια στα μνημόνια και στην εκποίηση της χώρας οφείλουν να ομονοήσουν και να δράσουν από κοινού σε μια δημοκρατική αντιμνημονιακή συμμαχία, χωρίς να απεμπωλούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, αλλά και χωρίς τερτίπια. Οφείλουν να απευθυνθούν και να κινητοποιήσουν τη μεγάλη λαϊκή-εργατική πλειοψηφία, με θετικό και αισιόδοξο τρόπο, για να αλλάξει δραστικά την πολιτικοκοινωνική και οικονομική πορεία της χώρας! Για να ανοίξει ο δρόμος της ιστορικής αναγκαιότητας, της δίκαιης κοινωνίας και του σύγχρονου σοσιαλισμού.
Όσες δημοκρατικές-αριστερές δυνάμεις αρνούνται(δυστυχώς) αυτήν την προσπάθεια και θέλουν να μένουν σε μια ατέρμονη, κλειστή και αδιέξοδη συζήτηση με σκελετούς μιας αραχνιασμένης σέχτας, είναι φανερό πως αδυνατούν να αναλάβουν πολιτικές ευθύνες και να συνοδοιπορήσουν με την κοινωνία, που ασφυκτιά, αλλά και που θέλει να έχει άμεσα ένα ανθρώπινο μέλλον.
Η ζωή θα προχωρήσει!
Σημείωση: Οι δεκάδες δημοκρατικοί-αριστεροί βουλευτές, που τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2015 στάθηκαν απέναντι στα μνημόνια και αποχώρησαν απ’ το ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν ενωμένοι να στείλουν μήνυμα νέου αγώνα στους αποσβολωμένους Έλληνες πολίτες, για να ανακτήσουν θάρρος και πολιτικό κουράγιο και να ξαναβγούν στους δρόμους.
*Ο Γιώργος Παληγεώργος είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
