Τρίτη 1 Μάη-Οι εκπαιδευτικοί στη συγκέντρωση του ΕΚΑ

Η 1^η Μάη 2018

ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

(Συμμετέχουμε στις συγκεντρώσεις της περιοχής μας)

Η συγκυρία της φετινής Πρωτομαγιάς κατακλύζεται από την πολύπλευρη κρίση που έχει πλημμυρίσει τη χώρα, ύστερα από την ψήφιση και εφαρμογή των Μνημονίων με την Τρόϊκα ( Θεσμοί),με αποτέλεσμα την εφαρμογή της πιο σκληρής και απάνθρωπης πολιτικής που έχει ετσιθελικά επιβάλλει εκλεγμένη κυβέρνηση, σε ολόκληρη τη δημοκρατική πορεία του ελληνικού λαού. Τα μέτρα αυτά, με το ακραία αντιλαϊκό, αντικοινωνικό και αρκετές φορές αντιδημοκρατικό περιεχόμενό τους, διευρύνουν όλο και περισσότερο την ανεργία και την ανέχεια, διαλύοντας και εξαφανίζοντας κάθε μορφή κοινωνικής προστασίας και ότι έχει απομείνει από το κοινωνικό κράτος της χώρας.

Είναι πρωτόγνωρη η ταχύτητα των αναθεωρήσεων των μνημονίων, προκειμένου να αυξηθούν οι θυσίες του λαού μας και οι οποίες αντί να χρησιμοποιηθούν, με ιερή διαχείριση, υπέρ των αναγκών της χώρας και της προσπάθειας να βγούμε από την κρίση, όλα προσφέρονται και χαρίζονται στους δανειστές, κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Συγχρόνως δρομολογούν την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, η οποία θα εξαγορασθεί από τους δανειστές και τους φίλους τους, χωρίς να προσφέρουν ούτε ένα ευρώ από τα κεφάλαιά τους, παρά μόνο ένα μέρος από τους τόκους των δανείων που μας χρεώνουν και συγχρόνως το χρέος της χώρας θα διογκώνεται.

Στη φετινή Πρωτομαγιά πρέπει να δοθεί ένα μαζικό μήνυμα αποδοκιμασίας των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών με όπλο την αλληλεγγύη και την πάλη των εργαζόμενων για πολιτική ανατροπή και κοινωνική χειραφέτηση.

Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Σικάγο το 1886 στέλνουν διαχρονικό μήνυμα και εμπνέουν τις κοινωνίες και τους λαούς. Ο αγώνας για καλύτερες συνθήκες εργασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης είναι διαρκείς. Στην Ελλάδα που βιώνει τις βάρβαρες πολιτικές των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων, οι εργαζόμενοι με Ενωτικούς Αγώνες και διαρκή επαγρύπνηση καλούνται να βάλουν φραγμό σε αυτούς/ές που θέλουν να εξαθλιώσουν την κοινωνία μας.

Η Κυβέρνηση με την εφαρμογή άγριας λιτότητας, φορομπηχτικών επιδρομών και με περικοπές στο κοινωνικό κράτος, δημιουργεί καθημερινά νέα αδιέξοδα. Με στοχοποίηση των Δημοσίων Υπαλλήλων, με εμπαιγμό των ανέργων και με επιβολή ελαστικών εργασιακών σχέσεων διαλύει τον κοινωνικό ιστό. Το 4ο δυσβάσταχτο μνημόνιο είναι έτοιμο να εφαρμοστεί με νέες αδικίες και νέες θυσίες για το λαό μας.

Oι εργαζόμενοι δεν υποχωρούν, δεν σκύβουν το κεφάλι! Είναι άνθρωποι και όχι αριθμοί! Με ενότητα και συσπείρωση παλεύουμε για ένα καλύτερο αύριο και προασπίζουμε τα δικαιώματά μας και εργασιακές κατακτήσεις ετών.

Η Τρίτη 1 Μάη είναι μέρα απεργίας. Είναι μέρα γιορτής για όλους τους εργαζόμενους, που τιμούν τους αγώνες και τις θυσίες τους. Οι εκπαιδευτικοί με την καθολική τους συμμετοχή στις εκδηλώσεις αυτές (στο Αγρίνιο στο ΕΚΑ, ώρα 10π.μ), μαζί με όλους τους άλλους εργαζόμενους διεκδικούν να μπορούν να ζουν ειρηνικά και με αξιοπρέπεια από το μισθό τους, σε μια αναβαθμισμένη Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλα τα παιδιά, με μόνιμη και σταθερή δουλειά όλων των εκπαιδευτικών.

Απαιτούμε το 5% του Α.Ε.Π. για τη Παιδεία, με αντίστοιχη πρόβλεψη και στους άλλους κοινωνικούς τομείς, όπως υγεία-πρόνοια, ασφάλιση, απασχόληση κ.λ.π. ώστε να καλύπτονται οι σύγχρονες ανάγκες κάθε οικογένειας εργαζομένων.

Δεν ξεχνούμε τις ευθύνες όλων των κυβερνήσεων που με το πρόσχημα των μεταρρυθμίσεων στη παιδεία έχουν φέρει σήμερα το δημόσιο σχολείο σε δεινή θέση. Σήμερα μάλιστα το παραδίδουν πλέον σε ξένους οργανισμούς πολυεθνικών συμφερόντων, όπως στον Ο.Ο.Σ.Α., προκειμένου να μετατρέψουν τη γνώση σε εμπόρευμα, και την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση σε φθηνή και ευέλικτη κατάρτιση με την μαθητεία στην υπηρεσία των πολυεθνικών. Θέλουν την επόμενη γενιά «δούλος» επαναφέροντας τις εργασιακές σχέσεις στην εποχή του «κάλφα» και μάλιστα αντί μισθού ένα «κομμάτι ψωμί»! Αυτή την κοινωνία σχεδιάζουν τα μνημόνια και τα προγράμματα της ελίτ της Ε.Ε για την πατρίδα μας.

Οι καθηγητές δεν παραιτούνται από τις διεκδικήσεις τους από τα μεγάλα και διαχρονικά αιτήματα του κλάδου καθώς και τα καθημερινά τους προβλήματα μέσα στο σχολείο και στη ζωή. Απαιτούμε άλλες πολιτικές πέρα και έξω από τα μνημόνια που μας έχουν οδηγήσει ως κοινωνία σε μία πολυεπίπεδη κρίση που δεν την δημιουργήσαμε εμείς, δεν έχουμε την ευθύνη της αλλά επωμιζόμαστε στον υπερθετικό βαθμό τα αποτελέσματα και τις συνέπειές της.

Με γνώμονα και παρακαταθήκη για όλα αυτά που έχουμε συνεισφέρει ως κλάδος στην υπόθεση της υπεράσπιση της Δημόσιας Παιδείας και του καθηγητή, ως συνδικαλιστικό κίνημα αταλάντευτα επιδιώκουμε τη διαμόρφωση ενός κινήματος παιδείας και πολιτισμού στη χώρα μας που δεν θα χωρούν οι ταξικές διαφορές για τα παιδιά του Ελληνικού λαού και οι διακρίσεις ιδιαίτερα των εργαζομένων.

Θεωρούμε ότι είναι υποχρέωση της πολιτείας και της εκάστοτε κυβέρνησης να προγραμματίζουν κάθε φορά με τον καλύτερο τρόπο την κάλυψη όλων των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό για όλα τα σχολεία του νομού και της χώρας μας γενικότερα.

Η μεγάλη ανεργία που παρατηρείται στους νέους πτυχιούχους φανερώνει και τις διαθέσεις για το μέλλον, σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις που επιδιώκουν να καθιερώσουν και στο δημόσιο σχολείο.

Συμμετέχουμε στον φετινό εορτασμό της εργατικής πρωτομαγιάς διδάσκοντας ίσως το καλύτερο μάθημα στους μαθητές μας, όπως αυτό της αγωνιστικής παρακαταθήκης που δεν μπορεί ποτέ να μπει στην αγοραία λογική της πριμοδοτούμενης συμμετοχής. Χωρίς βέβαια να παραιτούμαστε από κάθε τι που οι εργαζόμενοι έχουν κερδίσει με αγώνες. Γι’ αυτό σε αυτό το μάθημα των ιδανικών καλούμε τους μαθητές και τους γονείς τους.

Είναι γνωστές επίσης οι αιτίες που «γενούν» όλα αυτά τα προβλήματα στην εκπαίδευση και στην Ελληνική κοινωνία, οι λίγοι θέλουν να γίνουν πλουσιότεροι και να κάνουν τους πολλούς φτωχότερους!

Η Β’ ΕΛΜΕ Αιτωλ-νίας ξεπερνώντας κάθε δυσκολία, οργανωτική, πολιτικών εκτιμήσεων και διαθέσεων θεώρησε καθήκον της να συμμετέχει στην εκδήλωση που διοργανώνει το Εργατικό Κέντρο Αγρινίου και με το πλαίσιο των αιτημάτων του κλάδου. Η δημόσια εκπαίδευση χτυπιέται από παντού το δημόσιο αγαθό της παιδείας συρρικνώνεται, η νέα γενιά πτυχιούχων αβοήθητη τρέχει να βρει «ένα κομμάτι ψωμί» στη ξενιτιά. Οι νέοι συλλογικοί αγώνες των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων γενικότερα είναι το ζητούμενο.

Απέναντι στον εμπαιγμό τους, τις εξοντωτικές πολιτικές, την αναλγησία και την βαρβαρότητά τους απαντάμε με έναν τρόπο, που γνωρίζει το συνδικαλιστικό κίνημα. Την οργάνωση μας και τον κοινό αγώνα μαζί με όλα τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται βάναυσα από τις βάρβαρες και αντιλαϊκές τους πολιτικές. Οι ενωτικοί αγώνες των εργαζομένων ας γίνουν φραγμός στις «βάρβαρες» πολιτικές που ισοπεδώνουν, φτωχοποιούν και εξαθλιώνουν την ελληνική κοινωνία.