Δύναμη ή Αδυναμία;
Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της επίδειξης «δύναμης» από την πλευρά του δήμου. Παρασταθήκαμε ως διοικητικό συμβούλιο του σωματείου εργαζομένων του δήμου, για μία ακόμη φορά, στην επιτροπή του άρθρου 152 του ν. 3852/10, όπου εκδικαζόταν προσφυγή του δήμου, κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης η οποία μας είχε δικαιώσει σε ένστασή μας κατά της αναγνώρισης χρέους και παραίτησης από τα δικαιώματά του δήμου σε αγωγή της ΔΕΥΑΜ κατά αυτού, για ποσό περίπου 540.000,00 ευρώ. Παρασταθήκαμε και ,όπως πάντα, δώσαμε μάχη. Φυσικά η σπουδή και η ταχύτητα ανάρτησης της απορριπτικής απόφασης δείχνει μάλλον το «μάταιο» αυτής της μάχης. Η συζήτηση του θέματος τελείωσε περίπου στις 11:10 και η απόφαση αναρτήθηκε στις 12:20, δηλαδή συζητήθηκε, αποφασίστηκε, συντάχθηκε, πρωτοκολλήθηκε και αναρτήθηκε εντός περίπου μίας ώρας! Αυτή την ταχύτητα απόδοσης δικαιοσύνης θα την ζήλευαν ακόμη και οι θεσμοί. Όπως πάντα στο Μεσολόγγι είμαστε έτη φωτός μακριά.
Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι στην ίδια συνεδρίαση ξεδιπλώθηκε για μία ακόμη φορά η άθλια προπαγάνδα της δημοτικής αρχής, δια στόματος του νομικού συμβούλου. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, είχε εντολή από τον Δήμαρχο, το οποίο μάλιστα ζήτησε να γραφτεί και στα πρακτικά, να αμφισβητήσει την διαδικασία και την βούληση εμπλοκής του σωματείου στην όλη διαδικασία, η οποία ,όπως ανέφερε, δεν νομιμοποιείται ούτε από το Διοικητικό Συμβούλιο, ούτε από τα μέλη και την οποία κινεί για προσωπικό όφελος και με προσωπική ευθύνη του, μόνο ο Πρόεδρος. Δυστυχώς για μία ακόμη φορά βρεθήκαμε μπροστά σε μία προσφιλή πρακτική της δημοτικής αρχής για τις συλλογικότητες, μέσω της στόχευσης των διοικούντων τους. Είναι μια πρακτική την οποία διακινούν εντέχνως τα «παπαγαλάκια» της δημοτικής αρχής το τελευταίο χρονικό διάστημα. Είναι μια πρακτική που μάλιστα φτάνει ακόμη στο άθλιο σημείο, αντιδήμαρχος να καλεί μέλη του διοικητικού συμβουλίου να τα «ρωτά» εάν είχαν γνώση ή εάν συμφώνησαν στην κάθε ανακοίνωση που έχει εκδώσει το σωματείο. Ή σε κάθε ανακοίνωση ή έγγραφο του σωματείου προς την αιρετή διοίκηση, εντέχνως να μετακυλύουν τις ευθύνες τους σε υπηρεσιακούς παράγοντες, προσπαθώντας να θέσουν συναδέλφους απέναντί στο σωματείο ή σε άλλους συναδέλφους, με την τεχνική του «διαιρεί και βασίλευε», παίζοντας το παιχνίδι «κοίτα τι λένε για σένα οι καλοί συνάδελφοί σου του σωματείου» ή τις περισσότερες φορές «κοίτα τι λέει ο Πρόεδρος για σένα». Είναι μια πρακτική η οποία θέλει να πλήξει μέσω του θεσμού του Προέδρου, το σωματείο εργαζομένων και τη δίκαια διεκδίκηση αιτημάτων του συνόλου των εργαζομένων του δήμου. Αιτήματα τα οποία είναι υπαρκτά, αλλά αρέσκονται να τα κρύβουν κάτω από το χαλί και να στοχοποιούν όποιον θέλει να τα βγάλει από εκεί. Είναι μια πρακτική που δείχνει ότι το μόνο για το οποίο νοιάζεται η δημοτική αρχή, είναι η εικόνα και το φαίνεσθαι. Είναι μια πρακτική που παραπέμπει δυστυχώς, σε άλλες εποχές και συμπεριφορές. Είναι μια πρακτική προφανώς, που δυστυχώς χαρακτηρίζει το σύνολο της αιρετής διοίκησης του δήμου μας, καθώς τους έχει γίνει βιωματική συνήθεια και κανένας τους δεν μιλά ή αντιδρά. Έχουμε ξαναπεί ότι και η σιωπή είναι συνενοχή.
Τα συμπεράσματα δικά σας… Τελικά είναι δύναμη ή αδυναμία των αιρετών τέτοιου είδους συμπεριφορές;
Υ.Γ.1 Συνάδελφοι εμείς ήμασταν και θα είμαστε εδώ προσπαθώντας να διεκδικήσουμε λύση στα προβλήματά σας. Μην φοβάστε, μην αφήνετε να σας κάνουν «πλύση εγκεφάλου», μην αφήνετε να σας τρομάζουν και να υποτιμούν την νοημοσύνη σας.
Υ.Γ.2 Εάν οι αιρετοί του δήμου μας δαπανούσαν τόσο παραγωγικό χρόνο και για να οργανώσουν τον δήμο, όσο δαπανούν για να απαξιώνουν το σωματείο, τότε ο δήμος θα είχε απογειωθεί. Οψόμεθα!
Το διοικητικό Συμβούλιο
