- Του Γιάννη Γιαννακόπουλου
Η γέφυρα της Αβώρανης, επί του χειμάρρου-ποταμού Ερημίτσα, κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα με την επίβλεψη Ιταλών μηχανικών και Ηπειρωτών κτιστάδων. Εχει πέντε τόξα και για την κατασκευή της χρησιμοποιήθηκε πέτρα από τα νταμάρια της Αγίας Παρασκευής Αγρινίου. Θεωρείται από τα σημαντικότερα πετρόκτιστα μνημεία της περιοχής και είναι καταγραμμένη ως αξιοθέατο σε καρτ ποστάλ των αρχών της δεκαετίας του 1930.
Αρχικά το πλάτος της ήταν μικρότερο κατά 3 μέτρα του σημερινού και στις πλευρές της υπήρχαν για προστασία σιδερένια κιγκλιδώματα. Εγινε όμως διαπλάτυνσή της με τσιμέντο στα τέλη της δεκαετίας του 1959 η στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και πήρε την σημερινή της μορφή.
Από μικρό παιδί εντύπωση που έκαναν οι “κατεβασιές”, έτσι λέγαμε της μεγάλες υδρορροές, μετά από έντονες βροχοπτώσεις που η στάθμη του νερού πολλές φορές κάλυπτε τα στηρίγματα των τόξων της γέφυρας.
Σημασία έχει το γεγονός ότι από την Ερημίτσα γίνονταν πάντα αμμοληψίες αρχικά με κάρα και στη συνέχεια με φορτηγά αυτοκίνητα. Το αποτέλεσμα των αμμοληψιών αυτών και σε συνδιασμό με τις κατά καιρούς εκβαθύνσεις ήταν να κατέλθει η στάθμη της κοίτης του χειμάρρου σε σημείο που να αποκαλυφθούν τα πέλματα των βάσεων στήριξης της γέφυρας και μάλιστα σε κάποια από αυτά μετά από την περυσινή μεγάλη “κατεβασιά” του Δεκεμβρίου να έχουν προκληθεί ζημιές.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών θα πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα για την προστασία την γέφυρας, που αποτελεί μνημείο και αξιοθέατο της περιοχής, ώστε να αποφευχθεί μερική η γενικότερη κατάρρευσή της.
Για την ιστορία να επισημάνω επίσης ότι η πτώση της κοίτης της Ερημίτσας συνετέλεσε στο να διακοπεί η παροχή νερού στον υδραύλακα που κινούσε τους νερόμυλους Νάστα, Κίτσου και Χονδρού καθώς και σε αυτόν μου μετέφερε νερό μέχρι το Αγρίνιο που λειτουργούσαν παλαιότερα βυρσοδεψία και νερόμυλος.
Με την ευκαιρία και επειδή η συγκεκριμένη γέφυρα εξυπηρετεί πολύ μεγάλη κίνηση αυτοκινήτων, με την εκ περιτροπής διέλευση αυτών λόγω του περιορισμένου πλάτους της. Επί πλέον όταν κατασκευάστηκε προφανώς οι προδιαγραφές ήταν για κάρα η εν πάσει περιπτώσει για οχήματα περιορισμένου βάρους. Σήμερα όμως κρίνεται αναγκαία η κατασκευή μίας άλλης γέφυρας με σύγχρονες προδιαγραφές και ταυτόχρονη ευθυγράμμιση του δρόμου τόσο στην περιοχή του οικισμού του Τροχού όσο και της Αβώρανης.
Εν έτει 2018 είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει στην εν λόγω περιοχή με την δυσκολία στη διέλευση και τα πολλά τροχαία ατυχήματα.
Πρώτα από όλα όμως υπερέχει η προστασία της υπάρχουσας πετρόχτιστης γέφυρας που αποτελεί κατασκευαστικό μνημείο και αξιοθέατο της περιοχής όπως προανέφερα.
