Αυτό μου δηλώνει η petite Αγρινιώτισσα με το εντελώς ‘είδες που δικαιώθηκα’ Σκαρλετογιοχανσικό χαμόγελό της την ώρα που καθόμαστε, παρέα με το εδώ και χρόνια αγόρι της στο καφε-στέκι τους στο Χαΐδάρι (αυτός είναι ο λόγος που μετακόμισε από την Πάτρα στην Αθήνα τον περασμένο Ιούνιο).

“Το θετικό που βγήκε για εμένα από το GNTM ήταν ότι βρήκα επιτέλους το τι θέλω να ασχοληθώ στη ζωή μου. To μόντελινγκ δεν ήταν η δουλειά μου. Αλλά πείστηκα ότι μπορώ να το κάνω”.

Προσθέτοντας πόσο την έχει βοηθήσει αντίστοιχα η Ηλιάνα Παπαγεωργίου, που ακόμη και τώρα επικοινωνεί μαζί της για να τσεκάρει πως τα πάει.

‘”Συνειδητοποίησα, όντας μέσα στο σπίτι, ότι δεν μου άρεσε. Με ενοχλούσαν οι κάμερες. Δεν μπορούσα να είμαι ο εαυτός μου. Μπορεί π.χ. να είχα μια ευαίσθητη στιγμή, επειδή μου έλειπαν οι γονείς μου, και έπρεπε να κλάψω μπροστά στην κάμερα. Επίσης αναγκαζόμουν να είμαι συγκρατημένη. Γιατί γενικά είμαι έντονος χαρακτήρας. Αλλά δεν το έδειχνα. Δεν ήθελα να εκτεθώ”.

Και εξηγώντας μου το κόστος, σωματικά και ψυχολογικά, που είχε πάνω της αυτή η απότομη έκθεση στη δημοσιότητα.

“Μου πήρε περισσότερο από ένα μήνα για να επανέλθω στα φυσιολογικά μου. Στην αρχή δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Επίσης ήμουν συνέχεια με το κινητό στο χέρι και διάβαζα τα σχόλια που έγραφαν. Μπορεί να ήταν 1.000 καλά, αλλά εγώ εστίαζα στα τρία κακά. Δεν το είχα συνηθίσει αυτό. Έπαθα σοκ”.

Μια εντελώς ‘άκυρη’ πρόβλεψη για ένα εκκωφαντικά όμορφο και στιβαρά συγκροτημένο κορίτσι που έχει μάθει πως να φροντίζει τον εαυτό της, αλλά και όλα τα μικρότερα αδέλφια της, από τότε που ήταν 6η δημοτικού.

‘”Είμαστε συνολικά 10 αδέλφια. Οπότε το ένα μεγάλωνε το άλλο. Εγώ ήμουν 4η στη σειρά, μοιραζόμουν το δωμάτιο με την αδελφή μου τη Βάσω, πρόσεχα τα μικρότερα (σ.σ. τα έπαιρνε από το σχολείο, τα βοηθούσε στο διάβασμα) και έκανα τα ΣΚ τις δουλειές του σπιτιού. Ήταν υπέροχη εμπειρία. Δεν ένοιωσα ποτέ μου μοναξιά. Το μόνο που ‘στερήθηκα’ ήταν το να έχω την προσοχή των γονιών μου. Γιατί πάντοτε υπήρχε ένα μικρότερο που τους είχε ανάγκη”.

Ουσιαστικά η πρώτη φορά που το ‘ασχημόπαπο που έγινε κύκνος’ – η Γαρυφαλλιά – έμεινε μόνη της ήταν στα 18 της, όταν και μετακόμισε στην Πάτρα για να σπουδάσει οδοντοτεχνίτρια.

“Δεν ήμουν όμορφη στο Λύκειο. Ήμουν πιο αδυνατούλα, πιο κοριτσάκι. Δεν είχα καμπύλες. Επίσης δεν είχα και ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση”.

Εκεί που, το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν ένα τατού με ένα κορίτσι που βλέπει το μπαλόνι της να φεύγει στον ουρανό.

“Το έκανα γιατί αισθανόμουν ότι γίνομαι επιτέλους γυναίκα, φεύγει η παιδικότητα μου και παίρνω τη ζωή στα χέρια μου. Κάτι που όντως συνέβη αφού βρήκα αμέσως δουλειά και άρχισα να συντηρώ τον εαυτό μου. Ήθελα να τα κάνω όλα μόνη μου”.

Αν και ο ροκάς μπαμπάς της, πρώην ιδιοκτήτης bar και club και μετέπειτα υπάλληλος στη ΔΕΗ, δεν ενέκρινε -όπως ήταν αναμενόμενο- την απόφασή της να αρχίσει να δουλεύει νύχτα (σ.σ. η Γαρυφαλλιά ξεκίνησε ως υποδοχή στο Novana και πέρασε διαδοχικά -ως υποδοχή, service και barwoman- από τα καλύτερα μαγαζιά της πόλης).

”Ήταν αλήτης, με την καλή έννοια, ο μπαμπάς στα νιάτα του. Αυτό που μας λέει συνέχεια είναι ότι ‘Το κακό που πήρατε από μένα μου είναι η τρέλα μου. Δεν μπορώ να σας κάνω καλά”.

Πάμε πίσω στην πρόβλεψη της Καγιά. Δεν χρειάζεται να έχεις Master στην Ψυχολογία για να καταλάβεις, ήδη από το πρώτο πεντάλεπτο που θα την γνωρίσεις, ότι η Γαρυφαλλιά διαθέτει μια χαρά πάθος. Τόσο για την δουλειά, όσο και για τον σύντροφό της.

”Μου έλεγαν ότι έμοιαζα με την Σκάρλετ Γιόχανσον και πριν μπω στο παιχνίδι. Αλλά δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό να ασχοληθώ με το μόντελινγκ. Έλεγα ‘ΟΚ, είμαι ωραία. Και τι έγινε; Ωραίες υπάρχουν πολλές. Σiιγά μην τρέχω σε πρακτορεία”.

Και για τα δυο εκ των οποίων οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ στις ‘πρωτοβουλίες’ της κολλητής της, της Μελίνας.

“Εκείνη μου δήλωσε συμμετοχή στο NTM χωρίς να το ξέρω. Με πήραν να μου πουν ότι πέρασα όταν ήμουν στο Zara. Τους είπα ότι κάνουν λάθος και τους το έκλεισα. Εκείνη ήταν που έκανε, επίσης χωρίς να το ξέρω, like από το κινητό μου σε κάποια post του μετέπειτα αγοριού μου στο instagram. Εκείνος μου έκανε follow. Αρχίσαμε να μιλάμε. Και τελικά γνωριστήκαμε”.

Όπως επίσης δεν χρειάζεται να έχεις Master στην Ψυχολογία για να καταλάβεις, ήδη από το πρώτο πεντάλεπτο που θα την γνωρίσεις, ότι η Γαρυφαλλιά, όπως όλες οι αυθεντικά όμορφες γυναίκες που έχω συναντήσει στη ζωή μου, δεν νοιώθει την ανάγκη να βγάλει ντουντούκα (βλέπε να βαφτεί, να ντυθεί ή να ποζάρει κάπως) για να το διαλαλήσει.

Εκείνη, όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει το αγόρι της, είναι -παρά το νεαρό της ηλικίας της- και φανατικά προσγειωμένη (σ.σ. επίσης απρόσμενα ακατάστατη και ελαφρώς γκρινιάρα). Και δεν θέλει με τίποτα να προκαλεί.

“Αυτό είναι και κάτι που μας έχουν μάθει οι γονείς μας. Να είμαστε σκληρές και προσγειωμένες. Να μην αφήνουμε τα μυαλά μας να πάρουν αέρα”.

Η αλήθεια είναι πως η Γαρυφαλλιά, με την ‘τόσο όσο’ βραχνή φωνή, δεν το έχει ανάγκη να προκαλέσει. Έχει φροντίσει για αυτό η μαμά φύση.

Μην ξεχάσω να σου πω πως, αν θέλεις πραγματικά να δεις τι μέρος του λόγου είναι, οφείλεις να τσεκάρεις τα βιντεάκια που ανεβάζει στο σουπερ επιτυχημένo blog της στο youtube (43.000 συνδρομητές and counting). Εκεί που επιτρέπει στον εαυτό της να βγάλει βόλτα την πιο fun in the sun -εξού και ακαταμάχητη- εκδοχή του εαυτού της.

https://www.youtube.com/watch?v=MvmWSsXlDYw