Μέσα στις επόμενες μέρες θα έχει υπογραφεί ο νέος προϋπολογισμός για το έργο της αντικατάστασης του  κεντρικού αγωγού υδροδότησης από το Φράγμα Καστρακίου έως τις κεντρικές δεξαμενές Αγρινίου», από το πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης», αυξημένος κατά 10 εκ. ευρώ ώστε να ξεπεραστούν οι ανατιμήσεις στα υλικά που πάγωσαν το σημαντικό αυτό έργο για πάνω από 7 μήνες.

Όλοι λένε ότι για τα επόμενα πολλά χρόνια (εκατό κατά τον ίδιο τον δήμαρχο Αγρινίου) διασφαλίζεται η επάρκεια και η ποιότητα νερού με τη συνέχιση και  ολοκλήρωση ενός έργου κρίσιμης σημασίας για τον Δήμο Αγρινίου. Πρόκειται για άλλη μια υποδομή μετά την ενεργειακή κοινότητα που θα κάνει τον δήμο να έχει διασφαλίσει ότι θα έχει ενέργεια και νερό, τα δύο πιο βασικά στοιχεία για την επιβίωση σε ένα τόπο.

Η επιβίωση όμως δεν είναι ποτέ αρκετή, στις δυτικές κοινωνίες ο στόχος είναι η κοινωνική και ατομική ανάπτυξη μέχρι την ευμάρεια. Καλώς ή κακώς αυτό είναι το ζητούμενο, κάποιες χώρες έχουν ως στόχο στα συντάγματά τους ακόμη και την ευτυχία. Στο Αγρίνιο όμως δεν λείπει η ευτυχία αλλά η προοπτική. Κι αυτή θα έρθει αν επενδύσουν στον δήμο το κράτος με δικές του δομές αλλά και ιδιώτες που διαθέτουν ικανά κεφάλαια. Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρχει έδαφος, να υπάρχει σχέδιο.

Μια καλή αρχή είναι η κατεύθυνση που δόθηκε από τν Δένδια στο στρατιωτικό αεροδρόμιο με την τεχνολογική καινοτομία που μπορεί να έρθει. Δεν αρκεί όμως. Οπότε σύντομα πρέπει να υπάρξει κάποιο σχέδιο που θα κάνει το κεντρικό κράτος να κοιτάξει προς τα εδώ. Θα είναι μια βιομηχανική περιοχή, θα είναι μια αληθινή πανεπιστημιακή σχολή; Όπως και να έχει, δεν χωρούν πλέον καθυστερήσεις, το ότι εξασφαλίζονται σοβαρές υποδομές φέρνει μια νότα αισιοδοξίας.